Er bestaat een theorie over depressiviteit waar geen enkel psychiatrisch handboek met een woord over rept. Die theorie komt rechtstreeks uit de dagelijkse praktijk van de bedenker ervan, huisarts en psychotherapeut Etienne Payen. Ze kan worden samengevat in de vorm van een depressiviteitscurve : na de ontkenning van aanslepende problemen volgt de val en lager nog de bodem van de put, nadien begint de klim naar boven en wordt het leven alsmaar lichter. Van dit proces kan je een eenvoudige schets maken waar iedereen die zwaar te moede is zich in zal herkennen. Wat Payens theorie bijzonder maakt, is dat het accent nu eens niet ligt op de symptomen van de depressie, maar op de daaraan voorafgaande ontkenningsfase. Hij benadrukt ook dat depressiviteit een zware periode is waar je sterker dan voorheen weer uitkomt. Door jezelf in gedachten op de curve te positioneren, begrijp je dat je je op een weg bevindt die ergens vandaan komt (de ontkenning) en die ook ergens heen gaat (een betere toekomst). Zo kan je schatten hoe ver je nog van beterschap verwijderd bent. Een geruststelling als je de draad volledig kwijt bent.
...