Gek dat een beeld van een vrouw met hoofddoek anno 2017 nog zo choquerend kan zijn. Zijn we na een halve eeuw diversiteitsdebat in Vlaanderen zo traag gevorderd dat verenigd verzuurd Twitter kan bepalen welke vrijheden er juist van tel zijn en welke niet? Het leek er deze week zowaar heel even op.

Begrijp ik me niet verkeerd: ik vind de hoofddoek een absoluut onding. Een symbool van mogelijke onderdrukking. Minstens vijf stappen terug in de verlichtingsevolutie, zoals dat wel vaker het geval is bij religie. De wereld zou waarschijnlijk beter af zijn zonder. Toch wil ik één ding nooit doen: mensen wegvegen die het wel dragen. Op straat, de werkvloer, in een overheidscampagne. Net omwille van die fameuze verlichtingsprincipes.

'Wie wil er nu in godsnaam leven in een neutrale samenleving?'

Daar is één simpele reden voor: je kan vrijheid en diversiteit nu éénmaal niet beperken tot je eigen opvattingen ervan. Daarmee reduceer je onze samenleving tot een streng katholiek reglement uit een internaat van de jaren '60. De almacht die we sindsdien van de pastoor afnamen, willen sommigen nu opnieuw opleggen in de naam van de neutrale samenleving. Sorry, maar dat gaat dus niet. Enkel je eigen vrijheid centraal plaatsen is geen vrijheid. Hoogstens gesloten openheid. Niemand verdient het recht op eenheidsdenken, en al zeker de overheid niet.

Gek genoeg ging de Vlaamse overheid daar net perfect mee om. Ja, er zijn gevallen waar het dragen van symbolen niet past in de werksfeer. Logisch. Net zoals een privé-onderneming daar duidelijke afspraken over maakt. Voor het overige: doe uw goesting. Zo hoort het. Ik huiver voor de ultieme neutrale maatschappij, waarin elke eigenheid aangevallen kan worden simpelweg omdat hij afwijkt van de arbitraire en denkbeeldige eenheidsnorm. Geen mens is neutraal, gelukkig maar. Laat ons dat vooral zo houden.

Landen die vergaande restricties hebben op het dragen van een hoofddoek, zoals Turkije, hebben over het algemeen niet zo'n bijster goed vrijheidspalmares. Dat is geen toeval. We moeten ons afvragen: willen we echt hén zijn, zij die vrijheid omvormen tot het streven naar dominantie?

Onze samenlevingsvorm is daarom net meer dan drie tikjes beter omdat we diversiteit als iets positief zien. Culturen, meningen, gerechten, religieuze opvattingen. Ze maken ons innovatiever, economisch welvarender en duizend keer meer democratisch dan andere plekken op deze wereld. Allemaal empirisch bewezen feiten trouwens, geen naïef linkiewinkie-praat. Het verbaast me hoeveel vrijdenkende mensen dat zo snel nog overboord willen gooien in naam van een denkbeeldig neutraliteitsgeloof.

Ik begrijp ze allemaal wel, de motieven in de strijd tegen religieuze symbolen. Ik zou ze zelf ook gretig willen gebruiken, al was het maar omwille van de onderdrukking, vrijheidsberoving en uitzondering op zoveel wettelijke normen waar godsdiensten al eeuwen een monopolie op lijken te hebben. Alleen: het is helaas te simpel. Je kan geen vrijheid prediken door die van een ander willekeurig te beknotten.

Daarom: dat een vrouw met hoofddoek probleemloos functioneert in onze maatschappij is een overwinning van de vrijheid, geen nederlaag. Het is een blamage dat de Vlaamse overheid dat zo snel wegveegt onder druk van zo weinigen.

Maurits Vande Reyde is voorzitter van Jong VLD. Hij schrijft tweewekelijks op zaterdag over een vrije en inclusieve samenleving.

Gek dat een beeld van een vrouw met hoofddoek anno 2017 nog zo choquerend kan zijn. Zijn we na een halve eeuw diversiteitsdebat in Vlaanderen zo traag gevorderd dat verenigd verzuurd Twitter kan bepalen welke vrijheden er juist van tel zijn en welke niet? Het leek er deze week zowaar heel even op. Begrijp ik me niet verkeerd: ik vind de hoofddoek een absoluut onding. Een symbool van mogelijke onderdrukking. Minstens vijf stappen terug in de verlichtingsevolutie, zoals dat wel vaker het geval is bij religie. De wereld zou waarschijnlijk beter af zijn zonder. Toch wil ik één ding nooit doen: mensen wegvegen die het wel dragen. Op straat, de werkvloer, in een overheidscampagne. Net omwille van die fameuze verlichtingsprincipes. Daar is één simpele reden voor: je kan vrijheid en diversiteit nu éénmaal niet beperken tot je eigen opvattingen ervan. Daarmee reduceer je onze samenleving tot een streng katholiek reglement uit een internaat van de jaren '60. De almacht die we sindsdien van de pastoor afnamen, willen sommigen nu opnieuw opleggen in de naam van de neutrale samenleving. Sorry, maar dat gaat dus niet. Enkel je eigen vrijheid centraal plaatsen is geen vrijheid. Hoogstens gesloten openheid. Niemand verdient het recht op eenheidsdenken, en al zeker de overheid niet.Gek genoeg ging de Vlaamse overheid daar net perfect mee om. Ja, er zijn gevallen waar het dragen van symbolen niet past in de werksfeer. Logisch. Net zoals een privé-onderneming daar duidelijke afspraken over maakt. Voor het overige: doe uw goesting. Zo hoort het. Ik huiver voor de ultieme neutrale maatschappij, waarin elke eigenheid aangevallen kan worden simpelweg omdat hij afwijkt van de arbitraire en denkbeeldige eenheidsnorm. Geen mens is neutraal, gelukkig maar. Laat ons dat vooral zo houden. Landen die vergaande restricties hebben op het dragen van een hoofddoek, zoals Turkije, hebben over het algemeen niet zo'n bijster goed vrijheidspalmares. Dat is geen toeval. We moeten ons afvragen: willen we echt hén zijn, zij die vrijheid omvormen tot het streven naar dominantie? Onze samenlevingsvorm is daarom net meer dan drie tikjes beter omdat we diversiteit als iets positief zien. Culturen, meningen, gerechten, religieuze opvattingen. Ze maken ons innovatiever, economisch welvarender en duizend keer meer democratisch dan andere plekken op deze wereld. Allemaal empirisch bewezen feiten trouwens, geen naïef linkiewinkie-praat. Het verbaast me hoeveel vrijdenkende mensen dat zo snel nog overboord willen gooien in naam van een denkbeeldig neutraliteitsgeloof. Ik begrijp ze allemaal wel, de motieven in de strijd tegen religieuze symbolen. Ik zou ze zelf ook gretig willen gebruiken, al was het maar omwille van de onderdrukking, vrijheidsberoving en uitzondering op zoveel wettelijke normen waar godsdiensten al eeuwen een monopolie op lijken te hebben. Alleen: het is helaas te simpel. Je kan geen vrijheid prediken door die van een ander willekeurig te beknotten. Daarom: dat een vrouw met hoofddoek probleemloos functioneert in onze maatschappij is een overwinning van de vrijheid, geen nederlaag. Het is een blamage dat de Vlaamse overheid dat zo snel wegveegt onder druk van zo weinigen. Maurits Vande Reyde is voorzitter van Jong VLD. Hij schrijft tweewekelijks op zaterdag over een vrije en inclusieve samenleving.