Défi, het vroegere ultrafrancofone FDF, is een typisch Brusselse partij maar probeert sinds 2009 vaste voet aan de grond te krijgen in Wallonië. Die verruimingsoperatie werd urgenter nadat de partij door de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde in 2012 een stuk van haar politieke slagkracht had verloren. Tot dusver waren de Waalse Défi-afdelingen niet bepaald lonend, maar recente peilingen suggereren dat de partij in Wallonië met 5 à 6 procent van de kiesintenties voor een bescheiden doorbraak staat. Op een verkiezingscongres vorig weekend ro...

Défi, het vroegere ultrafrancofone FDF, is een typisch Brusselse partij maar probeert sinds 2009 vaste voet aan de grond te krijgen in Wallonië. Die verruimingsoperatie werd urgenter nadat de partij door de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde in 2012 een stuk van haar politieke slagkracht had verloren. Tot dusver waren de Waalse Défi-afdelingen niet bepaald lonend, maar recente peilingen suggereren dat de partij in Wallonië met 5 à 6 procent van de kiesintenties voor een bescheiden doorbraak staat. Op een verkiezingscongres vorig weekend roerde Brusselaar Olivier Maingain volop de Waalse trom. De Défi-voorzitter spoorde de Walen aan tot meer Waalse trots, en hekelde de MR van premier Charles Michel, die met haar slaafse bewondering voor Vlaanderen het moreel van de Walen zou aantasten. 'Het kantelpunt voor Défi was de zomer van 2017, toen CDH-voorzitter Benoît Lutgen de PS uit de Brusselse en de Waalse regering probeerde te gooien', zegt Nicolas De Decker, politiek journalist bij Le Vif. 'Défi en Maingain, die in Brussel een coalitiewissel tegenhielden, waren toen alomtegenwoordig in de media. Sindsdien gaat het Défi in de peilingen voor de wind, niet alleen in Brussel maar ook in Wallonië.' Van zijn politieke personeel moet Défi het in Wallonië in elk geval (nog) niet hebben. De partij rekruteert volgens De Decker grotendeels uit een pool van circa honderd mensen die nu eens bij Défi, dan weer bij de MR of zelfs bij de extreemlinkse PTB opduiken. Politieke avonturiers zonder ideologische bagage. Toch valt het niet helemaal uit te sluiten dat een Waals kopstuk zich in de nabije toekomst tot het sociaal-liberale Défi bekent. In Luik, de meest francofiele stad van Wallonië, lijkt Défi het goed te doen. De partij zou er twee federale volksvertegenwoordigers kunnen binnenhalen. Bovendien zou ze, zo wordt gefluisterd, een reddingsboei kunnen zijn voor MR-senaatsvoorzitter Christine Defraigne. Volgens de peilingen zou zij er met de Luikse MR niet in slagen om de PS-CDH-meerderheid te breken. Defraigne, die tot de linkervleugel binnen de MR behoort, leeft al langer op voet van oorlog met haar partij wegens de gespierde migratiestandpunten van federaal coalitiepartner N-VA. Olivier Maingain zal er in de komende maanden alles aan doen om zich als de anti-De Wever te profileren. In het volle besef dat die pose de electorale kassa het meest doet rinkelen. Dat is potentieel slecht nieuws voor de MR. Maar, meent Nicolas De Decker, 'ook teleurgestelde PS-kiezers die afhaken vanwege de schandalen, en zwevende centrumkiezers, gefrustreerd door de stuurloze koers van het CDH, zouden hun heil kunnen zoeken bij Défi'.