Ons belastingsysteem is veel te ingewikkeld, kent te veel achterpoortjes en hanteert te veel verschillende tarieven. En de tarieven zijn ook nog eens hoog. Het staat zo in het regeerakkoord van de regering-De Croo, zij het in krom Nederlands: 'Ons (fiscaal) systeem wordt gekenmerkt door vele uitzonderingen, vrijstellingsregimes en verschillen in behandeling binnen de onderscheiden fiscale domeinen, en tegelijk hoge belastingtarieven.'
...

Ons belastingsysteem is veel te ingewikkeld, kent te veel achterpoortjes en hanteert te veel verschillende tarieven. En de tarieven zijn ook nog eens hoog. Het staat zo in het regeerakkoord van de regering-De Croo, zij het in krom Nederlands: 'Ons (fiscaal) systeem wordt gekenmerkt door vele uitzonderingen, vrijstellingsregimes en verschillen in behandeling binnen de onderscheiden fiscale domeinen, en tegelijk hoge belastingtarieven.' Een voorbeeld is vastgoed, dat in België anders wordt belast dan in het buitenland. Voor die discriminerende behandeling werd ons land al in 2014 en in 2018 door het Europees Hof van Justitie veroordeeld. De overheid deed niets en dus werd België deze week opnieuw veroordeeld. Nu kregen we een boete van 2 miljoen euro en een dwangsom van 7500 euro per dag dat de Belgische wetgeving niet is aangepast. Fiscaal expert Michel Maus beschuldigt de regeringen-Michel en -Wilmès van 'schuldig verzuim' omdat ze geen werk maakten van een aanpassing na de eerdere veroordelingen. Die ligt nu op het bord van de regering-De Croo. Jaarlijks moet een vastgoedeigenaar onroerende voorheffing betalen. Die is gebaseerd op het kadastraal inkomen (KI): het geschatte, gemiddelde netto-inkomen van een perceel of gebouw als de eigenaar het zou verhuren. Alleen blijkt dat KI vandaag nogal ver van de werkelijke huurprijzen af te wijken. Dat komt omdat het KI sinds 1975 niet meer geactualiseerd werd. In een poging om die scheve situatie recht te trekken wordt het KI sinds 1989 geïndexeerd en verhoogd met 40 procent. Ondanks die lapmiddelen blijft er een groot verschil met de realiteit en loopt de overheid dus veel inkomsten mis. Terwijl vastgoed in eigen land belast wordt op basis van het KI, belast onze fiscus buitenlands vastgoed op de daadwerkelijk ontvangen huur of op de huurwaarde, de huurprijs die je kunt krijgen als je het zou verhuren. Het resultaat is dat je meer belastingen betaalt op buitenlands vastgoed dan op een gelijkwaardige woning in België. Dat verschil in fiscale behandeling, puur op basis van de Belgische of de buitenlandse ligging van het onroerend goed, heeft het Europees Hof van Justitie al een paar keer veroordeeld als een schending van het vrije verkeer van kapitaal. België moet die discriminatie tussen de taksen op vastgoed in binnen- en buitenland wegwerken. Hoe het dat doet, moet het zelf beslissen. Het ligt voor de hand om het vastgoed in België ook te belasten op basis van de werkelijke huurwaarde, niet alleen omdat de Europese Commissie dat al jaren suggereert, maar ook omdat het begrip KI in het buitenland niet zo bestaat. Dan zal de onroerende voorheffing voor de meeste mensen stijgen. Fiscalisten hebben daarvoor al een oplossing aangedragen: de regering zou in allerlei aftrekposten kunnen voorzien, zodat het vastgoed wordt belast op de werkelijke huurinkomsten, zonder dat er meer belastingen hoeven te worden betaald. Dat broddelen met belastingen zou de totaal verkeerde weg zijn. Het creëert nog meer achterpoortjes terwijl er juist meer eenvoud en transparantie nodig is. Eigenlijk is de oplossing eenvoudig, en ze is ook al bij herhaling gesuggereerd. Maak een onderscheid op welke manier je inkomsten ontvangt. Enerzijds belast je tegen een bepaald (progressief) tarief alle inkomsten uit arbeid, anderzijds belast je tegen een bepaald (vlak of progressief) tarief alle inkomsten uit vermogen, zoals de opbrengsten uit onroerend vermogen, bijvoorbeeld de nettohuurinkomsten. Zo'n dual income tax of tweepijlersysteem is een eenvoudige, consequente en pragmatische manier om alle inkomsten te belasten, en werkt perfect in Scandinavische landen. In plaats van fiscaal gepruts en gemorrel aan de onroerende voorheffing om aan het Europees Hof van Justitie tegemoet te komen, hebben we een fatsoenlijke oplossing nodig. In plaats van een nog grotere fiscale warboel moet er een transparante, faire fiscaliteit komen. In het regeerakkoord staat dat 'de regering een bredere fiscale hervorming zal voorbereiden om het belastingstelsel te moderniseren, te vereenvoudigen, meer rechtvaardig en meer neutraal te maken.' Merk op dat er staat 'zal voorbereiden', en niet 'zal realiseren'. Gelooft iemand echt dat we over vier jaar al een moderne, eenvoudige, rechtvaardige en eerlijke fiscaliteit zullen hebben?