Kamerlid Michel de Maegd heeft het gehad met de ‘excessen’ van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Zijn overstap naar Les Engagés legt de spanningen rondom de strategische keuzes van Bouchez bloot.
Kamerlid Michel de Maegd verlaat de MR en sluit zich aan bij Les Engagés. De Maegd, die zich als een sociale liberaal omschrijft, had het al maanden aan de stok met zijn voorzitter Georges-Louis Bouchez.
‘Zijn vertrek is geen verrassing. Michel De Maegd was de laatste tijd heel ongelukkig bij de MR. Hij bleef binnenskamers en in het openbaar op Bouchez inbeuken. De breuk tussen die twee was compleet’, zegt Frédéric Chardon, politiek journalist bij La Libre.
Daardoor begreep De Maegd, die sowieso al twee regeringsvormingen op rij naast een verhoopte ministerpost greep, dat hij geen toekomst meer had bij de MR. ‘Hij heeft even overwogen om als onafhankelijk Kamerlid verder te gaan,’ vervolgt Chardon, ‘maar bij Les Engagés, die hem ongetwijfeld iets hebben beloofd voor de verkiezingen van 2029, heeft hij perspectief.’
Grootmoeders
Michel de Maegd, een geliefd televisiegezicht dat in 2019 een succesvolle overstap maakte naar de politiek, zegt de MR van toen niet meer te herkennen. De ondervoorzitter van de Commissie Buitenlandse Zaken, die gold als een uitstekend parlementslid, gaf de voorbije maanden scherpe kritiek op onder meer de uitgesproken pro-Israëlische standpunten van Bouchez. Ook heeft de Maegd het naar eigen zeggen gehad met de evolutie van de MR richting een conservatieve, rechts-populistische partij, alsook met het ‘nepotisme’ waaraan MR-voorzitter Bouchez zich zou bezondigen en de dagelijkse verbale ‘excessen’.
‘De Maegd geldt als een ideale schoonzoon, met het profiel van zo’n oude Franstalige christendemocraat die scoort bij grootmoeders die naar de mis gaan.’
Volgens Wetstraatjournalist Christophe Deborsu (RTL) past De Maegd ook prima bij zijn nieuwe partij. ‘Hij geldt als een ideale schoonzoon, met het profiel van zo’n oude Franstalige christendemocraat die scoort bij grootmoeders die naar de mis gaan. Niks mis mee overigens, mijn moeder gaat ook naar de mis.’
Buitenspel
Het verlies van Michel de Maegd komt voor Georges-Louis Bouchez boven op slechte opiniepeilingen en lage persoonlijke populariteitsscores. Geen ideaal begin van 2026, zou je denken.
‘Voor Bouchez is dit natuurlijk lastig,’ zegt Chardon, ‘zeker omdat De Maegd een wat gematigder profiel heeft. Opiniepeilingen laten zien dat de MR op dit moment vooral bloedt op haar centrumflank, met verschuivende kiesintenties richting Les Engagés. Als die trend bewaarheid zou worden bij verkiezingen, valt het plan van Bouchez om een brede volkspartij te maken van traditionele liberalen en een nieuw populair-rechts electoraat, in duigen. En dan zit hij wel echt in de nesten.’
Wat dan overblijft, is de gedachte, is een weliswaar meer coherente, assertief-rechtse politieke formatie, maar die gedoemd lijkt om rond de 20 procent te scoren en bij regeringsvormingen in Franstalig België dan ook makkelijk buitenspel kan worden gezet.
Schatplichtig
Aan de andere kant, redeneren Franstalige waarnemers, is Bouchez nu wel een vocale criticaster kwijt. Bon débarras of opgeruimd staat netjes, zou de MR-voorzitter dus kunnen denken, terwijl hij een zucht van opluchting slaakt.
De interne positie van ‘GLB’ is ook onvergelijkbaar met een aantal jaren geleden, toen het vertrek van de erg populaire Jean-Luc Crucke, vandaag federaal minister voor Les Engagés, de poten onder de stoel van voorzitter Bouchez dreigde weg te zagen. Vandaag heeft Bouchez zijn partij stevig in de hand. ‘Alle huidige MR-ministers hebben bovendien hun carrière aan Bouchez te danken en zijn dus aan hem schatplichtig. Om die redenen moet je het vertrek van Michel de Maegd relativeren’, meent Chardon.
Ook Deborsu maakt van de overstap geen olifant. ‘In Brussel, de kieskring van De Maegd, beschikt Bouchez ook over meer dan genoeg politiek personeel. Er is federaal minister van Middenstand Eléonore Simonet, een jonge vrouw die een mooie politieke toekomst wacht. Er is gewezen diplomaat en minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin, iets ouder weliswaar, maar ook nog niet uitgespeeld.’
Het vertrek van Crucke kort voor de verkiezingen van 2024 heeft de MR en Bouchez ook geen schade berokkend, wel integendeel, brengt Deborsu in herinnering. ‘Wij dachten toen allemaal: dit gaat Bouchez pijn doen. Maar de MR heeft een fantastisch resultaat behaald in 2024. In die zin lijkt het vertrek van de Maegd toch eerder een politiek non-event.’
Queen Wilmès
Zullen er nog overlopers volgen? Europees Parlementslid en queen van de populariteitspolls Sophie Wilmès zeker niet. Wilmès uitte in een zeldzaam interview eind vorig jaar wel kritiek op de stijl van Bouchez, maar zit inhoudelijk op dezelfde lijn als haar voorzitter. Ze bekleedt binnen haar partij bovendien een unieke positie die ze niet te grabbel wil gooien. ‘Toen Bouchez, duidelijk oververmoeid, eind vorig jaar verklaarde dat hij die omstreden strategische buitenlandnota van de regering-Trump zelf had kunnen schrijven, viel Wilmès bijna van haar stoel. Maar dat is inmiddels ook weer vergeten. En het vertrek van De Maegd zal de MR juist de gelederen doen sluiten. Van een malaise in de partij is geen sprake’, aldus Deborsu.
Het wegkapen van een vooraanstaand parlementslid zal de steeds moeizamere verstandhouding tussen de MR en Les Engagés niet verbeteren.
Een twijfelgeval is mogelijk Olivier Willockx, gewezen topman van de Brusselse ondernemersorganisatie Beci en Brussels MR-parlementslid, die recent uithaalde naar Bouchez naar aanleiding van diens mislukte formatiepoging in Brussel. ‘Met minachting en brutaliteit maak je geen regering,’ klonk het toen.
Politieke moordaanslag
Mede door de formatiepoging van Les Engagés-voorzitter Yvan Verougstraete in Brussel met de centrumlinkse partijen en zonder de MR, is er nogal wat spanning gekomen op de relatie tussen de Franstalige en federale coalitiepartners MR en Les Engagés. Het wegkapen van een vooraanstaand parlementslid zal die steeds moeizamere verstandhouding niet verbeteren.
Maar, besluit Chardon, de MR heeft in het verleden heel wat vijandige razzia’s uitgevoerd op de PSC en het cdH, de voorlopers van Les Engagés, met succes azend op centrumrechtse christendemocratische kiezers. ‘Toen gewezen PSC-voorzitter Gérard Deprez en een paar medestanders eind jaren 1990 overliepen naar de toenmalige Franstalige liberalen van de PRL, was dat niets minder dan een politieke moordaanslag. Veel lessen heeft de MR vandaag dus niet te geven aan Les Engagés.’