In de mailbox van onze hoofdredacteur belandt van alles. Interne communicatie, spam, gezeur van journalisten, en uiteraard ook nogal wat lezersreacties. Soms zijn die lezers boos, soms zingen ze de lof. Maar het gebeurt zelden, om niet te zeggen nooit, dat onze lezers reageren zoals hier volgt.

'Geachte heer hoofdredacteur,' zo scheef een van onze abonnees, 'naar aanleiding van dit artikel heb ik vandaag op de rekening van Knack 250 euro overgeschreven voor mevrouw Liliane L. uit Leuven. Gelieve het bedrag te willen overmaken voor betaling van de onterechte boete.'

De lezeres reageerde daarmee op het verhaal van een gepensioneerde vrouw die niet altijd mee is met de nieuwste coronamaatregelen. Ze is, zoals ex-vrederechter en justitiewatcher Jan Nolf het in het bewuste artikel formuleerde, 'iemand met honderd andere bekommernissen'.

Mevrouw Leys moet rondkomen met een minimumpensioen. Ze werkt als vrijwilliger in het sociaal restaurant van De Ruimtevaart, een Leuvense vereniging van en voor mensen in armoede.

Op paaszondag jongstleden had ze haar kleine sociale woning verlaten voor een wandeling met de hond van haar dochter. Nadat ze even verpozing had gezocht op een vensterbank nabij een nachtwinkel, werd ze beboet vanwege 'het niet-naleven van het verbod op samenscholingen'.

Of ze in de fout ging, weten we niet zeker. Wel weten we haast zeker dat ze zich van geen kwaad bewust was.

Liliane Leys vroeg en kreeg voor haar boete een afbetalingsplan. De eerste van de zes schrijven heeft ze inmiddels al betaald. Het bericht dat een Knack-lezeres het volledige bedrag van de boete zou betalen, raakte haar diep.

'Ik krijg daar kiekenvlees van', vertelde ze toen Knack contact met haar opnam. Ze gaf nog mee dat ze van plan is om haar boete nu in één keer te betalen. 'Het deeltje dat ik al betaald heb, zet ik opzij.'

De lezeres die haar dat kiekenvlees bezorgde, wil anoniem blijven. 'Ik kan niet tegen onrecht', zo motiveert ze haar geste in een mail. 'En misschien kan ik zo een beetje herstellen wat hier zoal verkeerd loopt als gevolg van een doorgeschoten maatregel. Mevrouw Leys is altijd welkom voor een babbel.'

Liliane Leys, Lukas De Groodt
Liliane Leys © Lukas De Groodt
In de mailbox van onze hoofdredacteur belandt van alles. Interne communicatie, spam, gezeur van journalisten, en uiteraard ook nogal wat lezersreacties. Soms zijn die lezers boos, soms zingen ze de lof. Maar het gebeurt zelden, om niet te zeggen nooit, dat onze lezers reageren zoals hier volgt.'Geachte heer hoofdredacteur,' zo scheef een van onze abonnees, 'naar aanleiding van dit artikel heb ik vandaag op de rekening van Knack 250 euro overgeschreven voor mevrouw Liliane L. uit Leuven. Gelieve het bedrag te willen overmaken voor betaling van de onterechte boete.'De lezeres reageerde daarmee op het verhaal van een gepensioneerde vrouw die niet altijd mee is met de nieuwste coronamaatregelen. Ze is, zoals ex-vrederechter en justitiewatcher Jan Nolf het in het bewuste artikel formuleerde, 'iemand met honderd andere bekommernissen'.Mevrouw Leys moet rondkomen met een minimumpensioen. Ze werkt als vrijwilliger in het sociaal restaurant van De Ruimtevaart, een Leuvense vereniging van en voor mensen in armoede.Op paaszondag jongstleden had ze haar kleine sociale woning verlaten voor een wandeling met de hond van haar dochter. Nadat ze even verpozing had gezocht op een vensterbank nabij een nachtwinkel, werd ze beboet vanwege 'het niet-naleven van het verbod op samenscholingen'.Of ze in de fout ging, weten we niet zeker. Wel weten we haast zeker dat ze zich van geen kwaad bewust was. Liliane Leys vroeg en kreeg voor haar boete een afbetalingsplan. De eerste van de zes schrijven heeft ze inmiddels al betaald. Het bericht dat een Knack-lezeres het volledige bedrag van de boete zou betalen, raakte haar diep.'Ik krijg daar kiekenvlees van', vertelde ze toen Knack contact met haar opnam. Ze gaf nog mee dat ze van plan is om haar boete nu in één keer te betalen. 'Het deeltje dat ik al betaald heb, zet ik opzij.'De lezeres die haar dat kiekenvlees bezorgde, wil anoniem blijven. 'Ik kan niet tegen onrecht', zo motiveert ze haar geste in een mail. 'En misschien kan ik zo een beetje herstellen wat hier zoal verkeerd loopt als gevolg van een doorgeschoten maatregel. Mevrouw Leys is altijd welkom voor een babbel.'