Corona zet onze samenleving onder hoogspanning. Als burger, zoon, dochter of moeder, vader, partner, vriend, buur, hulpverlener zijn we betrokken bij zorg in de breedste zin van het woord.

We beseffen zeer goed dat corona nog een tijd ons leven zal beïnvloeden. Maar toch, is er dan echt geen perspectief voor wie zorg nodig heeft en zorg geeft?

Corona gaat over ons allemaal. Vandaag lijkt het er steeds meer op dat corona ons leven overneemt. Wordt het niet de hoogste tijd om dit om te keren? Cruciaal hierbij is het zoeken naar een levenswijze die de kwaliteit van leven centraal stelt en waarbij we de aanvankelijke gevoelens van angst voor het virus terug omzetten in positieve energie.

We moeten bekijken hoe je dit vorm geeft voor mensen met een beperkt levensperspectief: hoe beperken we de remmingen in de mogelijkheden om contact te hebben met onze dierbaren? Stel je voor dat je als mantelzorger niet meer betrokken wordt bij het leven van je naaste. Stel dat je hulpverlener bent en je gevraagd wordt om het contact met zorgvragers te beperken.

Wat als die nodige ondersteuning en houvast zich vanaf nu weer meer zou richten op kwaliteit van leven in de plaats van enkel het beperken van risico's? Dan dringen zich een aantal andere keuzes op. Keuzes die volgens ons niet alleen van medische aard zijn.

Laten we leven aan de dagen toevoegen in plaats van enkel dagen aan het leven.

Geef gastvrijheid, huiselijkheid, vertrouwen en vooral dialoog opnieuw een plek. Ga het gesprek aan met wie onze samenleving inhoud, kleur en vorm geeft.

Weg van het isolement.

Weg van de betutteling.

Ook als we ons in een kwetsbare situatie bevinden hebben wij een stem. We willen ook dan deelnemen aan de samenleving en de richting van de zorg en het leven kunnen bepalen. Ieder van ons moet steeds de mogelijkheid hebben om op elk moment de nodige zorg te ontvangen, ook tijdens de kritische fases van de coronacrisis.

Kwaliteit van leven moet voorop staan. Corona bepaalt niet alléén hoe wij leven. Het gaat veeleer om leven aan de dagen toe te voegen, dan dagen aan het leven. In het nieuwe normaal moeten we zo normaal mogelijk doen: dat is doen wat we graag doen, waar we houvast aan hebben, binnen een veilige context. Dat is activiteiten doen waarvan we genieten en die ons leven betekenis geven. Dat betekent elkaar ontmoeten, verhalen delen. En voor mensen met een beperkt levensperspectief betekent dat ook een verderzetting van vroegtijdige zorgplanning en palliatieve zorg.

We varen nu niet meer blind. De oproep die we willen lanceren is eenvoudig maar tegelijk ook duidelijk: laten we lessen trekken uit de afgelopen zes maanden, maar laten we vooral ons gezond verstand gebruiken in de verdere uittekening van een zorgzame samenleving waarin kwaliteit van leven voorop staat.

Ondertekend door:

Christine Aspeele, sectorverantwoordelijke dementie Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid, Christine De Cafmeyer, Federatie Palliatieve Zorg Vlaanderen, Tanja Everaert, WZC Aymonshof, Dendermonde, Jan De Lepeleire, Academisch Centrum voor Huisartsgeneeskunde, KU Leuven, Johan De Muynck, Zorgbedrijf Antwerpen, Leentje De Wachter, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen , Karen Lambrechts , Huis Perrekes, Geel, Joke Lemiengre, zorgethicus Expertisecentrum Resilient People, Hogeschool UCLL, Mathieu Martens, OKRA Zorgrecht, Carla Molenberghs, Huis Perrekes, Geel, Riet Pauwels, Alzheimer Liga Vlaanderen, Griet Robberechts, Woonzorgnet Dijleland, Joris Rombaut, WZC Sint-Elisabeth, Eeklo, Jul Geeroms, Vlaamse Ouderenraad, Jan Steyaert, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen , Saar Van Gils, Kom op tegen Kanker, Sam Van de Putte, CGG Brussel en ECD brOes, Joris Vandebosch, opleiding ergotherapie PXL Hogeschool, Herman Van den Broeck, CRA Huis Perrekes, Tessenderlo, Liesbeth Van Eynde, RECD Tandem, Turnhout, Jan Valy, opleiding ergotherapie PXL Hogeschool, Nele Vanveuren, WZC Sint Anna Bulskamp, woonzorggroep GVO - gastvrij omgeven, Jan Vanwezer, De Wingerd, Leuven, Evy Vergauwen, Heder vzw, Ida Verleyen, GZA Zorg en Wonen, Jurn Verschraegen, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen, Inge Vervotte, Emmaüs, Mechelen

Corona zet onze samenleving onder hoogspanning. Als burger, zoon, dochter of moeder, vader, partner, vriend, buur, hulpverlener zijn we betrokken bij zorg in de breedste zin van het woord. We beseffen zeer goed dat corona nog een tijd ons leven zal beïnvloeden. Maar toch, is er dan echt geen perspectief voor wie zorg nodig heeft en zorg geeft? Corona gaat over ons allemaal. Vandaag lijkt het er steeds meer op dat corona ons leven overneemt. Wordt het niet de hoogste tijd om dit om te keren? Cruciaal hierbij is het zoeken naar een levenswijze die de kwaliteit van leven centraal stelt en waarbij we de aanvankelijke gevoelens van angst voor het virus terug omzetten in positieve energie. We moeten bekijken hoe je dit vorm geeft voor mensen met een beperkt levensperspectief: hoe beperken we de remmingen in de mogelijkheden om contact te hebben met onze dierbaren? Stel je voor dat je als mantelzorger niet meer betrokken wordt bij het leven van je naaste. Stel dat je hulpverlener bent en je gevraagd wordt om het contact met zorgvragers te beperken.Wat als die nodige ondersteuning en houvast zich vanaf nu weer meer zou richten op kwaliteit van leven in de plaats van enkel het beperken van risico's? Dan dringen zich een aantal andere keuzes op. Keuzes die volgens ons niet alleen van medische aard zijn. Geef gastvrijheid, huiselijkheid, vertrouwen en vooral dialoog opnieuw een plek. Ga het gesprek aan met wie onze samenleving inhoud, kleur en vorm geeft. Weg van het isolement. Weg van de betutteling. Ook als we ons in een kwetsbare situatie bevinden hebben wij een stem. We willen ook dan deelnemen aan de samenleving en de richting van de zorg en het leven kunnen bepalen. Ieder van ons moet steeds de mogelijkheid hebben om op elk moment de nodige zorg te ontvangen, ook tijdens de kritische fases van de coronacrisis.Kwaliteit van leven moet voorop staan. Corona bepaalt niet alléén hoe wij leven. Het gaat veeleer om leven aan de dagen toe te voegen, dan dagen aan het leven. In het nieuwe normaal moeten we zo normaal mogelijk doen: dat is doen wat we graag doen, waar we houvast aan hebben, binnen een veilige context. Dat is activiteiten doen waarvan we genieten en die ons leven betekenis geven. Dat betekent elkaar ontmoeten, verhalen delen. En voor mensen met een beperkt levensperspectief betekent dat ook een verderzetting van vroegtijdige zorgplanning en palliatieve zorg. We varen nu niet meer blind. De oproep die we willen lanceren is eenvoudig maar tegelijk ook duidelijk: laten we lessen trekken uit de afgelopen zes maanden, maar laten we vooral ons gezond verstand gebruiken in de verdere uittekening van een zorgzame samenleving waarin kwaliteit van leven voorop staat.Ondertekend door: Christine Aspeele, sectorverantwoordelijke dementie Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid, Christine De Cafmeyer, Federatie Palliatieve Zorg Vlaanderen, Tanja Everaert, WZC Aymonshof, Dendermonde, Jan De Lepeleire, Academisch Centrum voor Huisartsgeneeskunde, KU Leuven, Johan De Muynck, Zorgbedrijf Antwerpen, Leentje De Wachter, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen , Karen Lambrechts , Huis Perrekes, Geel, Joke Lemiengre, zorgethicus Expertisecentrum Resilient People, Hogeschool UCLL, Mathieu Martens, OKRA Zorgrecht, Carla Molenberghs, Huis Perrekes, Geel, Riet Pauwels, Alzheimer Liga Vlaanderen, Griet Robberechts, Woonzorgnet Dijleland, Joris Rombaut, WZC Sint-Elisabeth, Eeklo, Jul Geeroms, Vlaamse Ouderenraad, Jan Steyaert, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen , Saar Van Gils, Kom op tegen Kanker, Sam Van de Putte, CGG Brussel en ECD brOes, Joris Vandebosch, opleiding ergotherapie PXL Hogeschool, Herman Van den Broeck, CRA Huis Perrekes, Tessenderlo, Liesbeth Van Eynde, RECD Tandem, Turnhout, Jan Valy, opleiding ergotherapie PXL Hogeschool, Nele Vanveuren, WZC Sint Anna Bulskamp, woonzorggroep GVO - gastvrij omgeven, Jan Vanwezer, De Wingerd, Leuven, Evy Vergauwen, Heder vzw, Ida Verleyen, GZA Zorg en Wonen, Jurn Verschraegen, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen, Inge Vervotte, Emmaüs, Mechelen