Fikry El Azzouzi hoeft niet lang na te denken over wat hem in de campagne opvalt. 'Ik ben vooral geschrokken van de hardheid waarmee Groen wordt aangepakt. Het is natuurlijk niet nieuw dat een partij als de N-VA teert op vijandbeelden. Eerst waren het de Walen, dan de moslims of de sossen, vandaag is het Groen. De groenen hebben door de klimaatmarsen duidelijk een impuls gekregen, en nu zijn zij het doelwit.'
...

Fikry El Azzouzi hoeft niet lang na te denken over wat hem in de campagne opvalt. 'Ik ben vooral geschrokken van de hardheid waarmee Groen wordt aangepakt. Het is natuurlijk niet nieuw dat een partij als de N-VA teert op vijandbeelden. Eerst waren het de Walen, dan de moslims of de sossen, vandaag is het Groen. De groenen hebben door de klimaatmarsen duidelijk een impuls gekregen, en nu zijn zij het doelwit.' Voelt u zich als moslim miskend door de N-VA? Fikry El Azzouzi: Ik moet zeggen dat die negativiteit van me afglijdt. Maar ik besef tegelijk dat de partij goed het onbehagen bij de burger aanvoelt: de angst voor het vreemde, voor moslims en vluchtelingen. Het is duidelijk dat de N-VA vooral op de Vlaams Belangkiezer mikt. Ze begrijpen dat het voor hen bijna onmogelijk is om linkse kiezers aan te trekken. Voelt u een groter onbehagen bij de N-VA dan bij Vlaams Belang? El Azzouzi: Ik voel dat eigenlijk nog het meest bij het fenomeen Hendrik Bogaert. Die man heeft twee jaar geleden nog een essay geschreven waarin hij voorstelde om religieuze tekenen te verbieden voor religies met meer dan vijf procent aandeel in de bevolking. Dat was overduidelijk enkel tegen de moslims gericht. Zelfs Vlaams Belang is nooit zover durven te gaan. En toch kan die man lijsttrekker zijn voor het federale parlement en doodleuk verklaren dat hij partijvoorzitter wil worden. Dat Wouter Beke daar niets tegen gedaan heeft, bewijst hoe opportunistisch de CD&V wel is. Die partij is mossel noch vis, ze heeft geen enkele identiteit. Welke thema's vindt u belangrijk? El Azzouzi: Ik let op wat partijen over migratie en identiteit zeggen. Ook de klimaatkwestie vind ik interessant, vooral door het spanningsveld met belastingen. Toch vrees ik dat uiteindelijk het identiteitsvraagstuk de bovenhand zal halen in het maatschappelijke debat. Welke thema's mist u in de campagne? El Azzouzi: Ik mis een serieuze discussie over de islam. We vinden allemaal dat er hier een Europese islam moet komen, met imams die hier zijn opgeleid. En toch worden moskeeën nog steeds amper gesubsidieerd en is er geen fatsoenlijke imamopleiding. Dat is toch onbegrijpelijk? Na de aanslagen zou het allemaal veranderen: er moesten Nederlandstalige imams komen, het moest gedaan zijn met de buitenlandse geldstromen. Daar hoor je niets meer van. We zijn terug bij af. Zijn er politici naar wie u opkijkt? El Azzouzi: O ja, ik ben er echt van overtuigd dat de meesten oprechte bedoelingen hebben. Ik kan meteen vijf politici opnoemen die ik echt apprecieer. (somt op) Peter Mertens, Meyrem Almaci, Meryame Kitir, Bart Somers, Sven Gatz. Ik vind stijl belangrijk. En ik hou niet van politici die te afgelikt zijn, of te geestig. (grijnst) Ik ben zelf ook niet gevat als ik op tv kom. U schrijft zelf politieke satire. Hoe kijkt een satiricus naar deze campagne? El Azzouzi: Ik kan politici met zelfspot appreciëren, maar dat Karrewiet-moment waarbij alle partijvoorzitters stonden te dansen, vond ik echt tenenkrommend. Enkel Peter Mertens was er niet bij, maar die had sowieso ook meegedanst. Ik snap de overweging wel. Een voorzitter die zich op zo'n moment niet laat gaan, komt stijf en bekakt over. (zucht) Maar ik jaag me daarin niet langer op. Mijn jaren van ergernis zijn voorbij. Ik wil niet zoals Luckas Vander Taelen eindigen. Weet u al op wie u zult stemmen? El Azzouzi: Het wordt waarschijnlijk de PVDA en Groen. Ik vind het goed dat zij kritisch zijn voor de bankenwereld die ons tien jaar geleden op de rand van de afgrond heeft gebracht. Ik geloof ook in het idee van de dertigurige week. Je kunt die niet voor elk beroep organiseren, maar ik denk wel dat mensen productiever zullen zijn en langer zullen werken als we de werkweek inkorten.