De startnota vermeldt dat iemand die aanspraak wil maken op sociale bescherming, eerst "vijf jaar ononderbroken, wettig en werkelijk in het land" moet hebben verbleven en zich ook moet inschakelen in de Vlaamse gemeenschap. Om als nieuwkomer in aanmerking te komen voor kinderbijslag, wordt dan weer een wachtperiode van zes maanden voorgesteld. Thijs Smeyers van Caritas is erg kritisch over dat voorstel. "Het invoeren van wachttijden zorgt ervoor dat mensen net dieper in de problemen raken, waardoor het traject naar inclusie in de samenleving alleen maar zwaarder en langer wordt", zegt hij. "We moeten ook oppassen om geen A- en B-burgers te creëren. Dat is een risico wanneer deze voorstellen de eindmeet halen." Caritas zegt daarentegen wel kansen te zien in de manier waarop de toekenning van sociale voordelen hervormd wordt. In de startnota wordt namelijk gesteld dat sociale voordelen afhankelijk worden van het inkomen, in plaats van het statuut. Er komt een "nominale armoede-indicator" die rekening houdt met alle tegemoetkomingen en sociale voordelen. "Een verandering van statuut betekent vandaag het verliezen van voordelen, waardoor mensen vaak minder overhouden", stelt Caritas. "Correcties en voordelen op basis van inkomensgrenzen maakt dat je trapsgewijs kan werken. De aard van je inkomen doet er dan niet meer toe, enkel het bedrag telt." Tegelijkertijd worden er vragen gesteld bij de manier waarop die indicator gebruikt zal worden. "Wanneer je die nominale indicator naast de Europese armoedegrens legt, zal het aantal mensen in armoede waarschijnlijk verlagen. Op die manier zorgen voor een artificiële verlaging van het aantal mensen in armoede kan niet de bedoeling zijn", zegt Smeyers. "Het kunstmatig verlagen van armoedecijfers om aan die plicht te verzaken, is geen goed nieuws." (Belga)