Hoe ziet u de balans van de voorbije zes jaar?

Benoît Hellings: Die is extreem negatief. De meerderheid van PS en MR heeft alles ingezet op dure prestigeprojecten, die achter gesloten deuren werden uitgedacht met projectontwikkelaars. Niet alleen heeft die aanpak niet gewerkt, deze projecten beantwoorden ook niet aan de behoeften van de Brusselaars. Neem het Eurostadion, een ronduit rampzalige slag in het water. Het stadion komt er uiteindelijk niet eens, maar de stad heeft veel in dit project geïnvesteerd en het is nog maar de vraag of ze dat geld ooit terugziet. Een ander fiasco is de voetgangerszone aan het Brouckèreplein. Ecolo en Groen zijn fervente voorstanders van voetgangerszones, maar dan als een onderdeel van een weloverwogen milieu- en mobiliteitsbeleid, niet als een louter op toerisme en mega-evenementen gericht project. Burgemeester Yvan Mayeur verklaarde destijds trots dat hij de grootste voetgangerszone van Europa zou creëren. Maar het is een zuiver commercieel project geworden, waarbij de stad zonder veel na te denken gewoon een paar straten heeft afgesloten.

Dat Close snel een paar honderd mandaten schrapte, had weinig te maken met principes. Het was een kwestie van politiek overleven.

Wat zou u anders doen?

Hellings: Wij schuiven drie prioriteiten naar voren: milieu, jeugd, en alles wat te maken heeft met goed bestuur en de participatie van de Brusselaars aan het beleid. Alle grote projecten in Brussel gebeuren zonder overleg. Wij willen die logica omdraaien. De beste experts van de buurten zijn juist de mensen die er wonen. Wij willen via loting buurtraden oprichten. Zij kunnen dan projecten voorstellen. In het centrum van Brussel dient zich binnenkort een heel mooie gelegenheid aan om dat in praktijk te brengen. Brussel is financieel niet alleen een van de meest slagkrachtige gemeenten van het land - circa 800 miljoen euro per jaar -, via de talloze vzw's en gemeentelijke bedrijven is Brussel ook eigenaar van veel gebouwen in de stad, zowel woningen als handelszaken. Dat betekent dat je als stadsbestuur sterk kunt sturen. Maar dan heb je wel een visie nodig, en mag je het niet overlaten aan AB Inbev om de nieuwe bestemming van het Beursgebouw te bepalen. Binnenkort komt het prachtige Hotel Continental op het De Brouckèreplein vrij, omdat de stadsdiensten die daar nu zitten naar het nieuwe administratieve centrum verhuizen. Dat gebouw biedt veel mogelijkheden. Ecolo en Groen willen bewoners en verenigingen maximaal inspraak geven in de nieuwe bestemming.

Burgemeester Philippe Close (PS) zette na het ontslag van Yvan Mayeur orde op zaken in het kluwen van Brusselse vzw's. Een goede zaak?

Hellings: Het is een eerste stap. Close moest zijn vel en dat van zijn partij zien te redden, dus is hij in actie gekomen en heeft hij snel een paar honderd mandaten geschrapt. Maar dat had weinig te maken met principes, het was een kwestie van politiek overleven. En er blijven nog heel veel problemen over. Zo zijn heel wat schepenen van het huidige college ook nog volksvertegenwoordiger, denk aan Els Ampe (Open VLD), Karine Lalieux (PS) en anderen. We hebben gezien met Yvan Mayeur hoe het cumuleren van functies kan leiden tot belangenvermenging en absurd financieel gewin. En dat is niet het enige. Neem ook de in opspraak gekomen Brusselse vzw Gial, de informaticadienst van de stad, waar de directeur als consultant achttien jaar lang 1000 euro per dag verdiende. De vraag is ook waarom Brussel daarvoor zo nodig een eigen gemeentelijke structuur moest hebben. De meeste andere Brusselse gemeenten maken gebruik van de informaticadienst die het Gewest ter beschikking stelt.

Close moest zijn vel en dat van zijn partij zien te redden, dus is hij in actie gekomen en heeft hij snel een paar honderd mandaten geschrapt

Ecolo-Groen stond eind april op kop in de peilingen. U hebt gezegd dat u niet bereid bent om de PS en de MR uit de nood te helpen als die een paar zetels te kort zouden komen voor een meerderheid. Wat wilt u dan wel?

Hellings: Het worden bijzondere verkiezingen. De affaires hebben het imago van Brussel enorme schade berokkend. Daarnaast zijn er heel wat burgerinitiatieven in de stad opgedoken. Denk aan de organisatie Filter Café-filtré, die zich inzet voor schone lucht, met wekelijkse acties aan de schoolpoorten. Dankzij die combinatie - nieuwe burgerinitiatieven aan de ene kant, een bestuurlijke ramp aan de andere kant - denken wij dat dit weleens ons moment kan worden. We kennen onze tegenstanders. Als de kiezers hen de mogelijkheid geven, gaan ze gewoon door met wat ze altijd hebben gedaan. Het is toch niet te geloven hoe de MR en de Open VLD zich ondanks alles aan de PS bleven vastklampen? De burgemeester wordt betrapt terwijl hij geld uit de zakken van de armen steelt, en de liberalen blijven gewoon zitten! Deelnemen aan een college met de PS en de MR, waarin wij het vijfde wiel aan de wagen zouden zijn, interesseert ons dus niet. De groenen zijn de enigen die de meerderheid van de PS en de MR kunnen breken. Défi doet het ook goed in de peilingen en staat nu op 13 procent, maar de sociologie van Brussel lijkt meer op Ecolo-Groen dan op Défi. En dus gaan wij campagne voeren met de boodschap dat wij de koers van de tanker echt willen veranderen. Daarvoor moeten wij de grootste partij worden, en dat is mogelijk.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.