Het Hof meent dat het ontslag van Geybels uit haar mandaat van senator door de Senaat werd aanvaard, zonder dat zij kon genieten van de procedurele garanties tegen willekeur. Op de vraag om ook een som van 381.000 euro te krijgen voor de gederfde inkomsten als senator, is het Hof niet ingegaan.

Kim Geybels werd bij de verkiezingen van 13 juni 2010 verkozen op de N-VA-lijst voor de Senaat. In augustus van dat jaar raakte ze betrokken bij een drugaffaire in Thailand. Bij haar terugkomst werd ze naar eigen zeggen onder druk gezet door partijvoorzitter Bart De Wever en fractieleidster Liesbeth Homans om ontslag te nemen. Ze ondertekende haar ontslagbrief, maar kwam daar enkele dagen later op terug.

Volgens Geybels kon dat omdat haar opvolger nog geen eed had afgelegd, maar de Senaat was van mening dat het ontslag onomkeerbaar was vanaf het ogenblik dat de voorzitter van de Senaat de ontslagbrief in ontvangst genomen had. Geybels stapte naar het Europees Mensenrechtenhof omdat ze van oordeel was dat ze op onrechtmatige manier verhinderd werd om haar mandaat van senator uit te oefenen en omdat ze niet in beroep is kunnen gaan tegen de beslissing van de Senaat. Het Hof merkt op dat er op het moment van het ontslag geen wetsbepaling of bepaling in het reglement van de Senaat bestond die de procedure voorzag voor het intrekken van een ontslag door een senator.

Ook de autonome appreciatie van de Senaat was onvoldoende omschreven in de interne reglementering van de assemblee. Bovendien maakten zowel Senaatsvoorzitter Danny Pieters als fractieleidster Liesbeth Homans (beiden N-VA) deel uit van het bureau dat zich over het dossier boog. Voor het Hof blijkt niet uit het dossier dat Pieters en Homans niet zouden deelgenomen hebben aan het debat binnen het bureau, hoewel zij door Kim Geybels in opspraak gebracht werden. Het Hof oordeelt daarom dat de samenstelling van het bureau niet van die aard was om Geybels te beschermen tegen de invloed van de rechtstreeks betrokkenen op de beslissing van dat bureau.

Ook de plenaire vergadering heeft de lacunes in de procedure niet kunnen herstellen, aangezien voorzitter Pieters en fractieleidster Homans aanwezig waren. Het Hof meent daarom "dat het ontslag van verweerster uit haar mandaat van senator door de Senaat werd aanvaard zonder dat zij had kunnen genieten van de procedurele garanties tegen willekeur, waardoor haar rechten, gegarandeerd door artikel 3 van protocol 1, aangetast werden".

Kim Geybels had ook nog 381.032 geëist - 170.000 euro loonverlies, 37.000 euro gemiste ontslagvergoeding, 86.400 euro onkostenvergoeding, 12.432 euro vakantiegeld, 1.020.000 euro pensioenrechten die ze bereid is te verminderen tot 50.000 euro. Daarnaast vroeg ze ook een morele schadevergoeding van 25.000 euro, die het Hof uiteindelijk terugbracht tot 5.000 euro. De vraag om een som van 29.968,59 euro voor onkosten, werd ook door het Hof ingewilligd.