'Een aanslag op onze Westerse waarden!' Als je sommige politici mag geloven, hangt de redding van onze beschaving af van houten plankjes versierd met macaroni en papier maché ter ere van moederdag. Vind een school in Brussel het net iets praktischer om dat niet meer in de klas te doen? Meteen komt er een rel van: moslims! Onze kinderen! Onze cultuur! Kom zeg, je kan ook gewoon feiten opkloppen. Als onze cultuur echt zou afhangen van strijkkralen en vingerverf is ze wel heel erg kwetsbaar. Geloof krijgt altijd de schuld, lijkt het soms, ook van kwesties waar het helemaal niets mee te maken heeft. Ik vind dat gevaarlijk voor het samenleven en onze vrijheid.

'Religie verdient geen uitzondering'

Ik ben de eerste om met klem te zeggen dat religie geen uitzondering verdient. Niet voor dierenleed,niet in het onderwijs, niet voor aparte zwemlessen en al zeker niet om te discrimineren op basis van geslacht of geaardheid. Allemaal eruit, die privileges, liefst zo snel mogelijk. Er bestaat bij ons een voedingsbodem om religieuze normen en waarden hoger te waarderen dan onze vrijheid. Dat is een groot probleem, dat we moeten bestrijden.

Goedkoop moslimbashen is echter niet de oplossing. Volg eens een week de krantensites op de voet: ik kan me gerust inbeelden dat een moslim er zich niet bijster welkom door voelt. Alles is zijn schuld. Bovendien hebben de meeste controversen niet eens zo veel te maken met zijn individuele religieuze expressie.

Bij het minste non-issue komen de twitterende blanke cultuurridders meteen in actie. Niet zo lang geleden was dat een klein, verwaarloosbaar groepje, vandaag zijn het staatssecretarissen voor Migratie en Gelijke Kansen. Politiek anno 2017, dat is een regeringslid dat tweet over waarom Moederdag toch wel haram zou zijn. Zover heeft de grote cultuurstrijd ons dus gebracht.

'Niet alles is capitulatie voor islam'

Is het niet mogelijk dat een school die Moederdag anders wil invullen daar een reden voor heeft? Nieuwe gezinsvormen bijvoorbeeld in - o ironie - onze cultuur. Moet achter alles een moedwillige capitulatie voor de kwade islam gezocht worden? Ik maak me daar zorgen over. Ooit zei een minister dat racisme relatief is, omdat het te pas en te onpas werd ingeroepen. Ik kon er haar enigszins in volgen. Als we zo doorgaan, wordt het verdedigen van onze normen en waarden echter even relatief.

Daarmee komen we in een patstelling waar niemand wat aan heeft. De terechte bezorgdheid over onze vrijheid tegenover het gevoel als gelovige dat alles jouw schuld is. Uiteindelijk winnen enkel de extremen daarbij. En laat dat nu net het probleem zijn: door het gratuite islambashen nemen de echte gevaren voor onze vrijheid alleen maar toe en worden onze wapens om ze bestrijden botte instrumenten.

Als ik mijn moslimvrienden zo hoor, zijn ze even gefrustreerd over het feit dat traditie bepaald wordt door een groep van oudere, wereldvreemde mannen die niet open staan voor modernisering. Net zoals dat bij pakweg de katholieke kerk het geval is. Ik ken persoonlijk niemand die kiest voor de harde leer en de extremen uit het politiek debat aan anderen wil opdringen. De vrijheid om een eigen invulling te kiezen bestaat, ook in de islam. Ik hoop dat het ooit die vorm van private religieuze beleving is die overal ter wereld kan zegevieren. In elke pietluttigheid moslimcomplotten zien, gaat ons daar niet toe brengen.

'Westerse samenleving helemaal superieur'

Er zijn zéker voldoende redenen om op de bres te staan voor onze vrijheidswaarden. Daar is iedereen het over eens. We mogen ons daarbij echter niet laten misleiden door goedkope argumenten om geloof in een slecht daglicht te stellen. Wat voor een geweldig grote impact zou het niet hebben op de meest autoritaire regimes als gelovigen bij ons een moderne, individuele invulling van geloof omarmen? Het Westerse samenlevingsmodel zou helemaal superieur zijn. Alleen al de wetenschap daarvan ontneemt extremisten van hun aantrekkingskracht.

En ja, daarbij moet de Sint gewoon op school komen, worden verjaardagen gevierd met taart, cake en appelsap en mag er voor Moeder- en Vaderdag worden geknutseld. Als er nu toevallig twee mama's of papa's zijn, kan dat ook anders worden opgelost. Een school die dat doet misbruiken in de grote cultuurstrijd lijkt me niet de beste demarche. Hopelijk kunnen onze tradities blijven bestaan, zonder bij elk briefje aan ouders de teloorgang van onze waarden uit te roepen.

'Een aanslag op onze Westerse waarden!' Als je sommige politici mag geloven, hangt de redding van onze beschaving af van houten plankjes versierd met macaroni en papier maché ter ere van moederdag. Vind een school in Brussel het net iets praktischer om dat niet meer in de klas te doen? Meteen komt er een rel van: moslims! Onze kinderen! Onze cultuur! Kom zeg, je kan ook gewoon feiten opkloppen. Als onze cultuur echt zou afhangen van strijkkralen en vingerverf is ze wel heel erg kwetsbaar. Geloof krijgt altijd de schuld, lijkt het soms, ook van kwesties waar het helemaal niets mee te maken heeft. Ik vind dat gevaarlijk voor het samenleven en onze vrijheid.Ik ben de eerste om met klem te zeggen dat religie geen uitzondering verdient. Niet voor dierenleed,niet in het onderwijs, niet voor aparte zwemlessen en al zeker niet om te discrimineren op basis van geslacht of geaardheid. Allemaal eruit, die privileges, liefst zo snel mogelijk. Er bestaat bij ons een voedingsbodem om religieuze normen en waarden hoger te waarderen dan onze vrijheid. Dat is een groot probleem, dat we moeten bestrijden. Goedkoop moslimbashen is echter niet de oplossing. Volg eens een week de krantensites op de voet: ik kan me gerust inbeelden dat een moslim er zich niet bijster welkom door voelt. Alles is zijn schuld. Bovendien hebben de meeste controversen niet eens zo veel te maken met zijn individuele religieuze expressie. Bij het minste non-issue komen de twitterende blanke cultuurridders meteen in actie. Niet zo lang geleden was dat een klein, verwaarloosbaar groepje, vandaag zijn het staatssecretarissen voor Migratie en Gelijke Kansen. Politiek anno 2017, dat is een regeringslid dat tweet over waarom Moederdag toch wel haram zou zijn. Zover heeft de grote cultuurstrijd ons dus gebracht.Is het niet mogelijk dat een school die Moederdag anders wil invullen daar een reden voor heeft? Nieuwe gezinsvormen bijvoorbeeld in - o ironie - onze cultuur. Moet achter alles een moedwillige capitulatie voor de kwade islam gezocht worden? Ik maak me daar zorgen over. Ooit zei een minister dat racisme relatief is, omdat het te pas en te onpas werd ingeroepen. Ik kon er haar enigszins in volgen. Als we zo doorgaan, wordt het verdedigen van onze normen en waarden echter even relatief.Daarmee komen we in een patstelling waar niemand wat aan heeft. De terechte bezorgdheid over onze vrijheid tegenover het gevoel als gelovige dat alles jouw schuld is. Uiteindelijk winnen enkel de extremen daarbij. En laat dat nu net het probleem zijn: door het gratuite islambashen nemen de echte gevaren voor onze vrijheid alleen maar toe en worden onze wapens om ze bestrijden botte instrumenten.Als ik mijn moslimvrienden zo hoor, zijn ze even gefrustreerd over het feit dat traditie bepaald wordt door een groep van oudere, wereldvreemde mannen die niet open staan voor modernisering. Net zoals dat bij pakweg de katholieke kerk het geval is. Ik ken persoonlijk niemand die kiest voor de harde leer en de extremen uit het politiek debat aan anderen wil opdringen. De vrijheid om een eigen invulling te kiezen bestaat, ook in de islam. Ik hoop dat het ooit die vorm van private religieuze beleving is die overal ter wereld kan zegevieren. In elke pietluttigheid moslimcomplotten zien, gaat ons daar niet toe brengen.Er zijn zéker voldoende redenen om op de bres te staan voor onze vrijheidswaarden. Daar is iedereen het over eens. We mogen ons daarbij echter niet laten misleiden door goedkope argumenten om geloof in een slecht daglicht te stellen. Wat voor een geweldig grote impact zou het niet hebben op de meest autoritaire regimes als gelovigen bij ons een moderne, individuele invulling van geloof omarmen? Het Westerse samenlevingsmodel zou helemaal superieur zijn. Alleen al de wetenschap daarvan ontneemt extremisten van hun aantrekkingskracht.En ja, daarbij moet de Sint gewoon op school komen, worden verjaardagen gevierd met taart, cake en appelsap en mag er voor Moeder- en Vaderdag worden geknutseld. Als er nu toevallig twee mama's of papa's zijn, kan dat ook anders worden opgelost. Een school die dat doet misbruiken in de grote cultuurstrijd lijkt me niet de beste demarche. Hopelijk kunnen onze tradities blijven bestaan, zonder bij elk briefje aan ouders de teloorgang van onze waarden uit te roepen.