Het is de taak en ook wel het lot van fractieleiders van de meerderheid om 'de zaken mogelijk te maken': het parlement mag de regering niet te veel voor de voeten lopen, dus doorgaans steekt zo'n fractieleider zijn energie in het managen van de eigen fractie. Dat lot was ook Peter De Roover beschoren, nadat hij in 2016 Hendrik Vuye had opgevolgd als voorzitter van de 31 N-VA'ers in de Kamer. Tot het publiek bij de debatten over de Marrakeshcrisis en later de val van de regering-Michel ineens een andere De Roover zag. Daar stond weer de oude orator van de Vlaamse Volksbeweging, die zowat in z'n eentje de oppositie én al zijn coalitiepartners van weerwoord diende. Hij liet daarbij de kans niet liggen op een paar verbale overdrijvingen waar ze in de Vlaamse Beweging zo tuk op zijn. Als premier Charles Michel (MR) zonodig naar Marrakesh wilde afreizen, dan alleen als 'toerist', in het kader van een 'citytrip'. Le Soir noemde hem op het hoogtepunt van de politieke crisis zelfs 'la machine à clash de l'N-VA'.
...