Maria hield in september 2017 lelijk huis in de noordoostelijke Caraïben. De zwaarste tropische cycloon in 80 jaar richtte vooral in Puerto Rico een ravage aan. Er vielen bijna 3000 doden, en 300.000 eilandbewoners emigreerden naar veiliger gebieden in de VS. Daniel Lind-Ramos bleef ter plaatse en maakte met kokosnoten, kookpotten, braadpannen, visnetten, dekzeilen en roeispanen de sculptuur Maria de los Sustentos. Het is een onvervalste survival-Madonna, beladen met christelijke en heidense symbolen, geselecteerd uit de spullen die de storm had achtergelaten. Ze heeft in Hasselt postgevat in de expo In the Eye of the Storm, naast tientallen andere werken van overlevingskunstenaars uit de Caraïben.
...

Maria hield in september 2017 lelijk huis in de noordoostelijke Caraïben. De zwaarste tropische cycloon in 80 jaar richtte vooral in Puerto Rico een ravage aan. Er vielen bijna 3000 doden, en 300.000 eilandbewoners emigreerden naar veiliger gebieden in de VS. Daniel Lind-Ramos bleef ter plaatse en maakte met kokosnoten, kookpotten, braadpannen, visnetten, dekzeilen en roeispanen de sculptuur Maria de los Sustentos. Het is een onvervalste survival-Madonna, beladen met christelijke en heidense symbolen, geselecteerd uit de spullen die de storm had achtergelaten. Ze heeft in Hasselt postgevat in de expo In the Eye of the Storm, naast tientallen andere werken van overlevingskunstenaars uit de Caraïben. Het oog van de storm, waarrond de spiraal van buienwolken draait, is een rustig gebied en toch staat het algemeen bekend als het gevaarlijkste deel van een orkaan. In de volksverbeelding worden oog en spiraal steevast samen afgebeeld. Manuel Mathieu gaf ze de vorm van witte keramische oogbollen (Transient). Hij strooide ze uit onder bekladde doeken met brandgaten. Ze hangen aan een lange staalkabel die diagonaal door een grote zaal snijdt, een spoor van vernieling suggererend die niet zonder schoonheid is. Mathieu is niet de enige die bij de natuurramp een poëtische beeldtaal creëert. Terwijl Candida Alvarez in haar woonplaats Chicago met een bang hart zat te wachten op nieuws van haar familie in Puerto Rico, vond ze de kracht en de inspiratie voor haar Air Paintings, dubbelzijdige schilderijen op pvc-gaasdoek waar de wind, de lucht en het licht doorheen lijken getrokken. Ze hebben er fascinerende kleurvormen en sporen van beweging achtergelaten. Maria zat Irma op de hielen. Die tropische cycloon was al de vierde van het Atlantische orkaanseizoen 2017. Orkanen worden er almaar talrijker en heviger. Niet alle kunstenaars reageren daar met evenveel esthetische onthechting op als Daniel Lind-Ramos of Candida Alvarez. Terwijl Maria nog niet helemaal geluwd was, nam Beatriz Santiago Munoz de camera ter hand om de ontregelende en hallucinante video Gosila te maken. In de chaos van Puerto Rico gingen mensen kennelijk onverstoorbaar aan het werk om de wateroverlast te keren of omgewaaide bomen te ruimen. Documentaire beelden worden aangevuld met droomfragmenten: een walvis op schoot, een ingebeeld Museum van het Tibetaanse object. Terwijl de Tibetaanse potten op een lopende band door de ruimte tollen, meldt de vertelster buiten beeld dat haar gevraagd is om de geschiedenis van de mensheid te evoceren aan de hand van de vijf voorwerpen die niet door de storm werden weg- geblazen. Ze heeft twee minuten bedenktijd. De notie van urgentie, besloten in Gosila, verwijst in bedekte termen naar de alarmfase waarin de hele mensheid zich inmiddels bevindt. Let op de duizenden gele bloesemblaadjes van de tropische trompetboom die op de vloer zijn uitgestrooid. Wanneer je de tentoonstelling binnenkomt, lijken ze je te verwelkomen op een geheim feest. Bij het buitengaan doen ze veeleer denken aan een rouwritueel. De bloesemblaadjes, perfect nagemaakt in gerecycleerd pvc, bevinden zich in diverse stadia van verval. Met hun installatie (Graft) roepen Jennifer Allora en Guillermo Calzadilla de hachelijke ecologische situatie op waarin het Caraïbische gebied verkeert. Het is een van 's werelds hotspots van biodiversiteit, maar fauna en flora gaan er zienderogen achteruit. Zo nemen de orkanen in aantal en hevigheid toe door de gestaag stijgende temperatuur van het zeewater. Het hoge woord moet eruit: het is het indirecte gevolg van de opwarming van de aarde, waar niemand naast kan kijken.