Niet langer overspel, maar communicatieproblemen zijn de voornaamste reden voor echtscheidingen in Vlaanderen. Dat blijkt zaterdag uit een onderzoek van de Universiteit Antwerpen in samenwerking met UGent en KU Leuven. “We zien de nodige verschuivingen tegenover vijftien jaar geleden”, zegt hoofdonderzoeker professor Dimitri Mortelmans (UAntwerpen).
In 2011, toen hetzelfde onderzoek werd uitgevoerd, gingen de meeste koppels nog uit elkaar door overspel. Die tendens is volgens de onderzoekers veranderd. Wie nu uit het huwelijksbootje stapt, doet dat doorgaans door communicatieproblemen of omdat ze “uit elkaar gegroeid zijn.”
Een op de drie huwelijken blijft dan ook niet duren.
Steeds vaker neemt de vrouw het initiatief voor de echtscheiding. “Vrouwen evalueren de kwaliteit van hun relatie vaak kritischer en trekken sneller conclusies wanneer die niet meer voldoet”, verduidelijkt Mortelmans. Toch zijn het ook de vrouwen die het vaakst slechter uit de overeenkomst komen. Ze hebben meer last van depressieve gevoelens en zijn minder tevreden over hun levenskwaliteit. Het aantal alleenstaande moeders dat het lastig heeft om rond te komen, is sinds 2011 meer dan verdubbeld.
In een op de vijf gevallen mondt de scheiding uit in een vechtscheiding. Kinderen ervaren een scheiding vooral als verdrietig en beangstigend, maar bijna drie op de vier kinderen geven ook aan dat ze na de scheiding minstens even gelukkig zijn als ervoor. Volgens Mortelmans is het niet de scheiding zelf, maar het aanhoudend conflict tussen de ouders dat kinderen schaadt.
Die kinderen komen in bijna 60 procent van de gevallen in een co-ouderschapsregeling terecht waarin ze evenveel tijd bij elke ouder spenderen. In 2011 bleven kinderen nog in zes op de tien gevallen bij hun moeder. Het aantal mensen dat recht heeft op alimentatie is dan ook gedaald van 57 naar 37 procent.