1. In een opiniestuk op Knack.be pleit u voor hogere uitkeringen. Waarom?
...

1. In een opiniestuk op Knack.be pleit u voor hogere uitkeringen. Waarom? Rudy Coddens: De uitkeringen moeten opgetrokken worden tot de Europese armoedegrens. Voor een alleenstaande is dat 1139 euro per maand, nu krijgt die 910 euro. Maar het systeem zit vooral niet goed in elkaar. Zo krijgt een gezin 1255 euro. Maar wat is een gezin? Dat kunnen twee volwassenen zijn of een alleenstaande met drie kinderen. Er is een hervorming nodig zodat uitkering per persoon en niet per gezin uitgereikt worden. 2. U beweert dat werk de beste garantie is tegen armoede. Er zijn toch veel vacatures? Coddens: Duurzaam werk is de beste garantie tegen armoede. Dertig procent van de mensen die aankloppen bij het OCMW heeft een job, en dat aantal stijgt. Dat bewijst dat interimwerk of hamburgerjobs onvoldoende bescherming bieden tegen armoede. Daarom pleit ik ook voor een hoger minimumloon. 3. Hoe hoog moet dat minimumloon liggen? Coddens: Vandaag ligt dat op ongeveer 10 à 11 euro per uur. Ik wil dat optrekken tot 14 euro per uur, of 2300 euro bruto per maand. Het is wel belangrijk dat werken loont: er moet een spanningsveld bestaan tussen een werkende en iemand die van een uitkering leeft. 4. U wilt dat kwetsbare mensen automatisch steun krijgen. Hoe kan dat? Coddens: Vandaag wordt de kinderbijslag automatisch toegekend, maar bij de studietoelages bijvoorbeeld gebeurt dat niet. In Gent screenen we mensen die naar het OCMW komen. Zo weten we of ze alle sociale voordelen krijgen waar ze recht op hebben. Dat kun je natuurlijk enkel bij mensen die aankloppen bij het OCMW, wat mensen die het kwetsbaarst zijn vaak niet doen. Daarom moet de proactieve rechtentoekenning veralgemeend worden. Er wordt al lang gesproken over het koppelen van de datasystemen waardoor mensen automatisch zouden krijgen waar ze recht op hebben. Helaas gebeurt dat maar niet. 5. Zijn er voldoende middelen om al uw voorstellen te betalen? Coddens: Geld is er, je moet alleen de juiste politieke keuzes maken. We moeten de belastingen eerlijker heffen en verdelen. Zo is er een verschuiving van belastingen op arbeid naar vermogen nodig, zodat de sterkste schouders de grootste lasten dragen.