Alvorens storm Dennis goed en wel gepasseerd was, stookte Ellen al onrust. Voor de derde keer op rij zou een storm roet in onze weekendplannen gooien. Hoewel verschillende carnavalsstoeten niet uitreden, was de storm niet van het verwachte kaliber. Overal bleef het bij een code geel, waardoor de storm uiteindelijk geen naam kreeg, behalve in Duitsland.

Een storm krijgt dus pas een naam als een eerste land code oranje uitvaardigt. Datzelfde land mag dan de naam kiezen uit de namenlijst die gelinkt is aan zijn netwerk van Meteorologische Diensten. Maar Europa zou Europa niet zijn als er geen verschillende van die naamgevingssystemen zouden bestaan.

Koop eens een storm

Orkanen kregen al voor de Tweede Wereldoorlog een naam, maar gewone Europese stormen konden lang niet van dit privilege genieten. Tot in 1954 Duitsland daar verandering in bracht. Het Institut für Meteorologie besloot om de hoge- en lagedrukgebieden zelf van een naam te voorzien. In 2002 zagen ze de kans hier ook munt uit te slaan door het systeem te commercialiseren. Zo kon wie interesse had een hoge- of lagedrukgebied kopen en zelf benoemen. Al is de naam niet geheel vrijblijvend. Het ene jaar krijgen alle lagedrukgebieden vrouwennamen en alle hogedrukgebieden mannennamen, het jaar nadien draaien de rollen om.

Voor een depressie tel je 199 euro neer. Goed weer mag wat meer kosten, en doet daar dan ook nog eens honderd euro bovenop. Al wordt het prijsverschil verklaard doordat een hogedrukgebied langer op de kaarten te zien is dan een depressie.

Drie systemen

Vijf jaar geleden kwamen de Britten met een eigen systeem. Een storm met een naam maakt het gemakkelijker om een consistente boodschap naar de bevolking te sturen en zou hen alerter maken voor het nakende gevaar. Het bevordert de communicatie, zeker via de nieuwe media. Om een naam te krijgen, moeten de windstoten van een storm dus minstens aan code oranje voldoen.

Het Britse systeem werkt als volgt. Ieder jaar in september - het begin van het stormseizoen - wordt een alfabetische namenlijst opgesteld waarin mannen- en vrouwennamen elkaar afwisselen. De lijst is een selectie uit de meest populaire suggesties die het publiek instuurde. In 2019 sloot na Ierland ook Nederland zich bij het Britse systeem aan.

Spanje, Portugal en Frankrijk kwamen in 2018 met een gelijkaardig systeem waar later ook België zich bij aansloot. Ze hanteren dezelfde toewijzingscriteria maar hebben hun eigen namenlijst. In alle lijsten is er wel een constante: de letters Q, U, X, Y en Z doen niet mee.

Alsof dat nog niet genoeg is, is er ook een Grieks-Italiaans systeem in de maak.

Alvorens storm Dennis goed en wel gepasseerd was, stookte Ellen al onrust. Voor de derde keer op rij zou een storm roet in onze weekendplannen gooien. Hoewel verschillende carnavalsstoeten niet uitreden, was de storm niet van het verwachte kaliber. Overal bleef het bij een code geel, waardoor de storm uiteindelijk geen naam kreeg, behalve in Duitsland. Een storm krijgt dus pas een naam als een eerste land code oranje uitvaardigt. Datzelfde land mag dan de naam kiezen uit de namenlijst die gelinkt is aan zijn netwerk van Meteorologische Diensten. Maar Europa zou Europa niet zijn als er geen verschillende van die naamgevingssystemen zouden bestaan.Orkanen kregen al voor de Tweede Wereldoorlog een naam, maar gewone Europese stormen konden lang niet van dit privilege genieten. Tot in 1954 Duitsland daar verandering in bracht. Het Institut für Meteorologie besloot om de hoge- en lagedrukgebieden zelf van een naam te voorzien. In 2002 zagen ze de kans hier ook munt uit te slaan door het systeem te commercialiseren. Zo kon wie interesse had een hoge- of lagedrukgebied kopen en zelf benoemen. Al is de naam niet geheel vrijblijvend. Het ene jaar krijgen alle lagedrukgebieden vrouwennamen en alle hogedrukgebieden mannennamen, het jaar nadien draaien de rollen om.Voor een depressie tel je 199 euro neer. Goed weer mag wat meer kosten, en doet daar dan ook nog eens honderd euro bovenop. Al wordt het prijsverschil verklaard doordat een hogedrukgebied langer op de kaarten te zien is dan een depressie.Vijf jaar geleden kwamen de Britten met een eigen systeem. Een storm met een naam maakt het gemakkelijker om een consistente boodschap naar de bevolking te sturen en zou hen alerter maken voor het nakende gevaar. Het bevordert de communicatie, zeker via de nieuwe media. Om een naam te krijgen, moeten de windstoten van een storm dus minstens aan code oranje voldoen.Het Britse systeem werkt als volgt. Ieder jaar in september - het begin van het stormseizoen - wordt een alfabetische namenlijst opgesteld waarin mannen- en vrouwennamen elkaar afwisselen. De lijst is een selectie uit de meest populaire suggesties die het publiek instuurde. In 2019 sloot na Ierland ook Nederland zich bij het Britse systeem aan. Spanje, Portugal en Frankrijk kwamen in 2018 met een gelijkaardig systeem waar later ook België zich bij aansloot. Ze hanteren dezelfde toewijzingscriteria maar hebben hun eigen namenlijst. In alle lijsten is er wel een constante: de letters Q, U, X, Y en Z doen niet mee. Alsof dat nog niet genoeg is, is er ook een Grieks-Italiaans systeem in de maak.