De koning haalt in zijn toespraak de overstromingen in het zuiden van het land aan en de klimaattop in Glasgow. Maar openen doet hij uiteraard met de coronacrisis. 'We hadden allemaal gehoopt dat we tegen dit jaareinde de pandemie, die ons zo hard treft, zouden hebben bedwongen', zegt de vorst. 'Helaas is dit nog niet het geval. Het virus raakt ons allemaal. Ik denk in het bijzonder aan de coronaslachtoffers en hun dierbaren, maar ook aan al die patiënten van wie de behandeling noodgedwongen is uitgesteld.'

De koning deelt de vermoeidheid die de bevolking stilaan ervaart bij de aanslepende gezondheidscrisis. 'Er lijkt maar geen einde te komen aan deze crisis. Daardoor worden we soms ongeduldig, ontmoedigd, geërgerd. Dat is begrijpelijk.'

Tegelijk houdt hij eraan om te wijzen op de positieve elementen. 'Deze gevoelens mogen ons niet beletten om ook te zien wat we de afgelopen bijna twee jaar allemaal hebben bereikt', aldus de koning. 'Dankzij de dagelijkse inspanningen van eenieder van u blijft ons land draaien en vooruitgaan. Ook de maatregelen van de overheid dragen daar in grote mate toe bij. En ja, aangezien de situatie voortdurend verandert, gaat dat niet zonder vallen en opstaan.'

Koning Filip wijst erop dat de economie heeft standgehouden, en dat dit jaar de mijlpaal werd bereikt van 5 miljoen banen. Tegelijk boeken onze wetenschappers goede resultaten in de bestrijding van covid-19.

'Vandaag zijn we beter toegerust in de strijd tegen het virus dan bij de vorige kerst, onder meer dankzij de vaccins', stelt hij vast. 'Er is nog een lange weg te gaan. We zullen met corona moeten leren leven. Maar we hebben nu wel een perspectief om uit de huidige crisis te geraken en zo eindelijk verlichting te kunnen brengen voor de zorgsector.' De koning spreekt zijn dank uit voor de zorgverleners, maar ook voor het onderwijspersoneel en voor de kinderen en jongeren.

Klimaatverandering

'Deze zomer heeft ons land de gevolgen van de klimaatverandering aan den lijve ondervonden', stelt de vorst daarna vast. 'De schaal van de overstromingen was ongezien, en zet ons ertoe aan te handelen, ieder volgens zijn mogelijkheden en bevoegdheden.' De klimaatconferentie van Glasgow heeft volgens hem niet geleid tot alle engagementen waarop we hadden gehoopt. 'Maar ze heeft aangetoond dat de doelstellingen van de internationale gemeenschap nog steeds bereikt kunnen worden.'

We leven in een tijd die onze levenswijze fundamenteel in vraag stelt, zegt de koning in het slot van zijn toespraak. 'Onze zekerheden blijken broos te zijn. We zijn er ons hoe langer hoe meer van bewust dat veel aan onze controle ontsnapt. Daardoor hebben we geleerd opnieuw meer op onze intuïtie te vertrouwen. En soepeler te zijn in ons denken en handelen', stelt hij.

'We zullen hier niet uit geraken door alles te willen beheersen', besluit de vorst. 'We zullen hier ook niet uit geraken als we elkaar wantrouwen, als we verdeeld zijn. We geraken hier wél uit door te tonen dat we het vertrouwen van de anderen waard zijn, doordat we verantwoordelijke daden stellen, standvastig op de lange termijn. Zo bouwen we aan een samenleving die bewijst dat ze het beste uit eenieder weet te halen, in àlle omstandigheden. En we zullen de huidige moeilijkheden samen overwinnen, dankzij onze onderlinge banden, waarvan we de waarde hebben herontdekt. Laten we niet bang zijn voor de toekomst. Laten we ze met vertrouwen tegemoet gaan.'

De koning haalt in zijn toespraak de overstromingen in het zuiden van het land aan en de klimaattop in Glasgow. Maar openen doet hij uiteraard met de coronacrisis. 'We hadden allemaal gehoopt dat we tegen dit jaareinde de pandemie, die ons zo hard treft, zouden hebben bedwongen', zegt de vorst. 'Helaas is dit nog niet het geval. Het virus raakt ons allemaal. Ik denk in het bijzonder aan de coronaslachtoffers en hun dierbaren, maar ook aan al die patiënten van wie de behandeling noodgedwongen is uitgesteld.' De koning deelt de vermoeidheid die de bevolking stilaan ervaart bij de aanslepende gezondheidscrisis. 'Er lijkt maar geen einde te komen aan deze crisis. Daardoor worden we soms ongeduldig, ontmoedigd, geërgerd. Dat is begrijpelijk.' Tegelijk houdt hij eraan om te wijzen op de positieve elementen. 'Deze gevoelens mogen ons niet beletten om ook te zien wat we de afgelopen bijna twee jaar allemaal hebben bereikt', aldus de koning. 'Dankzij de dagelijkse inspanningen van eenieder van u blijft ons land draaien en vooruitgaan. Ook de maatregelen van de overheid dragen daar in grote mate toe bij. En ja, aangezien de situatie voortdurend verandert, gaat dat niet zonder vallen en opstaan.' Koning Filip wijst erop dat de economie heeft standgehouden, en dat dit jaar de mijlpaal werd bereikt van 5 miljoen banen. Tegelijk boeken onze wetenschappers goede resultaten in de bestrijding van covid-19. 'Vandaag zijn we beter toegerust in de strijd tegen het virus dan bij de vorige kerst, onder meer dankzij de vaccins', stelt hij vast. 'Er is nog een lange weg te gaan. We zullen met corona moeten leren leven. Maar we hebben nu wel een perspectief om uit de huidige crisis te geraken en zo eindelijk verlichting te kunnen brengen voor de zorgsector.' De koning spreekt zijn dank uit voor de zorgverleners, maar ook voor het onderwijspersoneel en voor de kinderen en jongeren. 'Deze zomer heeft ons land de gevolgen van de klimaatverandering aan den lijve ondervonden', stelt de vorst daarna vast. 'De schaal van de overstromingen was ongezien, en zet ons ertoe aan te handelen, ieder volgens zijn mogelijkheden en bevoegdheden.' De klimaatconferentie van Glasgow heeft volgens hem niet geleid tot alle engagementen waarop we hadden gehoopt. 'Maar ze heeft aangetoond dat de doelstellingen van de internationale gemeenschap nog steeds bereikt kunnen worden.' We leven in een tijd die onze levenswijze fundamenteel in vraag stelt, zegt de koning in het slot van zijn toespraak. 'Onze zekerheden blijken broos te zijn. We zijn er ons hoe langer hoe meer van bewust dat veel aan onze controle ontsnapt. Daardoor hebben we geleerd opnieuw meer op onze intuïtie te vertrouwen. En soepeler te zijn in ons denken en handelen', stelt hij. 'We zullen hier niet uit geraken door alles te willen beheersen', besluit de vorst. 'We zullen hier ook niet uit geraken als we elkaar wantrouwen, als we verdeeld zijn. We geraken hier wél uit door te tonen dat we het vertrouwen van de anderen waard zijn, doordat we verantwoordelijke daden stellen, standvastig op de lange termijn. Zo bouwen we aan een samenleving die bewijst dat ze het beste uit eenieder weet te halen, in àlle omstandigheden. En we zullen de huidige moeilijkheden samen overwinnen, dankzij onze onderlinge banden, waarvan we de waarde hebben herontdekt. Laten we niet bang zijn voor de toekomst. Laten we ze met vertrouwen tegemoet gaan.'