Als student is de trein nemen de perfecte manier om je naar de campus te verplaatsen. Het is goedkoop en ecologisch, je hebt geen rijbewijs nodig en je vermijdt er de ochtendfiles mee. Ikzelf had de voorbije jaren dan ook een studentenabonnement. Ik twijfelde dan ook geen seconde om mijn abonnement te verlengen om zo ook mijn laatste jaar aan de hogeschool weer iedere dag over en weer te kunnen pendelen. Tot ik enige tijd geleden aan het loket stond om een nieuw abonnement te kopen. De prijs die de loketbediende noemde, deed me achterover vallen. Ik vroeg zelfs of het geen vergissing was en hij per ongeluk het verkeerde traject of het verkeerde abonnementstype had aangeduid. Maar helaas bleek het getal te kloppen.

Vorig jaar betaalde ik voor een studentenabonnement van 12 maanden in 2e klas 169 euro, wat voor mijn negentien minuten durende verplaatsing tussen de stations van Puurs en Mechelen neerkomt op 0,35 euro per traject. Een verwaarloosbaar klein bedrag dat zelfs mijn karige studentenportefeuille amper voelde. De NMBS profileert het abonnement dan ook onder het motto 'een schoolabonnement aan supervoordelig tarief voor studenten onder de 26 jaar'. Gelijk hebben ze.

Maar dan heb je ook studenten zoals ik. Studenten die nog steeds iedere dag een weg naar de campus moeten weten te vinden, maar de pech hebben dat ze net iets ouder zijn dan de meeste studiegenoten. Hoewel we nog evenveel student zijn, bestaat er voor ons simpelweg geen treinabonnement meer. Voor ons zit er niets anders op dan een ander soort treinabonnement te kiezen, puur omdat we de pech hebben dat we net de 26 levensjaren aantikken.

NMBS, waarom krijg ik geen studentenabonnement meer op mijn 26ste?

De enige overgebleven optie was een volwassenenabonnement. Dat kost - voor diezelfde route tussen Puurs en Mechelen - maar liefst achthonderd vijfenveertig euro per jaar. 845 euro, u leest het goed. Dat is exact 5 keer meer ofwel 676 euro duurder dan het normale studententarief.

Uiteraard is het logisch dat instanties zoals de NMBS leeftijdgrenzen hanteren. Dat geldt immers ook bij veel andere zaken in het leven. Als je gepensioneerd, student, kind of mindervalide bent, dan betaal je nu eenmaal vaak minder dan volwassenen voor precies hetzelfde. Toch wringt er iets. Ik ben wél nog student, maar maak geen aanspraak op een studentenabonnement. Waarom gaat de NMBS er gewoonweg vanuit dat je maar kan studeren tot je 25ste ? Waarom moet ik plots het vijfvoudige betalen?

Blijft het voordelig?

Bij vragen zoals deze blijft de NMBS steeds weer op hetzelfde nageltje kloppen: 'De trein is nog altijd het voordeligste vervoersmiddel om je te verplaatsen in ons land.' En ja, dat klopt. Zelfs als je de prijzen van dit duurste abonnement vergelijkt met het kostenplaatje om bijvoorbeeld iedere dag met de wagen naar je werk of school te rijden, dan is de trein zonder twijfel goedkoper. Je moet je immers een auto aanschaffen, benzine betalen en een autoverzekering afsluiten. Uiteraard is de totaalprijs van al deze zaken hoger dan die van het treinabonnement.

Maar mag het even? De NMBS vergelijkt enkel de prijs op papier. Wat daarbij steeds weer mooi doodgezwegen wordt, is dat je met diezelfde wagen nog zoveel andere dingen kan doen. Je kan die gebruiken wanneer je maar wil en rijden naar waar je maar wil. Met de trein mag je al van geluk spreken als er één keer per uur een trein naar jouw bestemming vertrekt. Daarnaast moet je vaak ook nog eens de bus, fiets of diezelfde wagen nemen om je naar het verre treinstation te verplaatsen, want verre van elke gemeente of dorp heeft een eigen station. En dan zwijg ik nog over de tragische dienstverlening, de talloze vertragingen en afschaffingen of dat er 's avonds amper en 's nachts al helemaal geen treinen over onze Belgische sporen denderen.

Dus nee, liefste NMBS, op deze manier gaan jullie er echt niet in slagen om de bevolking te overtuigen de wagen achterwege te laten. Enkel op papier is de trein het goedkoopste en beste vervoersmiddel. Helaas zit er voor deze rijbewijsloze en blijkbaar net te oude student niets anders op dan te plooien en deze veel te hoge pendelprijs toch te betalen.

Jeroen De Pauw is student journalistiek aan Thomas More en reporter bij jongerenorganisatie StampMedia.

Als student is de trein nemen de perfecte manier om je naar de campus te verplaatsen. Het is goedkoop en ecologisch, je hebt geen rijbewijs nodig en je vermijdt er de ochtendfiles mee. Ikzelf had de voorbije jaren dan ook een studentenabonnement. Ik twijfelde dan ook geen seconde om mijn abonnement te verlengen om zo ook mijn laatste jaar aan de hogeschool weer iedere dag over en weer te kunnen pendelen. Tot ik enige tijd geleden aan het loket stond om een nieuw abonnement te kopen. De prijs die de loketbediende noemde, deed me achterover vallen. Ik vroeg zelfs of het geen vergissing was en hij per ongeluk het verkeerde traject of het verkeerde abonnementstype had aangeduid. Maar helaas bleek het getal te kloppen.Vorig jaar betaalde ik voor een studentenabonnement van 12 maanden in 2e klas 169 euro, wat voor mijn negentien minuten durende verplaatsing tussen de stations van Puurs en Mechelen neerkomt op 0,35 euro per traject. Een verwaarloosbaar klein bedrag dat zelfs mijn karige studentenportefeuille amper voelde. De NMBS profileert het abonnement dan ook onder het motto 'een schoolabonnement aan supervoordelig tarief voor studenten onder de 26 jaar'. Gelijk hebben ze.Maar dan heb je ook studenten zoals ik. Studenten die nog steeds iedere dag een weg naar de campus moeten weten te vinden, maar de pech hebben dat ze net iets ouder zijn dan de meeste studiegenoten. Hoewel we nog evenveel student zijn, bestaat er voor ons simpelweg geen treinabonnement meer. Voor ons zit er niets anders op dan een ander soort treinabonnement te kiezen, puur omdat we de pech hebben dat we net de 26 levensjaren aantikken.De enige overgebleven optie was een volwassenenabonnement. Dat kost - voor diezelfde route tussen Puurs en Mechelen - maar liefst achthonderd vijfenveertig euro per jaar. 845 euro, u leest het goed. Dat is exact 5 keer meer ofwel 676 euro duurder dan het normale studententarief.Uiteraard is het logisch dat instanties zoals de NMBS leeftijdgrenzen hanteren. Dat geldt immers ook bij veel andere zaken in het leven. Als je gepensioneerd, student, kind of mindervalide bent, dan betaal je nu eenmaal vaak minder dan volwassenen voor precies hetzelfde. Toch wringt er iets. Ik ben wél nog student, maar maak geen aanspraak op een studentenabonnement. Waarom gaat de NMBS er gewoonweg vanuit dat je maar kan studeren tot je 25ste ? Waarom moet ik plots het vijfvoudige betalen?Bij vragen zoals deze blijft de NMBS steeds weer op hetzelfde nageltje kloppen: 'De trein is nog altijd het voordeligste vervoersmiddel om je te verplaatsen in ons land.' En ja, dat klopt. Zelfs als je de prijzen van dit duurste abonnement vergelijkt met het kostenplaatje om bijvoorbeeld iedere dag met de wagen naar je werk of school te rijden, dan is de trein zonder twijfel goedkoper. Je moet je immers een auto aanschaffen, benzine betalen en een autoverzekering afsluiten. Uiteraard is de totaalprijs van al deze zaken hoger dan die van het treinabonnement.Maar mag het even? De NMBS vergelijkt enkel de prijs op papier. Wat daarbij steeds weer mooi doodgezwegen wordt, is dat je met diezelfde wagen nog zoveel andere dingen kan doen. Je kan die gebruiken wanneer je maar wil en rijden naar waar je maar wil. Met de trein mag je al van geluk spreken als er één keer per uur een trein naar jouw bestemming vertrekt. Daarnaast moet je vaak ook nog eens de bus, fiets of diezelfde wagen nemen om je naar het verre treinstation te verplaatsen, want verre van elke gemeente of dorp heeft een eigen station. En dan zwijg ik nog over de tragische dienstverlening, de talloze vertragingen en afschaffingen of dat er 's avonds amper en 's nachts al helemaal geen treinen over onze Belgische sporen denderen.Dus nee, liefste NMBS, op deze manier gaan jullie er echt niet in slagen om de bevolking te overtuigen de wagen achterwege te laten. Enkel op papier is de trein het goedkoopste en beste vervoersmiddel. Helaas zit er voor deze rijbewijsloze en blijkbaar net te oude student niets anders op dan te plooien en deze veel te hoge pendelprijs toch te betalen.Jeroen De Pauw is student journalistiek aan Thomas More en reporter bij jongerenorganisatie StampMedia.