Waarom moet iedereen zo dringend zangmomenten en applausacties opzetten, witte lakens door het raam hangen, mondmaskers stikken, stapels ansichtkaarten naar woonzorgcentra sturen of alleenstaanden opbellen? Kunnen we niet gewoon even met ons allen van de rust genieten? Op sociale media vroegen verschillende mensen zich dat de voorbije dagen af, de ene al geïrriteerder dan de andere. Ergens hebben ze ook wel een punt. Wie de gewone en sociale media volgt, wordt overspoeld door welgemeende oproepen en acties, die - als we eerlijk zijn - niet in alle gevallen het verschil zullen maken. Waarom zijn we niet gewoon even stil allemaal?
...

Waarom moet iedereen zo dringend zangmomenten en applausacties opzetten, witte lakens door het raam hangen, mondmaskers stikken, stapels ansichtkaarten naar woonzorgcentra sturen of alleenstaanden opbellen? Kunnen we niet gewoon even met ons allen van de rust genieten? Op sociale media vroegen verschillende mensen zich dat de voorbije dagen af, de ene al geïrriteerder dan de andere. Ergens hebben ze ook wel een punt. Wie de gewone en sociale media volgt, wordt overspoeld door welgemeende oproepen en acties, die - als we eerlijk zijn - niet in alle gevallen het verschil zullen maken. Waarom zijn we niet gewoon even stil allemaal?Het antwoord kwam een paar dagen geleden uit een woonzorgcentrum in de buurt van Antwerpen, waar Lutgart (91) dezer dagen in haar kamer opgehokt zit. 'Iedereen vergelijkt de coronacrisis met een oorlog, maar jullie hebben er nooit één meegemaakt', zei ze me aan de telefoon. 'Ik wel. En weet je wat het grote verschil is? In een échte oorlog kan iedereen die dat wil zich tegen de vijand verzetten.' Klopt natuurlijk. In oorlogstijden kan ieder van ons - of je nu leerkracht, dokter, administratief bediende, schrijnwerker of journalist bent - zich engageren in het verzet tegen de bezetter (of ermee meeheulen natuurlijk). Je hoeft geen specifiek diploma te hebben om mensen te helpen onderduiken, geheime boodschappen over te brengen of collaborateurs te saboteren. En zelfs wie niet zo moedig is, kan wel een manier vinden om zijn eigen kleine verzet te organiseren.Dat is nu wel anders. In de strijd tegen corona zijn de meesten van ons behoorlijk nutteloos. Omdat we geen verpleegkunde, zorgkunde, farmacie of geneeskunde hebben gestudeerd vooral. Vandaar dat we dezer dagen met onze strijdvaardigheid geen blijf weten. Het enige wat we kunnen doen, is diegenen steunen die voor ons naar het front trekken. Door mondmaskers te stikken, voor zorgverleners te koken, hun voorrang te geven in de supermarkt, maar ook door middel van acties, van staande ovaties tot witte lakens buitenhangen, die weinig aan de zaak veranderen. Zelfs collaboreren met de vijand is vandaag een pak moeilijker dan in echte oorlogstijden. Hoogstens kun je stiekem een kotfeest organiseren of met je hele gezin naar de kust rijden. Al heb ik zo'n vermoeden dat ook dát gedrag wordt ingegeven door dezelfde weigering om ons bij de zaken neer te leggen, want daar zijn we meestal niet zo bedreven in.Wellicht is dat voor een deel ook de reden waarom zoveel mensen tijdens hun huisarrest toch zo productief willen zijn. De slaapkamers behangen! Eindelijk Het verdriet van België helemaal uitlezen! Sushi leren maken! De tuin omspitten! Eindelijk gitaar leren spelen! Ook dat is natuurlijk een manier om je eigen kleine verzet te organiseren: wat je ook probeert om me klein te krijgen, ik kom hier sterker uit. Al zal er natuurlijk geen mens minder worden besmet omdat al jouw keukenkasten zijn uitgewassen en heringedeeld.Terug naar Lutgart in het woonzorgcentrum. 'Ik leef al lang en keer op keer heb ik gezien dat mensen die voor iets beangstigends of onafwendbaars staan, daar koste wat het kost tegenin willen gaan', zegt ze. 'Een beetje zoals een kaars branden aan het sterfbed van een geliefde. Je houdt hem er niet mee in leven, maar je hebt tenminste het gevoel dat je je tegen zijn dood verzet.' Laten we dus maar met z'n allen kaarsjes blijven branden. Al is het maar om onze strijdvaardigheid aan te wakkeren tot het moment is aangebroken dat we die écht nodig hebben. Wanneer het virus is getemd en en we alles op alles zullen moeten zetten om ervoor te zorgen dat er echt lessen worden getrokken uit wat we vandaag meemaken.