Burgemeester Paul Magnette is nog steeds razend populair in Charleroi: hij werd er stemmenkampioen en bezorgde zijn PS een absolute meerderheid in de gemeenteraad. Maar in de achtergrond viel niet naast de winst van de radicaallinkse PTB te kijken, die met negen zetels de tweede fractie werd.

Magnette nodigde lijsttrekster Sofie Merckx daarom uit rond de tafel, maar de coalitiegesprekken sprongen donderdag af in een sfeer van onverzettelijkheid en wederzijds wantrouwen. De PTB heeft weinig zin om enkel een links verlengstuk van de PS te worden maar wil daarentegen nadrukkelijk wegen op het sociaal karakter van het stadsbestuur. Zo moet het masterplan van Magnette herzien worden en vraagt de PTB gratis openbaar vervoer, investeringen in de gemeentediensten en sociale huisvesting, en een besparingsstop.

De argwaan bij de socialisten was groot, want gratisverhalen en investeringen kosten uiteindelijk geld, en Magnette heeft weinig zin om de Carolos nieuwe belastingen op te leggen. De eisen van de PTB werden daardoor moeilijk uitvoerbaar. 'Hoe financieren we die? Ik heb hun voorstellen laten analyseren, maar ofwel bestaan ze al, ofwel brengen ze niets bij, ofwel zijn ze niet legaal.'

Op die manier werd snel duidelijk dat de afstand tussen de twee partijen nog te groot was om te overbruggen. De sfeer aan de onderhandelingstafel liet ook al te wensen over, na een weekendinterview in Le Soir waarin Magnette de PTB van Merckx flink terecht wees.

'Het enige voordeel aan de uitlatingen van Paul Magnette dit weekend, is dat het ten minste openlijk werd gezegd,' aldus Sofie Merckx, die spreekt van een socialistische 'maskerade' en hekelt dat haar voorstellen systematisch van tafel werden geveegd. 'We waren er ons van bewust dat niet alles meteen gerealiseerd kon worden en dat we compromissen moesten sluiten, maar om de voorstellen te realiseren was er minstens een wederzijds respect in de onderhandelingen nodig en de wil om te breken met de afgelopen zes jaar.'

'Van bij de start heeft de PTB een visie over Charleroi verdedigd dat een breuk is met het huidige beleid. Jammer genoeg meende Paul Magnette dat hij een mandaat had om zijn model van een liberale stad aan te houden en dat hij op zich de absolute meerderheid had,' klinkt het.

De conclusie van Magnette: 'De PTB heeft de kiezer bedrogen. Na een 40-jarig bestaan heeft de partij nog nooit verantwoordelijkheid gehad en verkiest ze om zich te houden aan grote demagogische discours. Wie zich aan verandering verwachtte, is eraan voor de moeite.'