Vorig jaar werden er in België bijna 200.000 esthetische ingrepen uitgevoerd, waarvan de ooglidcorrectie de populairste ingreep is. Vorig jaar gebeurden er meer dan 18.000 in ons land. Psychologen waarschuwen wel dat we niet mogen afglijden naar een opereren om te opereren. 'Het grote risico is vandaag dat er onvoldoende nagedacht wordt voor er geopereerd wordt', zo waarschuwen gezondheidspsychologen.
...

Vorig jaar werden er in België bijna 200.000 esthetische ingrepen uitgevoerd, waarvan de ooglidcorrectie de populairste ingreep is. Vorig jaar gebeurden er meer dan 18.000 in ons land. Psychologen waarschuwen wel dat we niet mogen afglijden naar een opereren om te opereren. 'Het grote risico is vandaag dat er onvoldoende nagedacht wordt voor er geopereerd wordt', zo waarschuwen gezondheidspsychologen. Het grote succes van ooglidcorrectie (blefaroplastiek) heeft te maken met het vooruitzicht (of de belofte) van een jongere uitstraling voor de prijs van een betrekkelijk lichte operatie die in ieder geval minder ingrijpend is dan een facelift. Maar verwacht geen wonderen. Bij blefaroplastiek kunnen alleen de 2 bovenste of onderste, maar ook alle 4 de oogleden tegelijk behandeld worden. Bij de bovenste oogleden wordt er vooral huid verwijderd. Met de leeftijd heeft de tere huid op deze plek de neiging om te verslappen. Hierdoor komt ze voor de ogen te hangen en krijg je zware oogleden, waardoor het lijkt of je altijd moe bent. Soms kan je zicht erdoor belemmerd worden. De chirurg snijdt de overtollige huid over de volle breedte weg. Het litteken van de snee verdwijnt in de natuurlijke plooien van het ooglid.Bij de onderste oogleden gaat het eerder om een opeenhoping van vetweefsel onder het oog, met een ontsierende verdikking tot gevolg. Deze opzwelling is geen teken van overgewicht en heeft ook niets te maken met een lokale concentratie van vetcellen, maar wordt veroorzaakt door het wegzakken van het vet dat als een soort voering van onze oogkassen dient (zodat onze oogbollen door zachte kussentjes worden beschermd). Dit vetweefsel wordt normaal gesproken op zijn plaats gehouden door het septum orbitale, een bindweefsellaag rond de oogkas. Bij sommige mensen verzwakt dat in de loop der jaren (veelal een erfelijke afwijking) en zakt het oogkasvet onder invloed van de zwaartekracht onder de huid, die bijzonder slap is op deze plek en geen weerstand biedt.Een eenvoudige test : sluit je ogen en druk er zacht op. Als je oogzakken opzwellen, kan je een ingreep overwegen. De chirurg brengt dan vlak onder je wimpers een snee aan om het overtollige vet te verwijderen of het voorzichtig weer in de oogkassen te duwen. Als er geen huid hoeft weggesneden te worden, kan deze ingreep ook via de binnenzijde van de oogleden worden uitgevoerd. Er blijft dan geen zichtbaar litteken achter. Een ervaren chirurg zal ervoor zorgen niet te veel vet weg te halen, omdat je anders holle ogen krijgt en nóg vermoeider lijkt.Bij ochtendwallen gaat het meestal om een oedeem dat tijdens de slaap is ontstaan doordat de slappe en tere huid op deze plek makkelijk opzwelt. Deze oedemen verdwijnen vanzelf in de loop van de dag, terwijl "vetwallen" net de neiging hebben om dikker te worden naarmate je je langer in een verticale positie bevindt. Een ingreep in het geval van een oedeem kan een averechts effect sorteren : door de huid open te snijden, raakt de lymfdrainage beschadigd en wordt het probleem misschien nog erger. Als je niet meer met wallen wil opstaan, leg je beter een extra kussen onder je hoofd.De prijs van deze ingrepen hangt af van de techniek, de chirurg en de status van de gekozen kliniek. Hij varieert van zo'n 600 tot 1200 euro voor de bovenste oogleden en bedraagt iets meer voor de onderste, die wat extra werk vergen. Hier komen nog de k osten van de lokale of volledige anesthesie bij. Sommige artsen zorgen voor een medisch alibi (zoals een verminderd zicht),zodat je de ingreep vergoed krijgt.Hoewel je je een dikke week na de operatie met een zonnebril alweer op straat kan vertonen, laat het definitieve resultaat drie tot zes maanden op zich wachten. Een hernieuwde ingreep is doorgaans pas na twaalf jaar weer nodig.