2020 is geen gemakkelijk jaar. Na een lange lockdown hebben we allemaal uitgegeken naar een zorgeloze vakantie. Het coronavirus beslist daar helaas anders over. De overheden werden al snel verplicht om weer strengere maatregelen door te voeren. Dat zorgt voor spanningen. Veel mensen leven in grote onzekerheid over hun job en inkomen, de beperking van onze sociale contacten weegt op ons allemaal, en zeker in de steden zonder veel groen en met veel appartementen is het tijdens deze hittegolf niet eenvoudig leven. Een welgekomen uitje naar onze Belgische kust moest voor vele Belgen soelaas brengen, maar daar beslisten enkele tientallen amokmakers anders over.

Dit incident leidt tot algemene maatschappelijke verontwaardiging. Terecht. Het is onaanvaardbaar dat enkele relschoppers de kust onveilig maken en de politie aanvallen. Het is ook geen alleenstaand feit. In het begin van de zomer kwamen Nederlandse jongeren herrie schoppen in Knokke en her en der vonden incidenten plaats op provinciedomeinen. We mogen van justitie verwachten dat ze snel en kordaat optreedt tegen deze personen. Drie Blankenbergse relschoppers blijven alvast aangehouden. Wat is er volgens ons nog nodig? Voor dergelijke feiten zijn wij voorstanders van een lik-op-stuk-aanpak. Deze criminelen moeten voor allerlei zaken waarvoor ze nu niet of te weinig worden vervolgd, via GAS-boetes, onmiddellijke inningen of snelrecht onmiddellijk de gevolgen voelen van hun asociaal gedrag. Iets anders helpt niet. Bovendien moeten we ons veiligheidsapparaat versterken. Dat begint met het aanwerven en opleiden van de broodnodige agenten om de tekorten in bepaalde korpsen en functies weg te werken.

Bescherm de rechtsstaat met lik-op-stuk-beleid en chirurgische coronamaatregelen.

We moeten deze politieagenten en hulpverleners van de brandweer en ambulances ook beter beschermen door geweld tegen hen altijd te vervolgen en streng te bestraffen. Naast repressie moeten we ook inzetten op preventie, door te blijven investeren in wijkwerkers die de dialoog aangaan met de jongeren en hun omgeving. Streng, maar ook inclusief. De aanpak die liberale burgemeesters overal in Vlaanderen toepassen. Dit evenwichtig en doortastend veiligheidsbeleid legt onze partij op tafel in de regeringsonderhandelingen. Dit zal ook geld kosten. In de nota van de Arizona-coalitie voorzagen we extra structurele uitgaven voor politie en justitie. Dit is nodig, omdat veiligheid een kerntaak is van de overheid.

Wat we absoluut moeten vermijden, zijn collectieve straffen. Mensen die niets verkeerd doen, mogen nooit het slachtoffer zijn van het wangedrag van een kleine groep. Nochtans lijkt dat te gebeuren in een overreachtie op de Blankenbergse rellen. Zo werden twee kustgemeentes hermetisch afgesloten voor dagjestoeristen. Zo'n algemeen verbod om naar een bepaalde plaats te gaan, is buitenproportioneel en gaat in tegen het grondwettelijk recht om te gaan en staan waar we willen. Uiteraard moeten burgemeesters waken over de openbare orde en de volksgezondheid, maar er zijn meer fijnmazige middelen voorhanden om dat af te dwingen. Denk maar aan een lokaal plaatsverbod voor de specifieke individuen die amok maken, een verbod op samenscholingen of tijdelijk verbod op alcoholgebruik in de openbare ruimte enzovoort.

Als liberalen verzetten wij ons ook uitdrukkelijk tegen het etnisch profileren. Dit komt neer op racisme. Elke jongere die een bepaald uiterlijk kenmerk heeft zoals een donkere huidskleur, wordt in één beweging over dezelfde kam geschoren als de enkele relschoppers. Zij hebben plots geen recht meer op een dagje verkoeling aan de zee omwille van hun huidskleur of naam? Dit is niet alleen buitenproportioneel, maar ethisch en democratisch onaanvaardbaar. Samenscholingen zijn sowieso al niet toegestaan in deze coronatijd, ongeacht de leeftijd, woonplaats of afkomst.

Ook al dwingt het coronavirus ons om snel moeilijke beleidskeuzes te maken, toch mogen we niet meer ingrijpen met de botte bijl. We hebben nood aan een chirurgische aanpak, waarbij we met het scalpel maatregelen nemen waar nodig en zo weinig mogelijk mensen treffen of vrijheden inperken. Die proportionele en redelijke aanpak van de corona-uitdaging is nodig om twee redenen.

Ten eerste zal dit het draagvlak ten goede komen. Dit is onontbeerlijk om het virus op lange termijn te overwinnen. De overheid kan nog duizend maatregelen treffen en boetes uitdelen, alleen met discipline van ons allemaal krijgen we het virus klein. De eerste lockdown hebben we als samenleving relatief goed doorstaan, maar een eventuele brede tweede lockdown kunnen we niet volhouden tot er ooit een vaccin is. Dit vraagt -te?- veel van mensen en brengt onze economie en onze welvaart zware schade toe.

Ten tweede moeten we blijven waken over onze grondwet en onze fundamentele vrijheden. Het is pas wanneer deze onder druk komen, dat we beseffen hoe belangrijk ze zijn. Dat hebben we ook in de nasleep van de aanslagen in 2016 duidelijk gevoeld. Net als toen moeten we ook nu weerstaan aan de lokroep om onze grondwettelijke rechten zomaar op te schorten. En al zeker niet omwille van enkele relschoppers op een strand. We zullen niet toelaten dat zij het voor iedereen verpesten. Een stevige straf moet hun deel zijn, terwijl wij in alle rust van verkoeling aan de kust of elders kunnen genieten.

2020 is geen gemakkelijk jaar. Na een lange lockdown hebben we allemaal uitgegeken naar een zorgeloze vakantie. Het coronavirus beslist daar helaas anders over. De overheden werden al snel verplicht om weer strengere maatregelen door te voeren. Dat zorgt voor spanningen. Veel mensen leven in grote onzekerheid over hun job en inkomen, de beperking van onze sociale contacten weegt op ons allemaal, en zeker in de steden zonder veel groen en met veel appartementen is het tijdens deze hittegolf niet eenvoudig leven. Een welgekomen uitje naar onze Belgische kust moest voor vele Belgen soelaas brengen, maar daar beslisten enkele tientallen amokmakers anders over. Dit incident leidt tot algemene maatschappelijke verontwaardiging. Terecht. Het is onaanvaardbaar dat enkele relschoppers de kust onveilig maken en de politie aanvallen. Het is ook geen alleenstaand feit. In het begin van de zomer kwamen Nederlandse jongeren herrie schoppen in Knokke en her en der vonden incidenten plaats op provinciedomeinen. We mogen van justitie verwachten dat ze snel en kordaat optreedt tegen deze personen. Drie Blankenbergse relschoppers blijven alvast aangehouden. Wat is er volgens ons nog nodig? Voor dergelijke feiten zijn wij voorstanders van een lik-op-stuk-aanpak. Deze criminelen moeten voor allerlei zaken waarvoor ze nu niet of te weinig worden vervolgd, via GAS-boetes, onmiddellijke inningen of snelrecht onmiddellijk de gevolgen voelen van hun asociaal gedrag. Iets anders helpt niet. Bovendien moeten we ons veiligheidsapparaat versterken. Dat begint met het aanwerven en opleiden van de broodnodige agenten om de tekorten in bepaalde korpsen en functies weg te werken. We moeten deze politieagenten en hulpverleners van de brandweer en ambulances ook beter beschermen door geweld tegen hen altijd te vervolgen en streng te bestraffen. Naast repressie moeten we ook inzetten op preventie, door te blijven investeren in wijkwerkers die de dialoog aangaan met de jongeren en hun omgeving. Streng, maar ook inclusief. De aanpak die liberale burgemeesters overal in Vlaanderen toepassen. Dit evenwichtig en doortastend veiligheidsbeleid legt onze partij op tafel in de regeringsonderhandelingen. Dit zal ook geld kosten. In de nota van de Arizona-coalitie voorzagen we extra structurele uitgaven voor politie en justitie. Dit is nodig, omdat veiligheid een kerntaak is van de overheid.Wat we absoluut moeten vermijden, zijn collectieve straffen. Mensen die niets verkeerd doen, mogen nooit het slachtoffer zijn van het wangedrag van een kleine groep. Nochtans lijkt dat te gebeuren in een overreachtie op de Blankenbergse rellen. Zo werden twee kustgemeentes hermetisch afgesloten voor dagjestoeristen. Zo'n algemeen verbod om naar een bepaalde plaats te gaan, is buitenproportioneel en gaat in tegen het grondwettelijk recht om te gaan en staan waar we willen. Uiteraard moeten burgemeesters waken over de openbare orde en de volksgezondheid, maar er zijn meer fijnmazige middelen voorhanden om dat af te dwingen. Denk maar aan een lokaal plaatsverbod voor de specifieke individuen die amok maken, een verbod op samenscholingen of tijdelijk verbod op alcoholgebruik in de openbare ruimte enzovoort. Als liberalen verzetten wij ons ook uitdrukkelijk tegen het etnisch profileren. Dit komt neer op racisme. Elke jongere die een bepaald uiterlijk kenmerk heeft zoals een donkere huidskleur, wordt in één beweging over dezelfde kam geschoren als de enkele relschoppers. Zij hebben plots geen recht meer op een dagje verkoeling aan de zee omwille van hun huidskleur of naam? Dit is niet alleen buitenproportioneel, maar ethisch en democratisch onaanvaardbaar. Samenscholingen zijn sowieso al niet toegestaan in deze coronatijd, ongeacht de leeftijd, woonplaats of afkomst. Ook al dwingt het coronavirus ons om snel moeilijke beleidskeuzes te maken, toch mogen we niet meer ingrijpen met de botte bijl. We hebben nood aan een chirurgische aanpak, waarbij we met het scalpel maatregelen nemen waar nodig en zo weinig mogelijk mensen treffen of vrijheden inperken. Die proportionele en redelijke aanpak van de corona-uitdaging is nodig om twee redenen. Ten eerste zal dit het draagvlak ten goede komen. Dit is onontbeerlijk om het virus op lange termijn te overwinnen. De overheid kan nog duizend maatregelen treffen en boetes uitdelen, alleen met discipline van ons allemaal krijgen we het virus klein. De eerste lockdown hebben we als samenleving relatief goed doorstaan, maar een eventuele brede tweede lockdown kunnen we niet volhouden tot er ooit een vaccin is. Dit vraagt -te?- veel van mensen en brengt onze economie en onze welvaart zware schade toe. Ten tweede moeten we blijven waken over onze grondwet en onze fundamentele vrijheden. Het is pas wanneer deze onder druk komen, dat we beseffen hoe belangrijk ze zijn. Dat hebben we ook in de nasleep van de aanslagen in 2016 duidelijk gevoeld. Net als toen moeten we ook nu weerstaan aan de lokroep om onze grondwettelijke rechten zomaar op te schorten. En al zeker niet omwille van enkele relschoppers op een strand. We zullen niet toelaten dat zij het voor iedereen verpesten. Een stevige straf moet hun deel zijn, terwijl wij in alle rust van verkoeling aan de kust of elders kunnen genieten.