Lutgart Simoens zal herinnerd worden van het programma 'Platenpoets' en nog meer als presentatrice van 'Vragen staat vrij', het verzoekprogramma dat ze bijna een kwarteeuw op zondagavonden bij Omroep Antwerpen (tegenwoordig Radio 2) in goede banen leidde.

Recent eiste ze in een interview met Knack het recht op om zelf te beslissen hoe en wanneer ze wilde sterven. 'Volgens de euthanasiewet moet ik eerst ondraaglijk en onomkeerbaar lijden. Mensonterend vind ik dat', zei ze. 'Als tachtigplussers zoals ik vinden dat hun leven voltooid is, respecteer dat dan.'

Simoens werd in 1928 in Ieper geboren in een gezin met ruime culturele belangstelling. Haar vader was voorzitter van het Davidsfonds en nodigde vooraanstaande Vlamingen uit die tijd uit voor lezingen. Haar moeder was één van de eerste afgestudeerden van de sociale hogeschool voor vrouwen in Brussel. Zij had de gewoonte de boeken die ze las in een vereenvoudigde versie aan haar kinderen te vertellen. Simoens herinnert zich jaren later nog dat ze teleurgesteld was dat Jan de Hartogs boek 'Hollands Glorie' niet half zo boeiend was als ze uit haar moeders mond gehoord had.

Na haar middelbare school moest Simoens gaan werken. In 1944 werd het pasgebouwde huis van haar ouders vernield tijdens het bombardement van Kortrijk en er was geen geld om verder te studeren. Simoens interesse ging toen al uit naar de radio. Ze bewonderde Marnix Gijsens programma 'De Stem uit Amerika' en ze kon via een examen bij het toenmalige NIR (tegenwoordig de VRT) aan de slag gaan. Simoens werkte eerst in Kortrijk en later aan het Flageyplein in Brussel. Kort hierop huwde ze met een Antwerpenaar en na de geboorte van haar eerste kind werd ze overgeplaatst naar Omroep Antwerpen.

Koningin Fabiola

Simoens presenteerde het verzoekprogramma, 'Vragen Staat Vrij', voor het eerst in 1969. Het programma bood luisteraars de mogelijkheid per brief een liedje aan te vragen voor een speciale gelegenheid. Dankzij haar zou het één van de meest beluisterde radiouitzendingen in Vlaanderen worden. Een ander bekend radioprogramma van Simoens was 'Platenpoets' (1975-1990), een muzikaal verzoekprogramma dat op vrijdagochtend werd uitgezonden. Weerman Armand Pien kwam in de uitzending tussen.

Een hoogtepunt uit haar carrière vormde naar haar zeggen het interview dat ze in 1984 met koningin Fabiola voerde.

In 1993 ging ze met pensioen. In 2005 eindigde ze op nummer 155 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg.

Kort na haar pensionering verloor ze haar echtgenoot aan kanker. Sindsdien, maar recent nog meer expliciet, werd ze een pleitbezorgster van euthanasie bij 'een voltooid leven'.

Reacties: 'Rouw in radioland'

Onmiddellijk na de bekendmaking van het overlijden, liepen de reacties binnen.

'Afscheid van een grande dame van de Vlaamse radio. Vaarwel Lutgart Simoens. Veel sterkte aan familie en vrienden', schreef Vlaams minister van Media Benjamin Dalle op Twitter.

'Warme stem. Warme dame. Vrije vrouw. RIP', stelde voormalig Vlaams mediaminister en huidig Brussels minister Sven Gatz. Koen Metsu, burgemeester van Edegem, waar Simoens woonde, formuleerde het zo: 'Rust zacht Lutgart. De stem van Vlaanderen. Allereerste ereburger van Edegem. Ik zal onze koffietjes en ongelooflijke gesprekken nooit vergeten. Bedankt voor je warmte. We gaan je missen.'

'RIP Lutgart Simoens, met "Vragen staat vrij" maakte ze elke week vele tienduizenden mensen blij', stelde Europarlementslid Geert Bourgeois'.

'Twee jaar geleden ontving Lutgart Simoens nog het Vlaams Ereteken. We zullen haar mooie, warme stem missen', zei Vlaams minister Hilde Crevits.

VRT-radiopresentator Xavier Taveirne zei: 'Zondagavond. Als het geluid van mensen in het restaurant was gedoofd en het personeel naar huis was, maakte mijn moeder nog iets voor zichzelf klaar. Ik ging er vaak in stilte bij zitten. We luisterden naar Vragen Staat Vrij. Het is zondag nu. En stil. Rust zacht Lutgart Simoens.'

VRT-journalist Philip Heymans sprak over 'rouw in radioland'.

Lutgart Simoens zal herinnerd worden van het programma 'Platenpoets' en nog meer als presentatrice van 'Vragen staat vrij', het verzoekprogramma dat ze bijna een kwarteeuw op zondagavonden bij Omroep Antwerpen (tegenwoordig Radio 2) in goede banen leidde.Recent eiste ze in een interview met Knack het recht op om zelf te beslissen hoe en wanneer ze wilde sterven. 'Volgens de euthanasiewet moet ik eerst ondraaglijk en onomkeerbaar lijden. Mensonterend vind ik dat', zei ze. 'Als tachtigplussers zoals ik vinden dat hun leven voltooid is, respecteer dat dan.'Simoens werd in 1928 in Ieper geboren in een gezin met ruime culturele belangstelling. Haar vader was voorzitter van het Davidsfonds en nodigde vooraanstaande Vlamingen uit die tijd uit voor lezingen. Haar moeder was één van de eerste afgestudeerden van de sociale hogeschool voor vrouwen in Brussel. Zij had de gewoonte de boeken die ze las in een vereenvoudigde versie aan haar kinderen te vertellen. Simoens herinnert zich jaren later nog dat ze teleurgesteld was dat Jan de Hartogs boek 'Hollands Glorie' niet half zo boeiend was als ze uit haar moeders mond gehoord had. Na haar middelbare school moest Simoens gaan werken. In 1944 werd het pasgebouwde huis van haar ouders vernield tijdens het bombardement van Kortrijk en er was geen geld om verder te studeren. Simoens interesse ging toen al uit naar de radio. Ze bewonderde Marnix Gijsens programma 'De Stem uit Amerika' en ze kon via een examen bij het toenmalige NIR (tegenwoordig de VRT) aan de slag gaan. Simoens werkte eerst in Kortrijk en later aan het Flageyplein in Brussel. Kort hierop huwde ze met een Antwerpenaar en na de geboorte van haar eerste kind werd ze overgeplaatst naar Omroep Antwerpen. Simoens presenteerde het verzoekprogramma, 'Vragen Staat Vrij', voor het eerst in 1969. Het programma bood luisteraars de mogelijkheid per brief een liedje aan te vragen voor een speciale gelegenheid. Dankzij haar zou het één van de meest beluisterde radiouitzendingen in Vlaanderen worden. Een ander bekend radioprogramma van Simoens was 'Platenpoets' (1975-1990), een muzikaal verzoekprogramma dat op vrijdagochtend werd uitgezonden. Weerman Armand Pien kwam in de uitzending tussen.Een hoogtepunt uit haar carrière vormde naar haar zeggen het interview dat ze in 1984 met koningin Fabiola voerde. In 1993 ging ze met pensioen. In 2005 eindigde ze op nummer 155 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg. Kort na haar pensionering verloor ze haar echtgenoot aan kanker. Sindsdien, maar recent nog meer expliciet, werd ze een pleitbezorgster van euthanasie bij 'een voltooid leven'.Onmiddellijk na de bekendmaking van het overlijden, liepen de reacties binnen.'Afscheid van een grande dame van de Vlaamse radio. Vaarwel Lutgart Simoens. Veel sterkte aan familie en vrienden', schreef Vlaams minister van Media Benjamin Dalle op Twitter. 'Warme stem. Warme dame. Vrije vrouw. RIP', stelde voormalig Vlaams mediaminister en huidig Brussels minister Sven Gatz. Koen Metsu, burgemeester van Edegem, waar Simoens woonde, formuleerde het zo: 'Rust zacht Lutgart. De stem van Vlaanderen. Allereerste ereburger van Edegem. Ik zal onze koffietjes en ongelooflijke gesprekken nooit vergeten. Bedankt voor je warmte. We gaan je missen.' 'RIP Lutgart Simoens, met "Vragen staat vrij" maakte ze elke week vele tienduizenden mensen blij', stelde Europarlementslid Geert Bourgeois'.'Twee jaar geleden ontving Lutgart Simoens nog het Vlaams Ereteken. We zullen haar mooie, warme stem missen', zei Vlaams minister Hilde Crevits. VRT-radiopresentator Xavier Taveirne zei: 'Zondagavond. Als het geluid van mensen in het restaurant was gedoofd en het personeel naar huis was, maakte mijn moeder nog iets voor zichzelf klaar. Ik ging er vaak in stilte bij zitten. We luisterden naar Vragen Staat Vrij. Het is zondag nu. En stil. Rust zacht Lutgart Simoens.' VRT-journalist Philip Heymans sprak over 'rouw in radioland'.