In de bedrijvige bouwwerf die de Vlaamse identiteit is, is meertaligheid een onbetwiste hoeksteen. De Vlaming beroept zich er graag op zijn talen te spreken. Is het niet via de rigoureuze studie van lexicon en grammatica op de schoolbanken, dan wel via de beproefde trial-and-errormethode, waarbij iedere Vlaming na een week Costa Brava minstens het idee heeft een soort Spaans te spreken. Bij velen leeft zelfs het idee dat Vlamingen een aangeboren vermogen hebben om quasi accentloos een vreemde taal te spreken, een uitzondering als Guy Verhofstadt of Herman Van Rompuy daargelaten.
...