...

'De cijfers zijn niet goed, hé.' De afgelopen dagen bleef de druk op de afdeling intensieve zorg in de ziekenhuizen hoog. Met 933 patiënten op zondag dreigt een hoog plateau. Bovendien gaat het ook om jongere mensen, waarvan een groot deel zonder risicofactoren, zegt UZ Gent-infectioloog Steven Callens, die ook lid is van de GEMS-adviesraad. Het aantal dagelijkse besmettingen schommelt rond de 3.000. 'In de tweede golf zou iedereen in paniek zijn geschoten. Nu zijn we immuun voor die cijfers en hebben we vooral goesting om andere zaken te doen.'Kijkt u met een bang hartje naar de versoepelingen, zoals open grenzen, de heropening van de scholen en de eerste terrasjes op 8 mei?Steven Callens: (denkt na) Iedereen voelt de splitsing in de maatschappij. Een mooie weerspiegeling daarvan is de heisa rond een testevent in Nederland op 24 april. Enerzijds hebben 1 miljoen mensen zich ingeschreven, terwijl er slechts 10.000 plaatsen zijn. Anderzijds zijn er al meer dan kwart miljoen handtekeningen verzameld tégen het evenement. Is de druk om te versoepelen te hoog? Callens: Voor elk Overlegcomité krijgen we hetzelfde beeld: virologen trekken aan de alarmbel, het middelveld eist dat er meer voor hen wordt gedaan en sommige politici beloven de vrijheid. Terwijl het altijd gaat om drie polen die in evenwicht moeten zijn: virus, vaccinatie en gedrag. Het virus is veranderd, met de Britse variant die zich makkelijk verspreidt. Feit is dat ons gedrag het enige element is dat we goed kunnen controleren. Er is natuurlijk ook de vaccinatiecampagne, maar daar zijn we afhankelijk van de productie. In de krant lees ik lezersbrieven van mensen die zeggen dat de ziekenhuizen bedden hadden kunnen creëren. En dat terwijl België al een groot aantal bedden heeft op intensieve zorg, maar al twintig jaar chronisch ondergefinancierd is en er enorm veel openstaande vacatures zijn voor verpleegkundigen. Trouwens, verpleegkundigen op intensieve zorg leid je niet zomaar op twaalf maanden op. Vorig jaar applaudisseerden mensen nog voor de zorg, nu hoor ik dat we maar een tandje moeten bijsteken. Terwijl iedereen een terrasje wil doen, draaien verpleegkundigen dubbele shiften. Op Twitter deelde u een grafiek waaruit moet blijken dat de maatregelen in Zweden tijdens de maanden vóór de paaspauze strenger waren dan in België. Wat was uw boodschap? Callens: (lachje) Ik deed het beetje om reacties uit te lokken. De achterliggende gedachte was dat de situatie in elk land anders is. Zweden heeft het sinds het begin van de pandemie anders gedaan dan België met betere indicatoren, maar minder goed in vergelijking met hun Scandinavische buren. Het is moeilijk om naties met elkaar te vergelijken. Het belangrijkste is dat het beleid consistent is. Twaalf weken lang zijn we daar in geslaagd in België: weliswaar een hoog plateau, maar zonder golf. Het jammere is dat we op het einde de streefcijfers hebben losgelaten. U heeft het over de drempelwaarden, onder meer voor het dagelijkse aantal hospitalisaties (75) en besmettingen (800), die versoepelingen moesten toelaten. Zonder dat die drempels in zicht waren, hebben we de contactberoepen alsnog geopend in februari.Callens: Ik denk dat de kappers óók betreurden dat hun zaak terug dicht moest na een paar weken door de stijgende cijfers. Ze hebben niet lang kunnen genieten van hun heropening. De horeca beseft dat vandaag ook. Ik hoor de topman van Horeca Vlaanderen (Matthias De Caluwe, nvdr.) niet pushen om volledig open te gaan, zolang er voldoende steun is. Want wat als ze na twee weken opnieuw moeten sluiten? De investeringen zouden een maat voor niets zijn.Bestaat de kans dat we opnieuw gaan verstrengen?Callens: Als de cijfers opnieuw exponentieel beginnen te stijgen en de intensieve volgeraakt, zal dat weer moeten. Maar wij beseffen dat de draagkracht heel laag ligt, er is geen verbindend project meer. Hoe dan ook zullen we met een hoge druk op de gezondheidsinstellingen blijven zitten tot de vaccinatie alle 45-plussers heeft bereikt. Snel en goed vaccineren: het blijft de enige mogelijkheid voor een snellere exit.