Waarom is de verpleegkunde zo onaantrekkelijk?
...

Waarom is de verpleegkunde zo onaantrekkelijk? Door de werkdruk, zeggen alle verpleegkundigen me. Onderzoek bevestigt hun klacht. In de VS en in Scandinavische landen staan dubbel zoveel handen aan het bed als in België. Bovendien heb je de slechte bezoldiging. Thuisverpleegkundigen krijgen ongeveer 5 euro voor een inspuiting. Dat dekt niet eens hun materiaalkosten, laat staan die voor de verplaatsing of de administratie. Wat is de oplossing? Ten eerste meer handen aan het bed. De nadelen van onderbezetting zijn overduidelijk. Per patiënt extra die een verpleegkundige onder zijn hoede krijgt, stijgt de kans op een vermijdbaar overlijden met zeven procent. En de kans op een burn-out bij de verpleegkundige zelf met twintig procent. Een investering in meer verpleegkundigen betaalt zichzelf op korte termijn voor drie vierde terug. En we moeten de lonen optrekken. Hoe wilt u dat betalen? In de eerste plaats door de verspilling in de gezondheidszorg tegen te gaan. Die wordt geschat op 7 à 14 procent, dat is veel geld op een totaalbudget van 30 miljard euro. Schrijf dus meer witte producten voor en doe minder nutteloze onderzoeken. Volgens de UGent is een op de drie radiologische tests niet nodig. Daarnaast moeten we naar meer thuiszorg. Omdat sommige ingrepen in het dagziekenhuis niet worden terugbetaald, zien ziekenhuizen zich genoodzaakt een patiënt twee dagen op te nemen. Waar wacht minister voor Gezondheidszorg Maggie De Block (Open VLD) op? Geen idee. We reiken haar genoeg voorstellen aan. Bijvoorbeeld om de toediening thuis van intraveneuze antibiotica terugbetaalbaar te maken. Minister De Block heeft daarvoor een proefproject opgezet, maar zonder de nodige middelen. Logisch dat het dan mislukt. Het wijst op het fundamentele probleem: onderfinanciering. Zolang je die niet aanpakt, zullen ziekenhuizen blijven kiezen voor het snelle geld van vele en vaak nutteloze onderzoeken. Bent u tegen het aantrekken van buitenlandse verpleegkundigen? Helemaal niet, ik zie er een opportuniteit in. Maar we draaien de mensen een rad voor ogen door te doen alsof je verpleegkundigen kunt wegplukken uit Roemenië, Polen of Spanje om hier het werk te doen waar Belgen de neus voor ophalen. Alsof die mensen wél bestand zijn tegen de te hoge werkdruk. Wij doorbreken die logica en vragen een verplicht taalexamen voor buitenlandse verpleegkundigen. Ook dat betaalt zich terug, want je verhoogt de kwaliteit van de zorg.