IN HET NIEUWS

We zouden de verspreiding van het coronavirus kunnen remmen of zelfs stoppen als iedereen direct start met het innemen van hoge dosissen vitamine C.

WAAR KOMT DIT NIEUWS VANDAAN?

Volgens de orthomoleculaire aanpak kunnen hoge dosissen vitamine C een bescherming bieden tegen het coronavirus. Een orthomoleculaire aanpak is een niet-erkende, alternatieve behandelingswijze die gebruik maakt van voedingssupplementen in zeer hoge dosissen. Volgens aanhangers van deze aanpak is er een gebrek aan media-aandacht voor het feit dat vitamine C een krachtig antivirale werking heeft.

Het zou de afweer (immuniteit) van het lichaam versterken waardoor de klachten en de symptomen van een virusinfectie beperkt blijven. Hiervoor is volgens de aanhangers minimaal 3.000 mg per dag nodig. Ze beweren dat de basis voor het gebruik van hoge dosissen vitamine C bij de preventie en de bestrijding van virussen reeds werd gelegd in de jaren veertig van de vorige eeuw. Ze vinden dat de overheidsinstanties de positieve effecten van een vitamine C-behandeling bekend moeten maken.

HOE MOETEN WE DIT NIEUWS INTERPRETEREN?

Aanhangers van een orthomoleculaire aanpak verwarren een hypothese met duidelijk wetenschappelijke feiten. Het is inderdaad bewezen dat vitamine C een rol speelt in het ondersteunen van de afweer van het lichaam. Het is ook bewezen dat scheurbuik gepaard gaat met infectieziekten, zoals een longontsteking. Scheurbuik is een aandoening die het gevolg is van een zeer ernstig gebrek aan vitamine C, maar nu niet meer voorkomt. Vroeger kwam het wel voor bij scheepspersoneel omdat ze enkel conservevoeding kregen.

Het is dan ook goed om de rol van vitamine C te onderzoeken bij het bestrijden en/of behandelen van een coronavirusinfectie. Maar bij afwezigheid van een dergelijk onderzoek is het echter een stap te ver om te beweren dat vitamine C beschermt tegen dit virus.

In China loop momenteel wel een studie over de rol van vitamine C in het behandelen van longproblemen door het coronavirus. De resultaten zijn echter nog niet gekend.

In het verleden testten onderzoekers al hoge dosissen vitamine C bij de behandeling van verkoudheden veroorzaakt door virussen (virale verkoudheid). Een literatuurstudie uitgevoerd volgens de strenge regels van de Cochrane Library kon geen rol voor vitamine C aantonen in de preventie van verkoudheden.

Volgens de Hoge Gezondheidsraad van België heeft een volwassen persoon 110 mg vitamine C per dag nodig. Deze dosis ligt 30 keer lager dan wat de orthomoleculaire behandeling voorstelt. Een sinaasappel bevat bijvoorbeeld 75 mg vitamine C. Het is een wateroplosbare vitamine, wat betekent dat het lichaam de overschotten eraan zeer weinig zal opslaan en dat ze zullen verdwijnen in de urine en de stoelgang. Dit verklaart ook waarom hoge doseringen aan vitamine C aanleiding geven tot darmproblemen (diarree) en eventueel nierstenen.

CONCLUSIE

Het is helemaal niet aangetoond of zelfs onderzocht dat hoge dosissen vitamine C beschermen tegen het coronavirus. Een gezonde en evenwichtige voeding met twee stukken fruit en drie porties groenten per dag levert voldoende vitamine C. Overschotten aan de vitamine verdwijnen in de urine en de stoelgang en zijn dus een dure verspilling.

Lees meer op Gezondheid en Wetenschap

IN HET NIEUWSWe zouden de verspreiding van het coronavirus kunnen remmen of zelfs stoppen als iedereen direct start met het innemen van hoge dosissen vitamine C.WAAR KOMT DIT NIEUWS VANDAAN?Volgens de orthomoleculaire aanpak kunnen hoge dosissen vitamine C een bescherming bieden tegen het coronavirus. Een orthomoleculaire aanpak is een niet-erkende, alternatieve behandelingswijze die gebruik maakt van voedingssupplementen in zeer hoge dosissen. Volgens aanhangers van deze aanpak is er een gebrek aan media-aandacht voor het feit dat vitamine C een krachtig antivirale werking heeft.Het zou de afweer (immuniteit) van het lichaam versterken waardoor de klachten en de symptomen van een virusinfectie beperkt blijven. Hiervoor is volgens de aanhangers minimaal 3.000 mg per dag nodig. Ze beweren dat de basis voor het gebruik van hoge dosissen vitamine C bij de preventie en de bestrijding van virussen reeds werd gelegd in de jaren veertig van de vorige eeuw. Ze vinden dat de overheidsinstanties de positieve effecten van een vitamine C-behandeling bekend moeten maken.HOE MOETEN WE DIT NIEUWS INTERPRETEREN?Aanhangers van een orthomoleculaire aanpak verwarren een hypothese met duidelijk wetenschappelijke feiten. Het is inderdaad bewezen dat vitamine C een rol speelt in het ondersteunen van de afweer van het lichaam. Het is ook bewezen dat scheurbuik gepaard gaat met infectieziekten, zoals een longontsteking. Scheurbuik is een aandoening die het gevolg is van een zeer ernstig gebrek aan vitamine C, maar nu niet meer voorkomt. Vroeger kwam het wel voor bij scheepspersoneel omdat ze enkel conservevoeding kregen.Het is dan ook goed om de rol van vitamine C te onderzoeken bij het bestrijden en/of behandelen van een coronavirusinfectie. Maar bij afwezigheid van een dergelijk onderzoek is het echter een stap te ver om te beweren dat vitamine C beschermt tegen dit virus. In China loop momenteel wel een studie over de rol van vitamine C in het behandelen van longproblemen door het coronavirus. De resultaten zijn echter nog niet gekend.In het verleden testten onderzoekers al hoge dosissen vitamine C bij de behandeling van verkoudheden veroorzaakt door virussen (virale verkoudheid). Een literatuurstudie uitgevoerd volgens de strenge regels van de Cochrane Library kon geen rol voor vitamine C aantonen in de preventie van verkoudheden.Volgens de Hoge Gezondheidsraad van België heeft een volwassen persoon 110 mg vitamine C per dag nodig. Deze dosis ligt 30 keer lager dan wat de orthomoleculaire behandeling voorstelt. Een sinaasappel bevat bijvoorbeeld 75 mg vitamine C. Het is een wateroplosbare vitamine, wat betekent dat het lichaam de overschotten eraan zeer weinig zal opslaan en dat ze zullen verdwijnen in de urine en de stoelgang. Dit verklaart ook waarom hoge doseringen aan vitamine C aanleiding geven tot darmproblemen (diarree) en eventueel nierstenen.Lees meer op Gezondheid en Wetenschap