Wat de Segway - een tweewielig elektrisch vervoermiddel - rond 2001 deed, leek straf en revolutionair. 16 jaar later, lijkt het toestel bijna een oubollige bulldozer nu de monowielen, hoverboards en andere elektrisch aangedreven voertuigen als paddenstoelen uit de grond schieten. Vaak zijn ze klein, licht en elegant. Je neemt ze vlot mee op trein, tram en bus, ze passen in een ruime boekentas en je bent ze zo kwijt in een hoekje of onder een bureau.
...

Wat de Segway - een tweewielig elektrisch vervoermiddel - rond 2001 deed, leek straf en revolutionair. 16 jaar later, lijkt het toestel bijna een oubollige bulldozer nu de monowielen, hoverboards en andere elektrisch aangedreven voertuigen als paddenstoelen uit de grond schieten. Vaak zijn ze klein, licht en elegant. Je neemt ze vlot mee op trein, tram en bus, ze passen in een ruime boekentas en je bent ze zo kwijt in een hoekje of onder een bureau. Er bestaan eindeloos veel modellen. Je hebt eenwielers met voetsteunen aan weerszijden van het wiel, maar evengoed skateboardmodellen met 1 wiel centraal. Er zijn de hoverboards, kleine broertjes van de Segway, die bestaan uit een platform met 2 wielen aan de zijkanten. Sommige steps zijn licht en ultraslank, andere, de 'Harley-Davidsons onder de steps', flink uit de kluiten gewassen. Tuigen kunnen piepklein zijn, of 'reusachtig', met motor- of kartingwielen die elk terrein aankunnen, zelfs strand en duinen. Sommige beschikken over snelheidscontrole, bijvoorbeeld tot 12 km/uur, en over felle verlichting rondom die ze goed zichtbaar maakt in het donker. Je hebt toestellen met een stuurkolom, een zitje, of beide, en met bagagekoffers. De eenwielers en hoverboards hebben geen voor- en achterkant meer. Je kunt er zonder probleem in beide richtingen mee rijden, en de geïntegreerde voor- en achterlichten wisselen automatisch met de rijrichting. Het komt misschien over als waaghalzerij, maar wie de toestelletjes test, beseft onmiddellijk hun enorme transportpotentieel, zeker als de prestaties en de levensduur van de batterijen ook nog eens een grote sprong vooruitmaken. Ze bieden bijvoorbeeld een mooie oplossing voor die problematische laatste kilometer tussen het openbaar vervoer en de plaats van bestemming. Ook voor korte en middellange verplaatsingen onder 15 kilometer, in steden en zeker in verkeersvrije centra, lijken ze ideaal. En ze zijn handig voor wie in een appartement woont: ze nemen minder plaats in dan een fiets en de investeringskosten zijn relatief beperkt. Overweeg je een aankoop, houd dan goed voor ogen waarvoor je de wielen wilt gebruiken: amusement of vervoer. Vooral de grootte van de wielen speelt daarbij een belangrijke rol, zeker in onze Belgische steden, met kasseistroken en wegen, stoepen en fietspaden die er niet altijd even wielvriendelijk bij liggen. Als algemene regel geldt dat kleine wielen makkelijker haperen achter steentjes, takken, richels, enzovoort. Kleine wieltjes zijn in principe alleen veilig op vlakke ondergronden zonder drempels en vuil en als je niet te snel gaat (10km/u). Het maakt ze ongeschikt voor verplaatsingen in de stad, maar je kunt je er wel mee amuseren op een plein of in een park. Heb je gerichte verplaatsingen voor ogen, bijvoorbeeld naar het werk, kies dan een tuig met grote wielen en luchtbanden die oneffenheden soepel opvangen. Na voldoende trainen kun je er verbazend veel mee aan: offroad, zand, kasseien, enzovoort. Je kunt er zelfs stoepranden mee op- en afrijden, sommige kunnen zelfs niet al te steile trappen op. Grote wielen zijn ook stabieler bij hogere snelheden. Of de toestellen geschikt zijn voor slecht weer, moet nog blijken. Hun beperkte stabiliteit maakt ze waarschijnlijk minder inzetbaar bij regen (slipgevaar) en winderig weer. Je staat er stil op, waardoor het bij koud weer waarschijnlijk moeilijk is je warm te houden. Steps vormen een categorie apart. Veel mensen zijn er vertrouwd mee, omdat ze er al op jonge leeftijd mee reden, omdat steppen sterk op fietsen lijkt en omdat de dingen vaak handremmen hebben. Toch moet je oppassen. Kleine modellen met een smal, laag stuur en hun aparte rij- en remgedrag vragen een aanzienlijke aanpassing. De kleine, harde wielen zonder vering zijn allesbehalve comfortabel, behalve op zeer effen oppervlakken. Wil je een toestel kopen, let dan goed op. Sommige modellen lijken aantrekkelijk, maar zijn nog in het stadium van ontwikkeling en halen niet eens een actieradius van 10 km, terwijl ze flink wat kosten. Informeer je dus grondig. Veel eenwielers en hoverboards werken volgens hetzelfde principe als de Segway: je stuurt met je voeten en lichaamshouding, door naar voren, achteren, links of rechts te leunen - de elektronica houdt je in evenwicht. Het vergt wat oefenen om het onder de knie te krijgen. Er circuleren veel meningen over de veiligheid, het gemak van aanleren, enzovoort, maar die zijn uitsluitend gebaseerd op persoonlijke ervaringen. Veel toestellen zijn hooguit 2 jaar op de markt - te weinig om er voldoende onderbouwde kennis mee op te doen. Wie beweert dat iedereen het kunstje binnen een uur onder de knie heeft, wantrouw je beter. Niet overtuigd, kijk dan eens op YouTube (zoekwoorden: hoverboard + fail). Met dank aan Serge, Twin Shop, Brussel. www.twin-shop.be