De voorbije week was niet de fraaiste voor wie zich als politicus in deze maatschappij inzet. Over partijgrenzen heen werd er gegoocheld met bedragen voor vergaderingen of advies. Bedragen van duizenden euro's, bedragen van enkele honderden euro's, stevige bedragen door combinaties van heel veel mandaten, ... Dit allemaal zonder veel transparantie.

Een heel pijnlijk debat voor mensen die op het einde van de maand te kort hebben, die met een inkomen onder de armoedegrens moeten rondkomen, of een slechte woning moeten huren met bijna de helft van hun inkomen. Vaak hebben mensen in armoede het vertrouwen in de maatschappij kwijtgespeeld, ze krijgen niet het gevoel dat men op de andere kan rekenen om het echt beter te krijgen. Vaak moeten ze aan een hele resem voorwaarden voldoen om een uitkering te krijgen. Een uitkering die te laag is, waarmee ze niet in staat zijn om waardig te kunnen leven, om zowel huur, energie, schoolkosten, ... te betalen.

'Herstel het vertrouwen, begin bij de meest kwetsbaren'

Dit moet dan ook hét moment zijn om het tij te keren. Wij hebben maar één boodschap aan voor politici, van welke kleur dan ook: het vertrouwen herstellen en bij de meest kwetsbaren beginnen. Bij hen waar het vertrouwen al laag zat, bij hen die ook nog besparingen te verduren kregen. Laten we nu ook budget noemen en uittrekken voor degenen die het echt nodig hebben.

Politici die bonussen nu schenken aan een goed doel zijn niet de oplossing uit dit debacle. Het is ook niet de juiste boodschap aan mensen die dagdagelijks moeten overleven. Goede verloning in de juiste proporties en een geloofwaardig sociaal beleid, dat is de enige weg om het vertrouwen in de politiek te herstellen.

'Goede verloning in de juiste proporties en een geloofwaardig sociaal beleid, dat is de enige weg om het vertrouwen in de politiek te herstellen.'

Heel concreet vragen mensen in armoede dat de federale regering een concreet stappenplan met budget goedkeurt om alle inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens op te trekken. De besparingen op de wijkgezondheidscentra draaien we om in extra investeringen. Hier kunnen ook lokale besturen extra incentives bovenop leggen.

Aan de Vlaamse Regering vragen we een sterk extra investeringsplan in sociale woningen, dat de steeds groeiende wachtlijst van meer dan 100.000 mensen eindelijk kan krimpen. Zo kunnen en de meest kwetsbaren en de economie en de samenleving als geheel er beter van worden. Laten we het momentum grijpen en stevige extra sociale investering injecteren in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding. Met de evaluatie van dat plan in het vooruitzicht, en 2 jaar voor de volgende regionale verkiezingen, is het nu of nooit om het vertrouwen te herstellen en mensen in armoede echt vooruit te helpen.

De voorbije week was niet de fraaiste voor wie zich als politicus in deze maatschappij inzet. Over partijgrenzen heen werd er gegoocheld met bedragen voor vergaderingen of advies. Bedragen van duizenden euro's, bedragen van enkele honderden euro's, stevige bedragen door combinaties van heel veel mandaten, ... Dit allemaal zonder veel transparantie.Een heel pijnlijk debat voor mensen die op het einde van de maand te kort hebben, die met een inkomen onder de armoedegrens moeten rondkomen, of een slechte woning moeten huren met bijna de helft van hun inkomen. Vaak hebben mensen in armoede het vertrouwen in de maatschappij kwijtgespeeld, ze krijgen niet het gevoel dat men op de andere kan rekenen om het echt beter te krijgen. Vaak moeten ze aan een hele resem voorwaarden voldoen om een uitkering te krijgen. Een uitkering die te laag is, waarmee ze niet in staat zijn om waardig te kunnen leven, om zowel huur, energie, schoolkosten, ... te betalen.Dit moet dan ook hét moment zijn om het tij te keren. Wij hebben maar één boodschap aan voor politici, van welke kleur dan ook: het vertrouwen herstellen en bij de meest kwetsbaren beginnen. Bij hen waar het vertrouwen al laag zat, bij hen die ook nog besparingen te verduren kregen. Laten we nu ook budget noemen en uittrekken voor degenen die het echt nodig hebben.Politici die bonussen nu schenken aan een goed doel zijn niet de oplossing uit dit debacle. Het is ook niet de juiste boodschap aan mensen die dagdagelijks moeten overleven. Goede verloning in de juiste proporties en een geloofwaardig sociaal beleid, dat is de enige weg om het vertrouwen in de politiek te herstellen.Heel concreet vragen mensen in armoede dat de federale regering een concreet stappenplan met budget goedkeurt om alle inkomens en uitkeringen boven de armoedegrens op te trekken. De besparingen op de wijkgezondheidscentra draaien we om in extra investeringen. Hier kunnen ook lokale besturen extra incentives bovenop leggen.Aan de Vlaamse Regering vragen we een sterk extra investeringsplan in sociale woningen, dat de steeds groeiende wachtlijst van meer dan 100.000 mensen eindelijk kan krimpen. Zo kunnen en de meest kwetsbaren en de economie en de samenleving als geheel er beter van worden. Laten we het momentum grijpen en stevige extra sociale investering injecteren in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding. Met de evaluatie van dat plan in het vooruitzicht, en 2 jaar voor de volgende regionale verkiezingen, is het nu of nooit om het vertrouwen te herstellen en mensen in armoede echt vooruit te helpen.