Ik heb me pas laat bekeerd tot de cultus van Joseph Roth en daar kan ik niemand anders de schuld van geven dan mezelf. Jarenlang werd ik door zo veel vrienden en volslagen onbekenden om de oren geslagen met lof voor 's mans talenten dat ik me er op voorhand tegen wapende. Het was simpelweg onmogelijk, zo verzekerde ik mezelf - blasé, zelfs ietwat jaloers - dat een auteur zo veel torenhoge waardering kon verdienen uit zo veel kampen en scholen tegelijkertijd. Ten slotte las ik toch die vermaledijde Radetzkymars en kon niets anders besluiten dan dat het inderdaad een van de allerbeste romans betrof uit de vorige eeuw.
...