Het columnisme is een echte plaag geworden. Piet Piryns beklaagde zich er feestelijk over in het jubileumnummer van Knack, dus het zal wel waar zijn. Hij noemde daarbij - beleefdheidshalve, allicht - geen naam. Het was aan alle columnisten te lande om zichzelf vertwijfeld af te vragen op wie hij doelde. Niet op hén, natuurlijk. Had Piryns het misschien over Joël De Ceulaer? Zou kunnen. Tom Lanoye? Ook best mogelijk.
...

Het columnisme is een echte plaag geworden. Piet Piryns beklaagde zich er feestelijk over in het jubileumnummer van Knack, dus het zal wel waar zijn. Hij noemde daarbij - beleefdheidshalve, allicht - geen naam. Het was aan alle columnisten te lande om zichzelf vertwijfeld af te vragen op wie hij doelde. Niet op hén, natuurlijk. Had Piryns het misschien over Joël De Ceulaer? Zou kunnen. Tom Lanoye? Ook best mogelijk. Mijn gok: het was Delphine Lecompte. Recent heeft de columnismeplaag in weinig oeuvres zo lelijk huisgehouden als in het hare. Lecompte, een dichteres, is er nog niet zo lang geleden achtergekomen dat columns en opiniestukken meer opbrengen dan poëzie, terwijl het verschil niet zó groot hoeft te zijn. De opiniestukken die ze vorig voorjaar schreef, bijvoorbeeld in De Standaard der Letteren, waren net als haar gedichten erg geestig. Humo gaf haar daarop een wekelijkse column. En toen ging het een eerste keer mis. Lecomptes marginale leven, dat voor burgerjongetjes als ik in het begin exotisch aandeed, bleek op wekelijkse basis al snel een vervelende gimmick. Ze verving Rudy Vandendaele als columnist, maar lijkt nog het meest op Herman Brusselmans.Lecompte is sindsdien alleen maar bekender geworden. Ze nam deel aan De slimste mens ter wereld, en dacht nog genoeg inspiratie te hebben om naast die Humo-columns ook geregeld opinies voor De Morgen te kunnen schrijven. Dat was niet per se het geval. Tragisch werd het toen Lecompte - vreemd genoeg zowel in Humo als in De Morgen - het dacht te moeten opnemen voor Bart De Pauw. Dat de tv-maker terecht moet staan voor stalking was voor haar een aanleiding om alle clichés over seks - die meestal alleen nog uit de mond van oude mannen komen - nog eens achtereen op te schrijven. Bij het ter perse gaan van de Knack van deze week ging haar recentste opinie in De Morgen over Britney Spears. De aanleiding was Framing Britney Spears, de uitstekende documentaire van The New York Times. Daar had Lecompte helaas amper iets over te zeggen, als ze hem al had gezien. Ze schreef alleen over hoe kleurloos, seutig en saai ze Spears vindt - goh, zeg. Maar je hoort de opinieredacteur van De Morgen natuurlijk op voorhand denken: 'Iets over Britney Spears? Laten we Delphine Lecompte nog eens om een dwarse mening vragen!' Dát is de echte plaag, natuurlijk. Tot er, over enkele maanden, weer iemand anders door getroffen wordt.