Vandaag maakte het actieplatform #PraktijktestenNu samen met onderzoeker Pieter Paul Verhaeghe (VUB) de resultaten bekend van hun praktijktesten op de Antwerpse woonmarkt. Ze stellen discriminatie vast van mannen en vrouwen met een Maghrebijnse naam bij maar liefst 30% van de makelaars, en 50% van de private verhuurders op basis van een correspondentietest via mail. Dit zijn gruwelijk onrechtvaardige cijfers en een dagdagelijkse realiteit voor veel mannen en vrouwen met een migratieachtergrond die op zoek zijn naar een flat of studio in onze stad.

Het is niet de eerste keer dat het wijdverspreide probleem van discriminatie op de Antwerpse en Vlaamse woonmarkt wetenschappelijk bewezen wordt. UNIA publiceerde daarover een rapport in 2014 en registreerde toen meer dan 12% discriminatie in Antwerpen. De recente cijfers liggen nog hoger.

Wie discriminatie op de huurmarkt serieus neemt, moet werk maken van praktijktesten.

Is dé Antwerpenaar racistisch? Neen, maar er heerst al lang een politiek klimaat in onze stad waar het al aanwezige racisme gemakkelijk kan gedijen. Ik ondervond drie jaar terug zelf hoe hard deze realiteit is en hoeveel pijn ze doet. Als Antwerpse van Marokkaanse afkomst met een degelijk inkomen zocht ik met mijn man gedurende een jaar naar een flat. Een private verhuurder zei aan telefoon botweg dat hij niet aan 'makakken' verhuurde. De afschuwelijke machteloosheid die ik toen voelde heeft me diep geraakt, maar ik ben niet bij de pakken blijven zitten.

Als Antwerps gemeenteraadslid heb ik het huidig bestuur meermaals concrete voorstellen gedaan om discriminatie aan te pakken met praktijktesten. Telkens vielen mijn plannen en voorstellen in dovemansoren. Het huidig bestuur relativeert racisme liever. Ze vinden niet dat Antwerpen van iedereen is. Want als je dat echt vindt, pak dan je discriminatie en racisme aan met praktijktesten door de overheid. We laten de voedselinspectie in de restaurants toch ook niet over aan de horecasector?

In Gent, waar Groen in het bestuur zit, gebeurt dat al. Praktijktesten in opdracht van de stad bewezen hun nut. Alleen al de aankondiging van praktijktesten deed de discriminatie op de woonmarkt dalen van 26% naar 10%. En daar gaat het om. De gedragsverandering bij mensen die discrimineren. Hun gedrag veranderen we door in een eerste stap in te zetten op begeleiding en dialoog. Maar hardleerse overtreders zullen we duidelijk bestraffen. Gelijke toegang tot een woning garanderen voor iedereen is geen heksenjacht, maar een kwestie van gezond verstand.

Ik neem het op voor al die makelaars die weigeren om te discrimineren, maar daardoor klanten verliezen aan de concurrentie.

Praktijktesten zijn een essentieel onderdeel van ons zero-discriminatie beleid, maar niet het enige. Ons zero-discriminatie beleid bestaat gelijktijdig uit informeren en empoweren. Particuliere verhuurders uitleggen wat de grens is tussen het discrimineren en selecteren van kandidaat-huurders. Of vorming op maat voor makelaars over hoe ze discriminerende vragen van hun klanten kunnen beantwoorden. De grote meerderheid van makelaars doet dit al, want 70% discrimineert niet. In hen zie ik partners.

Ik neem het op voor al die makelaars die weigeren om te discrimineren, maar daardoor klanten verliezen aan de concurrentie. Om die oneerlijke concurrentie weg te werken, moet het Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars (BIV) meldingen van discriminatie beter opvolgen en werk maken van systematische praktijktesten op Vlaams niveau in samenwerking met de minister van Wonen.

Antwerpen verdient beter dan het huidige bestuur van achteruitgang. Het cijfer dat we willen is 0%, en niet alleen voor Antwerpenaren met een migratieachtergrond. Mensen met een laag inkomen worden vaak het hardst gediscrimineerd. Zij riskeren om op straat te belanden, want er is een structureel tekort aan betaalbare huurwoningen in Antwerpen. Groen wil daarom investeren in meer sociale huurwoningen en andere vormen van betaalbaar huren, de renovatie van het bestaand patrimonium en het tegengaan van leegstand. Daarnaast willen we ook de economische belangen van de private verhuurders beschermen via doorgedreven samenwerking met Sociale Verhuurkantoren die de betaling van de huur en het onderhoud van het pand garanderen.

Of je nu Maria of Fatima heet, met of zonder een functiebeperking, moslim of jood, met of zonder hoofddoek, holebi of hetero en alle kruispunten tussen deze diverse persoonskenmerken. Ze mogen nooit een reden zijn om de deur in je gezicht te krijgen. Antwerpen kan dat.

Ikrame Kastit is gemeenteraadslid in Antwerpen. Ze staat op de tweede plaats van de stadslijst voor Groen.

Vandaag maakte het actieplatform #PraktijktestenNu samen met onderzoeker Pieter Paul Verhaeghe (VUB) de resultaten bekend van hun praktijktesten op de Antwerpse woonmarkt. Ze stellen discriminatie vast van mannen en vrouwen met een Maghrebijnse naam bij maar liefst 30% van de makelaars, en 50% van de private verhuurders op basis van een correspondentietest via mail. Dit zijn gruwelijk onrechtvaardige cijfers en een dagdagelijkse realiteit voor veel mannen en vrouwen met een migratieachtergrond die op zoek zijn naar een flat of studio in onze stad. Het is niet de eerste keer dat het wijdverspreide probleem van discriminatie op de Antwerpse en Vlaamse woonmarkt wetenschappelijk bewezen wordt. UNIA publiceerde daarover een rapport in 2014 en registreerde toen meer dan 12% discriminatie in Antwerpen. De recente cijfers liggen nog hoger.Is dé Antwerpenaar racistisch? Neen, maar er heerst al lang een politiek klimaat in onze stad waar het al aanwezige racisme gemakkelijk kan gedijen. Ik ondervond drie jaar terug zelf hoe hard deze realiteit is en hoeveel pijn ze doet. Als Antwerpse van Marokkaanse afkomst met een degelijk inkomen zocht ik met mijn man gedurende een jaar naar een flat. Een private verhuurder zei aan telefoon botweg dat hij niet aan 'makakken' verhuurde. De afschuwelijke machteloosheid die ik toen voelde heeft me diep geraakt, maar ik ben niet bij de pakken blijven zitten. Als Antwerps gemeenteraadslid heb ik het huidig bestuur meermaals concrete voorstellen gedaan om discriminatie aan te pakken met praktijktesten. Telkens vielen mijn plannen en voorstellen in dovemansoren. Het huidig bestuur relativeert racisme liever. Ze vinden niet dat Antwerpen van iedereen is. Want als je dat echt vindt, pak dan je discriminatie en racisme aan met praktijktesten door de overheid. We laten de voedselinspectie in de restaurants toch ook niet over aan de horecasector? In Gent, waar Groen in het bestuur zit, gebeurt dat al. Praktijktesten in opdracht van de stad bewezen hun nut. Alleen al de aankondiging van praktijktesten deed de discriminatie op de woonmarkt dalen van 26% naar 10%. En daar gaat het om. De gedragsverandering bij mensen die discrimineren. Hun gedrag veranderen we door in een eerste stap in te zetten op begeleiding en dialoog. Maar hardleerse overtreders zullen we duidelijk bestraffen. Gelijke toegang tot een woning garanderen voor iedereen is geen heksenjacht, maar een kwestie van gezond verstand. Praktijktesten zijn een essentieel onderdeel van ons zero-discriminatie beleid, maar niet het enige. Ons zero-discriminatie beleid bestaat gelijktijdig uit informeren en empoweren. Particuliere verhuurders uitleggen wat de grens is tussen het discrimineren en selecteren van kandidaat-huurders. Of vorming op maat voor makelaars over hoe ze discriminerende vragen van hun klanten kunnen beantwoorden. De grote meerderheid van makelaars doet dit al, want 70% discrimineert niet. In hen zie ik partners.Ik neem het op voor al die makelaars die weigeren om te discrimineren, maar daardoor klanten verliezen aan de concurrentie. Om die oneerlijke concurrentie weg te werken, moet het Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars (BIV) meldingen van discriminatie beter opvolgen en werk maken van systematische praktijktesten op Vlaams niveau in samenwerking met de minister van Wonen.Antwerpen verdient beter dan het huidige bestuur van achteruitgang. Het cijfer dat we willen is 0%, en niet alleen voor Antwerpenaren met een migratieachtergrond. Mensen met een laag inkomen worden vaak het hardst gediscrimineerd. Zij riskeren om op straat te belanden, want er is een structureel tekort aan betaalbare huurwoningen in Antwerpen. Groen wil daarom investeren in meer sociale huurwoningen en andere vormen van betaalbaar huren, de renovatie van het bestaand patrimonium en het tegengaan van leegstand. Daarnaast willen we ook de economische belangen van de private verhuurders beschermen via doorgedreven samenwerking met Sociale Verhuurkantoren die de betaling van de huur en het onderhoud van het pand garanderen.Of je nu Maria of Fatima heet, met of zonder een functiebeperking, moslim of jood, met of zonder hoofddoek, holebi of hetero en alle kruispunten tussen deze diverse persoonskenmerken. Ze mogen nooit een reden zijn om de deur in je gezicht te krijgen. Antwerpen kan dat.Ikrame Kastit is gemeenteraadslid in Antwerpen. Ze staat op de tweede plaats van de stadslijst voor Groen.