Wijven! Wat zijn ze toch stom, met hun yogithee en chardonnay. Geen wonder dat ze het zwakke geslacht zijn, als ze niet eens om opslag durven te vragen. En ze kunnen de afwasmachine niet inruimen, omdat ze geen ruimtelijk inzicht hebben, hahaha. Hoe vaak ik niet heb meegelachen om dat soort grappen. Sterker nog: ik heb ze gemaakt, om maar te laten zien dat ik geen zuur, bitter wijf was. Zeker als feministe vond ik het zaak om duidelijk te maken dat ik anders was dan de vorige generatie. Geen woedend wief, haatheks of krijsende kenau, maar een leuke, geestige vrouw met kekke jurkjes en dito opinies. Iedere keer als ik onrechtvaardigheid tegenkwam, liet ik me van mijn positieve kant zien. Omdat ik geloofde dat dat veel meer emancipatiezoden aan de dijk zou zetten, dat dat was waar de vorige golven op gebroken waren. Te verbitterd zijn, te boos. Dus ik lachte beleefd om de duizendste keer 'Mens, ga koken', terwijl ik vanbinnen soms zelf kookte. Tot ik erachter kwam dat ik in een val was getrapt.
...