'Het glazen plafond voor vrouwen op de arbeidsmarkt is gebarsten, maar helaas nog niet gebroken. Moslimvrouwen die ervoor gekozen hebben om een hoofddoek te dragen, hebben nog een lange weg te gaan. Zij botsen op een betonnen plafond.' Met dat beeld begon Hicham El Mzairh (SP.A), districtsraadslid in Wilrijk en gewezen adviseur diversiteit bij voormalig Antwerps schepen Monica De Coninck (SP.A), in De Standaard zijn opiniestuk onder de titel Religie verboden. '70 procent van de moslimvrouwen heeft geen werk', aldus El Mzairh. 'Wij vinden het blijkbaar geen issue dat zo veel vrouwen niet deelnemen aan onze arbeidsmarkt. Het wordt tijd dat we ons gaan bezinnen over wat er echt fout loopt in onze samenleving, onze arbeidsmarkt en ons onderwijssysteem.'

Hebben zeven op de tien 'moslimvrouwen' echt geen werk?

Het cijfer komt uit een enquête die El Mzairh als adviseur van de schepen met enkele collega's afnam bij ongeveer 2000 Antwerpse moslims, vertelt hij aan Knack. 'Geen wetenschappelijk onderzoek, wel een ruime enquête. De schriftelijke neerslag kan ik u helaas moeilijk tonen, want het document is niet publiek.'

Vier op de tien allochtone vrouwen in Vlaanderen zijn aan het werk. Vijf op de tien zijn inactief of thuis, één is werkzoekend

Willem Vansina, VDAB

Of het cijfer klopt, valt volgens experts sowieso niet te bewijzen. 'Databanken registreren religie niet, dus je hebt geen basis om dat percentage op te berekenen', zegt professor Johan Wets van het Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving (HIVA) van de KU Leuven.

Als we even een riskante aanname voor lief nemen, door moslimvrouwen gelijk te stellen met vrouwen van een bepaalde afkomst, dan wijzen zowel Vlaamse als Belgische cijfers in de richting van wat El Mzairh poneert. Vlaamse cijfers van 2014 over allochtone vrouwen (van wie minstens een van de ouders ooit een nationaliteit van buiten de EU heeft gehad) zijn een aanwijzing. 'Allochtonen zijn uiteraard niet per definitie moslims, net zomin als autochtonen per definitie niet-moslims zijn', zegt Willem Vansina, studiedienstverantwoordelijke van de VDAB. 'Vier op de tien allochtone vrouwen in Vlaanderen zijn aan het werk. Vijf op de tien zijn inactief of thuis, één is werkzoekend. Ter vergelijking: van alle Vlaamse vrouwen werken er zes op de tien. Drie op tien zijn inactief, minder dan één is werkzoekend.'

Ook de recentste federale cijfers, uit het rapport Socio-Economische Monitoring 2015, liggen grofweg in de lijn van El Mzairhs bewering. Van de vrouwen van Maghrebijnse origine is 34 procent aan het werk. Ook van de vrouwen met roots in het 'Nabije/Midden-Oosten' is dat ongeveer een op de drie (28,6 procent), net als bij de groep 'kandidaat-EU' (34 procent), die sterk gedomineerd wordt door mensen van Turkse afkomst. 'Je moet de cijfers wel in perspectief zien', beklemtoont Tom Bevers van de FOD Werkgelegenheid. 'Bij de "andere Europeanen", vooral vrouwen van Russische afkomst, ligt het aantal werkenden met ruim vier op de tien maar weinig hoger.'

Dat vrouwen van buitenlandse origine gemiddeld minder buitenshuis werken, wijten experts vooral aan hun relatief lage opleidingsgraad, traditionelere genderpatronen, en aan 'al dan niet verdoken racisme'.

'Wat me stoort aan de stelling is de suggestie dat zeven op de tien moslimvrouwen werkloos zijn', zegt professor Wets. 'Dat is zeker fout. De meesten van hen zijn inactief.' Zij ontvangen in principe geen werkloosheidsuitkering.

CONCLUSIE

Op grond van een riskante veronderstelling en overheidscijfers beoordeelt Knack de stelling als grotendeels waar.

Maar '70 procent van de moslimvrouwen' is zeker niet werkloos.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

'Het glazen plafond voor vrouwen op de arbeidsmarkt is gebarsten, maar helaas nog niet gebroken. Moslimvrouwen die ervoor gekozen hebben om een hoofddoek te dragen, hebben nog een lange weg te gaan. Zij botsen op een betonnen plafond.' Met dat beeld begon Hicham El Mzairh (SP.A), districtsraadslid in Wilrijk en gewezen adviseur diversiteit bij voormalig Antwerps schepen Monica De Coninck (SP.A), in De Standaard zijn opiniestuk onder de titel Religie verboden. '70 procent van de moslimvrouwen heeft geen werk', aldus El Mzairh. 'Wij vinden het blijkbaar geen issue dat zo veel vrouwen niet deelnemen aan onze arbeidsmarkt. Het wordt tijd dat we ons gaan bezinnen over wat er echt fout loopt in onze samenleving, onze arbeidsmarkt en ons onderwijssysteem.' Hebben zeven op de tien 'moslimvrouwen' echt geen werk? Het cijfer komt uit een enquête die El Mzairh als adviseur van de schepen met enkele collega's afnam bij ongeveer 2000 Antwerpse moslims, vertelt hij aan Knack. 'Geen wetenschappelijk onderzoek, wel een ruime enquête. De schriftelijke neerslag kan ik u helaas moeilijk tonen, want het document is niet publiek.' Of het cijfer klopt, valt volgens experts sowieso niet te bewijzen. 'Databanken registreren religie niet, dus je hebt geen basis om dat percentage op te berekenen', zegt professor Johan Wets van het Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving (HIVA) van de KU Leuven. Als we even een riskante aanname voor lief nemen, door moslimvrouwen gelijk te stellen met vrouwen van een bepaalde afkomst, dan wijzen zowel Vlaamse als Belgische cijfers in de richting van wat El Mzairh poneert. Vlaamse cijfers van 2014 over allochtone vrouwen (van wie minstens een van de ouders ooit een nationaliteit van buiten de EU heeft gehad) zijn een aanwijzing. 'Allochtonen zijn uiteraard niet per definitie moslims, net zomin als autochtonen per definitie niet-moslims zijn', zegt Willem Vansina, studiedienstverantwoordelijke van de VDAB. 'Vier op de tien allochtone vrouwen in Vlaanderen zijn aan het werk. Vijf op de tien zijn inactief of thuis, één is werkzoekend. Ter vergelijking: van alle Vlaamse vrouwen werken er zes op de tien. Drie op tien zijn inactief, minder dan één is werkzoekend.' Ook de recentste federale cijfers, uit het rapport Socio-Economische Monitoring 2015, liggen grofweg in de lijn van El Mzairhs bewering. Van de vrouwen van Maghrebijnse origine is 34 procent aan het werk. Ook van de vrouwen met roots in het 'Nabije/Midden-Oosten' is dat ongeveer een op de drie (28,6 procent), net als bij de groep 'kandidaat-EU' (34 procent), die sterk gedomineerd wordt door mensen van Turkse afkomst. 'Je moet de cijfers wel in perspectief zien', beklemtoont Tom Bevers van de FOD Werkgelegenheid. 'Bij de "andere Europeanen", vooral vrouwen van Russische afkomst, ligt het aantal werkenden met ruim vier op de tien maar weinig hoger.' Dat vrouwen van buitenlandse origine gemiddeld minder buitenshuis werken, wijten experts vooral aan hun relatief lage opleidingsgraad, traditionelere genderpatronen, en aan 'al dan niet verdoken racisme'. 'Wat me stoort aan de stelling is de suggestie dat zeven op de tien moslimvrouwen werkloos zijn', zegt professor Wets. 'Dat is zeker fout. De meesten van hen zijn inactief.' Zij ontvangen in principe geen werkloosheidsuitkering.