Het zijn vreemde maar veelzeggende uren, de uren na een aanslag. Toen maandagmiddag de eerste berichten over de schietpartij in Utrecht binnenliepen, en de omvang van de gewelddaad begon duidelijk te worden, leek het alsof de wereld die aan het toekijken was de adem inhield, wachtend op nieuws over de dader. Was het een zoveelste geval van moslimterreur, zoals in Zaventem, Parijs, Madrid, Londen of Nice? Of juist een extreemrechtse terrorist, in het spoor van Anders Breivik of de gruwel in Christchurch? En was het echt wel terreur, of was het wraak op een ex? Of nog iets helemaal anders? De grote media bleven terughoudend en liepen niet vooruit op de berichten van de officiële instanties. Op sociale media wordt de rekening doorgaans al meteen gemaakt. Maar in dit geval bleef het zelfs daar unheimlich lang richtingloos, begin deze week. Zo'n aanslag die niet meteen een kamp valt aan te r...