Advocate Kati Verstrepen herinnert zich haar eerste 'pleidooi' nog, in de zandbak van haar kleuterschool. 'Zuster Marie-Claire had een ander kindje onterecht gestraft. Ik vond dat bijzonder onrechtvaardig en ben bij haar verhaal gaan halen, waarop ze de straf heeft ingetrokken.' Ze lacht, wat ze nog vaker zal doen tijdens dit gesprek in het art-nouveaupand waarin ze kantoor houdt. 'Tegenspraak heeft er bij mij altijd ingezeten.' De keuze voor de opleiding rechten, en daarna een carrière als advocate gespecialiseerd in vreemdelingenrecht, was snel gemaakt. Al bijna dertig jaar dompelt Verstrepen zich dagelijks onder in de diepste menselijke miserie, die komt aanwaaien vanuit de vier windstreken. 'Al dertig jaar hou ik elke dag van twee tot vier consultatie. Van over de hele wereld komen mensen van alle gezindten en leeftijden hun miserie op mijn bureau uitstorten: 'Hier, los het op.' In die kruiwagens vol ellende zit één rode draad. Mensen willen een rustig leven. Ze willen werk, liefst zinvol, een fatsoenlijk huis, degelijk eten en genoeg geld om hun kinderen naar school te sturen en de dokter te kunnen betalen. Dat is een eenvoudige vraag naar respect voor hun mensenrechten.'
...