'Mochten we het opnieuw kunnen doen, dan zouden we geen steun geven voor die stemming', zo stak premier Charles Michel de hand in eigen boezem, of toch tenminste in die van zijn regering. Gisteren raakte bekend dat ons land zo goed als zeker een ja-stem had gegeven om Saoedi-Arabië -waar vrouwenrechten quasi onbestaande zijn - een zitje te geven in de VN-vrouwenrechtencommissie. Iedere fractie - óók die van de regeringspartijen - sprak pure schande tijdens de wekelijkse plenaire zitting in het parlement, behalve die van MR: de Franstalige liberalen hadden weliswaar een hoop vragen, maar zaten ermee verveeld dat de eindvera...

'Mochten we het opnieuw kunnen doen, dan zouden we geen steun geven voor die stemming', zo stak premier Charles Michel de hand in eigen boezem, of toch tenminste in die van zijn regering. Gisteren raakte bekend dat ons land zo goed als zeker een ja-stem had gegeven om Saoedi-Arabië -waar vrouwenrechten quasi onbestaande zijn - een zitje te geven in de VN-vrouwenrechtencommissie. Iedere fractie - óók die van de regeringspartijen - sprak pure schande tijdens de wekelijkse plenaire zitting in het parlement, behalve die van MR: de Franstalige liberalen hadden weliswaar een hoop vragen, maar zaten ermee verveeld dat de eindverantwoordelijkheid eigenlijk bij hun eigen Buitenlandminister Didier Reynders lag.De eerste minister verschafte de nodige duidelijkheid. Ja, ons land stemde voor - en daar is de regering allerminst mee opgezet. De verklaring moet volgens Michel gezocht worden in de haast die achter de procedure zat. De VS kwamen namelijk in allerijl met de eis om te stemmen, waardoor er maar 'enkele uren' zaten tussen het moment waarop Buitenlandse Zaken op de hoogte werd gebracht en de deadline om kleur te bekennen. Die verklaring van de premier deed alleen maar meer vragen naar de oppervlakte komen. Reynders had gisteren in de bevoegde commissie nog gezegd helemaal niet op de hoogte geweest te zijn van een stemming, maar nu bleek Buitenlandse Zaken toch urenlang op de hoogte geweest te zijn. 'Hoeveel uren heb je nodig om te weten dat vrouwen in Saoedi-Arabië onderdrukt worden?' fulmineerde sp.a-fractievoorzitter Meryame Kitir. Zo verplaatste de discussie rond de Saoedi's zich van de schoot van de regering naar het kabinet van de minister. Kamerlid Raoul Hedebouw (PTB) maakte vlot het bruggetje naar de rel tussen N-VA-minister Jan Jambon en de Turkse verbindingsofficier: 'Misschien moet er weer eens een diplomaat opgeofferd worden?' 'Ofwel heeft zijn administratie hem niet op de hoogte gebracht, ofwel heeft de minister de situatie gewoon laten betijen,' aldus Olivier Maingain (DéFI), die de minister vroeg om zijn verantwoordelijkheid op te helderen. PS ging zelfs nog een stap verder en vroeg Reynders' ontslag. Zelfs coalitiepartner N-VA suggereerde dat er fouten gebeurd zijn. 'Het is een beetje naïef te denken dat er geen stemming zou komen en dat we daar niet op voorbereid moesten zijn.' De onduidelijkheid rond het optreden van de minister zorgde ervoor dat Reynders al voor de tweede keer vandaag onder vuur kwam te liggen. Vanmorgen pakten Le Vif/L'Express en De Standaard nog uit met documenten waaruit blijkt dat de MR-mandataris nauw betrokken zou zijn bij het Kazachgatedossier rond de afkoopwet en de zakenman Patokh Chodiev.Uit mails die Groen in handen kreeg, blijkt intussen dat het kabinet van Reynders al langer op de hoogte was van de stemming. Het kabinet wist 'bijna een hele werkdag' op voorhand dat de stemming zou plaatsvinden, en gaf blijkbaar groen licht om het zitje van Saoedi-Arabië goed te keuren. 'Nu is het ook een zaak van de premier. Ofwel heeft Reynders hem niet goed geïnformeerd, ofwel heeft hij gisteren het parlement proberen iets wijs te maken', klinkt het bij Kristof Calvo.