Met de moed der wanhoop ploeteren onze kakkewieten voort in hun werkgroepen om over enkele dagen een perspectief te bieden op een nieuwe staatshervorming en een oplossing voor het kiesarrondissement B-H-V. Met de ingrediënten die op tafel liggen, kan niet behoorlijk gekookt worden. Een mislukking zou dus beter zijn. Maar dan is het nodig om te kijken welke botsende belangen daaraan ten grondslag liggen. De samenstelling van de werkgroep-B-H-V liegt er niet om: de Franstalige afvaardiging in de werkgroep bestaat uitsluitend uit Franstalige Brusselaars, die overigens geen katjes zijn om zonder handschoenen aan te pakken: de rabiate Maing...

Met de moed der wanhoop ploeteren onze kakkewieten voort in hun werkgroepen om over enkele dagen een perspectief te bieden op een nieuwe staatshervorming en een oplossing voor het kiesarrondissement B-H-V. Met de ingrediënten die op tafel liggen, kan niet behoorlijk gekookt worden. Een mislukking zou dus beter zijn. Maar dan is het nodig om te kijken welke botsende belangen daaraan ten grondslag liggen. De samenstelling van de werkgroep-B-H-V liegt er niet om: de Franstalige afvaardiging in de werkgroep bestaat uitsluitend uit Franstalige Brusselaars, die overigens geen katjes zijn om zonder handschoenen aan te pakken: de rabiate Maingain, Moureaux, Doulkeridis, en verder De Decker en Grimberghs. Vanuit deze werkgroep en met hun territoriale aanspraken leiden zij de dans. Wallonië speelt over de hele lijn de tweede viool. Et pour cause. Het zijn deze Brusselaars die alles te verliezen hebben bij het uiteenvallen van de staat die zijzelf hebben opgericht. Nu doen ze alles om een 'corridor' te forceren in de hoop met een twijfelachtige Waals-Brusselse federatie verder de lakens te kunnen blijven uitdelen, mocht het koninkrijk inderdaad uiteenvallen. Professoren becijferden al dat een Waals-Brusselse staat een armlastig vehikel wordt. Een stoethaspel kan weten dat de economische belangen van Brussel gelegen zijn in zijn verstrengeling in de Vlaamse economie. Het 'stadsgewest' Brussel strekt zich over een groot deel van Vlaanderen uit, maar loopt ergens in de Waals-Brabantse velden dood. Er bestaat geen economische as Brussel-Namen, hooguit een as Brussel-Louvain-La-Neuve. De Waals-Brusselse constructie lijkt ook vooral bij politici te leven; uit een recent opinieonderzoek van professor Janssens blijkt dat zowaar slechts 1,8 procent van de Franstalige Brusselaars dit als de best mogelijke toekomst voor Brussel ziet. Wallonië verzet zich niet tegen de territoriale honger van de Brusselse taalgenoten. Toch zijn ze niet echt de beste maatjes van de Brusselaars. In het voorjaar van 2007 eisten prominente Walen uit de culturele wereld nog de onverwijlde afschaffing van de Franse Gemeenschap. Voor Wallonië is het belangrijkste gegeven dat zijn inwoners voor hun minimale welstand afhankelijk blijven van de Belgische sociale zekerheid. Maar die afhankelijkheid werkt de economische dynamiek niet in de hand, wel integendeel. Walen en Franstalige Brusselaars spreken dezelfde taal, en daar houdt het op. De Brusselaars worden gedreven door een taalressentiment, de Walen zijn financieel afhankelijk van België. Tien jaar geleden lanceerde Antoon Roosens het idee van een 'Vlaams marshallplan' voor Wallonië. De ontbinding van België moest voor de gramsciaanse denker zijn beslag krijgen in een scheidingsverdrag waarbij tussen Vlaanderen en Wallonië van staat tot staat, en zonder de ingewikkelde tussenkomst van Belgische structuren, de financiële solidariteit zou worden vastgelegd. Wellicht zou Vlaanderen er goed aan doen het dovemansgesprek met de Franstalige Brusselaars te laten voor wat het is, en op basis van een dergelijk plan rechtstreeks te onderhandelen met Wallonië. CHRISTIAN DUTOIT IS HOOFDREDACTEUR VAN MEERVOUD, EEN LINKS VLAAMS-NATIONAAL MAANDBLAD.door Christian Dutoit