Mannen beginnen zich te realiseren dat ze, biologisch gesproken, het zwakke geslacht zijn. Vrouwen weten dat.
...

Mannen beginnen zich te realiseren dat ze, biologisch gesproken, het zwakke geslacht zijn. Vrouwen weten dat.Alle mensen worden geboren met de bedoeling zich voort te planten. Dat is de gulden regel van de evolutie. Een van de sleutelmomenten in de geschiedenis van de mens, was het ogenblik dat de vrouw haar vruchtbare periode voor de spiedende mannen verborg. Zo ontstond een krachtige vrouwelijke psychofysiologie. De vrouw beheerst de voortplanting. Geen man kan ooit met zekerheid zeggen dat hij de vader is van een kind, tenzij nu, als hij dit laat testen. Dat had als gevolg dat de man een strategie ontwikkelde om zoveel mogelijk vrouwen te bevruchten. De vrouw deed anderzijds haar best om de man van haar keuze zo sterk mogelijk aan zich te binden. Vele mannen reageren op die biologische (en morele) onzekerheid door de driften die het geslachtshormoon testosteron hen oplegt, op de vrouw los te laten. Als hij biologisch nooit de bovenhand kan halen, zal hij de vrouw cultureel tot zijn wensen dwingen. Dit proces is de oorzaak van veel vrouwenleed. Daarbovenop komt recent de vaststelling dat het mannelijk zaad aan kwaliteit inboet. De man is niet langer per definitie de potente vent. Verder wordt het duidelijk dat de man niet de belangrijkste sexe is. Elke mens begint zijn leven als vrouw. Pas in de zesde week van de ontwikkeling wordt de helft van de embryo's man. De natuur kent diersoorten die erin slaagden mannetjes overbodig te maken. Bepaalde biologische gegevens suggereren zelfs dat de man niet meer is dan een vehikel voor de vrouw om de versmelting van genetisch materiaal te vergemakkelijken. Uitwisseling van genetische kenmerken biedt beduidende biologische voordelen. In principe zouden vrouwen de mannen niet meer nodig hebben, als ze een andere manier dan de man zouden vinden om die heteroseksuele uitwisseling te realiseren. Moderne technieken van kunstmatige bevruchting kunnen dit op termijn mogelijk maken. Een gevolg van dit alles is dat seksueel geweld niet alleen als een afwijkend gedrag moet worden gezien, maar als een vanzelfsprekend middel voor veel mannen om iets te krijgen waar ze menen recht op te hebben. Het groeiende besef van hun potentiële overbodigheid zal deze evolutie zeker niet in de gunstige zin beïnvloeden. Vele mannen menen zich tegenover vrouwen te moeten manifesteren. Exhibitionisten lijden dikwijls aan een oncontroleerbare dwang om zich machtig te voelen. Een zaadlozing is voor een pedoseksueel een fysiek zichtbaar bewijs van zijn potentie. Voor vele mannen is de zelfbewuste vrouw van tegenwoordig de jager, die de man op de vlucht drijft. De seksuele revolutie heeft de zaken niet alleen vrij, maar vooral ook ingewikkeld gemaakt, zeker voor de man, die het vroeger ?gemakkelijk? had. Vroeger waren de mannen overtuigd van hun seksuele meesterschap en hun potentie. Nu worden ze geconfronteerd met terechtwijzingen en tekortkomingen. Studies wijzen uit dat er de laatste tijd steeds minder coïtale contacten in koppels zijn. De mens paart minder dan ooit tevoren. De porno- en videomarkt vaart daar wel bij. Zo ook de Marc Dutrouxs van deze wereld.