Vlaanderen heeft altijd al torenhoge ambities gehad. 'Wat we zelf doen, doen we beter', zei de allereerste minister-president van Vlaanderen, Gaston Geens (CD&V), meer dan dertig jaar geleden al. Hij was er rotsvast van overtuigd dat het Vlaamse bestuursniveau zou slagen waar België geregeld faalde. Staatshervorming na staatshervorming kon in nieuwe domeinen met oude usances worden afgerekend. Niet gehinderd door de noden en problemen van Franstalig België, die soms enorm van die in Vlaanderen verschilden, zou een nieuw beleid worden uitgetekend waar de Vlamingen écht beter van werden. Onbesmet door de Belgische ziekte zou de Vlaamse regering lang aanslepende problemen kunnen aanpakken. Eindelijk zou het vooruitgaan.
...