Geneesmiddelen zijn bij het Antigifcentrum verantwoordelijk voor de helft van de oproepen. Naast toxicomanie en suïcidepogingen gaat het om therapeutische vergissingen (zowat een derde van de oproepen voor geneesmiddelen): overdosering, gebruik van een verkeerd product, onverwachte nevenwerkingen, verkeerde toedieningswijze, interactie met andere producten (andere geneesmiddelen, voeding, alcohol...), inname van vervallen geneesmiddelen, enz.
...

Geneesmiddelen zijn bij het Antigifcentrum verantwoordelijk voor de helft van de oproepen. Naast toxicomanie en suïcidepogingen gaat het om therapeutische vergissingen (zowat een derde van de oproepen voor geneesmiddelen): overdosering, gebruik van een verkeerd product, onverwachte nevenwerkingen, verkeerde toedieningswijze, interactie met andere producten (andere geneesmiddelen, voeding, alcohol...), inname van vervallen geneesmiddelen, enz.Therapeutische vergissingen hebben vaak betrekking op overdosering (4.900 oproepen), opvallend veel bij kinderen. Zo gebeurt het bijvoorbeeld dat ouders elk apart van elkaar tot de conclusie komen dat ze allebei een geneesmiddel aan hun kind hebben gegeven - denk aan hoestsiroop of pijnstillers. Of ze gebruiken de verkeerde doseerpipet, niet-geijkte lepels, of ze geven de dosis die voorzien is voor een ouder kind in het gezin aan de jongste...Ook het toedienen van een verkeerd product komt vaak voor (zo'n 2.000 oproepen): door medicatie zonder verpakking te laten rondslingeren wordt een slaapmiddel al eens verward met een antidepressivum, of een middel tegen buikloop. Of druppelflesjes met fysiologisch water worden verwisseld met essentiële oliën,... Verkeerde toedieningswijzen passen eveneens in het rijtje: oordruppels in het oog of in de neus bijvoorbeeld.Therapeutische vergissingen komen zowel bij volwassenen (60%) als bij kinderen (40%) voor, en voornamelijk 's avonds of 's nachts. Vermoeidheid, onvoldoende verlichting of slecht zicht kunnen een verklaring zijn voor de verwarring tussen gelijkende verpakkingen. Bij ouderen kunnen geheugenstoornissen ertoe leiden dat ze hetzelfde geneesmiddel meerdere keren innemen.Bij kinderen gebeurt de blootstelling aan geneesmiddelen vooral per ongeluk (accidentele inname of therapeutische vergissing) en volgt de verdeling van de producten die aanleiding zijn voor de oproep die van de meeste gebruikte middelen: analgetica, gevolgd door slaapmiddelen en antidepressiva, ontsmettingsmiddelen, hoestmiddelen en bereidingen ter bestrijding van een verkoudheid. In zowat één op de vijf oproepen voor blootstelling aan geneesmiddelen bij kinderen raden de artsen een hospitalisatie aan. Oproepen voor blootstelling aan geneesmiddelen bij volwassenen gaan in meer dan één op de vier gevallen over middelen die ingrijpen op het centrale zenuwstelsel: hypnotica, sedativa, anxiolytica, antidepressiva en neuroleptica. Op de tweede plaats staan analgetica-antipyretica.De meeste doorverwijzingen naar het ziekenhuis bij volwassenen (ruim één op de drie) hebben betrekking op vrijwillige inname van geneesmiddelen. Oproepen voor geneesmiddelen voor het CZS en analgetica zijn de belangrijkste oorzaken van een ziekenhuisopname.