Acht op de tien lopende dossiers hebben te maken met de opvolging van en het toezicht op veroordeelden, geïnterneerden, beklaagden en verdachten. Het gaat bijvoorbeeld om het opvolgen van probatie- en werkstraffen en van mensen met een enkelband. Er werden vorig jaar niet meer dossiers geopend dan anders (27.645, tegen 28.368 in 2019), maar ze blijven langer openstaan, klinkt het. Er zijn vaker zwaardere dossiers bij, die langer opgevolgd moeten worden. En door corona werden bijvoorbeeld ook veel werkstraffen tijdelijk stilgelegd, waardoor die dossiers langer aanslepen. "Tijdens de eerste lockdown viel het land letterlijk stil en dat gold ook voor de werkstraffen: onze prestatieplaatsen (zoals bibliotheken, containerparken en woonzorgcentra) moesten bijna allemaal de deuren sluiten", getuigt Peter Pletincx, directeur van het Justitiehuis Brussel, in het jaarverslag. "Op dat moment waren voor ons Justitiehuis ruim 350 mensen met een werkstraf bezig, maar 90 procent daarvan kwam 'on hold' te staan. En we konden ook geen nieuwe dossiers opstarten." De zoektocht naar nieuwe plekken waar mensen hun werkstraf kunnen uitvoeren, leidde tot een samenwerking met het Agentschap voor Natuur en Bos. Dertien werkgestraften konden vorig jaar bij het agentschap terecht om hun straf uit te voeren in de natuur, zoals in de rozentuin Coloma in Sint-Pieters-Leeuw. De justitiehuizen ontstonden in de nasleep van de zaak-Dutroux om mee de kloof tussen burgers en justitie te verkleinen. (Belga)

Acht op de tien lopende dossiers hebben te maken met de opvolging van en het toezicht op veroordeelden, geïnterneerden, beklaagden en verdachten. Het gaat bijvoorbeeld om het opvolgen van probatie- en werkstraffen en van mensen met een enkelband. Er werden vorig jaar niet meer dossiers geopend dan anders (27.645, tegen 28.368 in 2019), maar ze blijven langer openstaan, klinkt het. Er zijn vaker zwaardere dossiers bij, die langer opgevolgd moeten worden. En door corona werden bijvoorbeeld ook veel werkstraffen tijdelijk stilgelegd, waardoor die dossiers langer aanslepen. "Tijdens de eerste lockdown viel het land letterlijk stil en dat gold ook voor de werkstraffen: onze prestatieplaatsen (zoals bibliotheken, containerparken en woonzorgcentra) moesten bijna allemaal de deuren sluiten", getuigt Peter Pletincx, directeur van het Justitiehuis Brussel, in het jaarverslag. "Op dat moment waren voor ons Justitiehuis ruim 350 mensen met een werkstraf bezig, maar 90 procent daarvan kwam 'on hold' te staan. En we konden ook geen nieuwe dossiers opstarten." De zoektocht naar nieuwe plekken waar mensen hun werkstraf kunnen uitvoeren, leidde tot een samenwerking met het Agentschap voor Natuur en Bos. Dertien werkgestraften konden vorig jaar bij het agentschap terecht om hun straf uit te voeren in de natuur, zoals in de rozentuin Coloma in Sint-Pieters-Leeuw. De justitiehuizen ontstonden in de nasleep van de zaak-Dutroux om mee de kloof tussen burgers en justitie te verkleinen. (Belga)