Bijna overal waar Vlaams Belang lijsten indiende voor de gemeenteraadsverkiezingen gaat onze partij er fors op vooruit. Met een landelijke score van 13 procent voor de provincieraadsverkiezingen scoren wij fors beter dan bij de vorige verkiezingen. Vlaams Belang komt van ver terug, maar staat er weer helemaal opnieuw. Dat is de meest opvallende conclusie van deze lokale verkiezingen. Van 'kindsoldaat' op een kamikazemissie na de verkiezingen van 2014, naar een comeback kid in 2018. De jaren van keihard werken hebben resultaat. De kiezer geeft ons opnieuw een duidelijk vertrouwen en mandaat om de essentie van ons programma, eerst onze mensen, te verdedigen.

Als De Wever de mensen blijft negeren, zal hij de rekening gepresenteerd krijgen in 2019.

België houdt Vlaanderen tegen

Vlaanderen stemt al meer dan 70 jaar twee derde (centrum)rechts. Wallonië stemt al even lang (centrum)links. De optelsom van die twee democratieën kan enkel maar in een gelijkspel eindigen analyseerde Bart De Wever terecht alweer enige jaren terug. Zijn regering is er het beste bewijs van. Begrotingstekorten blijven zich opstapelen, de massamigratie blijft verder duren. Vlamingen krijgen niet het beleid terug waar ze voor stemmen. En dat komt doordat de Belgische staatsstructuur dat verhindert. Doordat deze N-VA-regering geen institutionele hervorming van België realiseert, kan ze ook geen ander beleid teruggeven aan de Vlamingen. Precies dat heeft de Vlaming door en via een zeer duidelijke stem op Vlaams Belang heeft de Vlaming zijn ontgoocheling kenbaar gemaakt.

Linkse machtspolitiek

Maar ook binnen onze eigen Vlaamse democratie is er een enorme kloof ontstaan tussen het beleid waar mensen voor stemmen en wat ze in realiteit terugkrijgen. Toen het Vlaams Blok in de jaren tachtig doorbrak en als eerste de problemen met massamigratie op de agenda zette, vonden de linkse partijen er niets beter op dan een cordon sanitaire op te leggen aan alle andere partijen.

Daardoor wilden ze een deel van het rechtse electoraat neutraliseren en zo hun eigen politiek gewicht verhogen. Op die manier konden ze verkiezingen blijven verliezen en toch aan de macht blijven. De centrumrechtse partijen trapten in de val. Antwerpen is daar het triestigste voorbeeld van waar Filip Dewinter monsterscores neerzette, maar toch altijd uitgesloten werd. Vele burgers, ook zij die daarom niet per definitie eens waren met Vlaams Belang, vonden dit terecht ondemocratisch.

Rechts cordon sanitaire

De N-VA beweerde lang tegen het cordon sanitaire te zijn, maar tegelijkertijd wezen ze elke samenwerking met Vlaams Belang af. Jezuïetenstreken waar de CD&V zelfs het hoedje voor moet afdoen. Ze verscholen zich achter het argument dat er geen meerderheid was. Deze lokale verkiezingen tonen aan dat de keizer geen kleren aan heeft. In zestien gemeenten zijn er meerderheden Vlaams Belang/N-VA. En niet in de minste gemeenten. Aalst en Antwerpen om er twee te noemen. Daarnaast ook in 6 van de 9 Antwerpse districten. En tenslotte in de provincieraad van Antwerpen is er een Vlaamse meerderheid.

Vlaams Belang reikt duidelijk de hand aan N-VA om deze wil van de kiezer om te zetten in een Vlaamse meerderheid. Maar N-VA-partijvoorzitter De Wever weigert systematisch elke samenwerking. Hij wil zelfs gesprekken met Groen starten in Antwerpen. Voor de verkiezingen beweerde hij nog dat een stem voor Vlaams Belang een stem voor Groen was. Maar de dag na de verkiezingen wil hij samen met Groen besturen in Antwerpen. De hypocrisie is hemeltergend. De realiteit is: het cordon sanitaire is uitgevonden door links, maar nu vooral een manier voor N-VA om zichzelf incontournable te maken en altijd aan de macht te kunnen blijven. Dat ze daarvoor met de SP.A of Groen moeten besturen, nemen ze er blijkbaar graag bij.

Vlaams Belang reikt duidelijk de hand aan N-VA om de wil van de kiezer om te zetten in een Vlaamse meerderheid. Maar N-VA-partijvoorzitter De Wever weigert systematisch elke samenwerking.

Lokale democratie

Bij lokale verkiezingen kiezen mensen vertegenwoordigers om hun lokale problemen op te lossen. Het is een normale democratische dynamiek dat kiezers partijen kunnen belonen of bestraffen, dat ze voor behoud of voor verandering kunnen stemmen. Maar net zoals de Vlaamse democratie door België geblokkeerd wordt, worden al onze lokale democratieën door de particratie gemanipuleerd.

In Ninove bijvoorbeeld haalt ons Vlaams Belang parlementslid Guy D'haeseleer een fenomenale score van 40%. Hij stelt een coalitie voor met N-VA, maar blijkbaar moet de Antwerpse burgemeester en het N-VA-partijhoofdkwartier daarover beslissen. Geen enkele Ninovieter kon op Bart De Wever stemmen, maar toch gaat die man bepalen welke coalitie er in Ninove komt? Kan de democratische wil van de Vlaming nog meer genegeerd worden?

De Vlaming is massaal tegen het cordon sanitaire. Als De Wever de mensen blijft negeren, aan alle lokale democratieën het ondemocratisch cordon blijft opleggen, en in zijn eigen stad liever met socialisten en groenen bestuurt, zal hij de rekening gepresenteerd krijgen in 2019.

Bijna overal waar Vlaams Belang lijsten indiende voor de gemeenteraadsverkiezingen gaat onze partij er fors op vooruit. Met een landelijke score van 13 procent voor de provincieraadsverkiezingen scoren wij fors beter dan bij de vorige verkiezingen. Vlaams Belang komt van ver terug, maar staat er weer helemaal opnieuw. Dat is de meest opvallende conclusie van deze lokale verkiezingen. Van 'kindsoldaat' op een kamikazemissie na de verkiezingen van 2014, naar een comeback kid in 2018. De jaren van keihard werken hebben resultaat. De kiezer geeft ons opnieuw een duidelijk vertrouwen en mandaat om de essentie van ons programma, eerst onze mensen, te verdedigen.Vlaanderen stemt al meer dan 70 jaar twee derde (centrum)rechts. Wallonië stemt al even lang (centrum)links. De optelsom van die twee democratieën kan enkel maar in een gelijkspel eindigen analyseerde Bart De Wever terecht alweer enige jaren terug. Zijn regering is er het beste bewijs van. Begrotingstekorten blijven zich opstapelen, de massamigratie blijft verder duren. Vlamingen krijgen niet het beleid terug waar ze voor stemmen. En dat komt doordat de Belgische staatsstructuur dat verhindert. Doordat deze N-VA-regering geen institutionele hervorming van België realiseert, kan ze ook geen ander beleid teruggeven aan de Vlamingen. Precies dat heeft de Vlaming door en via een zeer duidelijke stem op Vlaams Belang heeft de Vlaming zijn ontgoocheling kenbaar gemaakt.Maar ook binnen onze eigen Vlaamse democratie is er een enorme kloof ontstaan tussen het beleid waar mensen voor stemmen en wat ze in realiteit terugkrijgen. Toen het Vlaams Blok in de jaren tachtig doorbrak en als eerste de problemen met massamigratie op de agenda zette, vonden de linkse partijen er niets beter op dan een cordon sanitaire op te leggen aan alle andere partijen.Daardoor wilden ze een deel van het rechtse electoraat neutraliseren en zo hun eigen politiek gewicht verhogen. Op die manier konden ze verkiezingen blijven verliezen en toch aan de macht blijven. De centrumrechtse partijen trapten in de val. Antwerpen is daar het triestigste voorbeeld van waar Filip Dewinter monsterscores neerzette, maar toch altijd uitgesloten werd. Vele burgers, ook zij die daarom niet per definitie eens waren met Vlaams Belang, vonden dit terecht ondemocratisch.De N-VA beweerde lang tegen het cordon sanitaire te zijn, maar tegelijkertijd wezen ze elke samenwerking met Vlaams Belang af. Jezuïetenstreken waar de CD&V zelfs het hoedje voor moet afdoen. Ze verscholen zich achter het argument dat er geen meerderheid was. Deze lokale verkiezingen tonen aan dat de keizer geen kleren aan heeft. In zestien gemeenten zijn er meerderheden Vlaams Belang/N-VA. En niet in de minste gemeenten. Aalst en Antwerpen om er twee te noemen. Daarnaast ook in 6 van de 9 Antwerpse districten. En tenslotte in de provincieraad van Antwerpen is er een Vlaamse meerderheid.Vlaams Belang reikt duidelijk de hand aan N-VA om deze wil van de kiezer om te zetten in een Vlaamse meerderheid. Maar N-VA-partijvoorzitter De Wever weigert systematisch elke samenwerking. Hij wil zelfs gesprekken met Groen starten in Antwerpen. Voor de verkiezingen beweerde hij nog dat een stem voor Vlaams Belang een stem voor Groen was. Maar de dag na de verkiezingen wil hij samen met Groen besturen in Antwerpen. De hypocrisie is hemeltergend. De realiteit is: het cordon sanitaire is uitgevonden door links, maar nu vooral een manier voor N-VA om zichzelf incontournable te maken en altijd aan de macht te kunnen blijven. Dat ze daarvoor met de SP.A of Groen moeten besturen, nemen ze er blijkbaar graag bij.Bij lokale verkiezingen kiezen mensen vertegenwoordigers om hun lokale problemen op te lossen. Het is een normale democratische dynamiek dat kiezers partijen kunnen belonen of bestraffen, dat ze voor behoud of voor verandering kunnen stemmen. Maar net zoals de Vlaamse democratie door België geblokkeerd wordt, worden al onze lokale democratieën door de particratie gemanipuleerd.In Ninove bijvoorbeeld haalt ons Vlaams Belang parlementslid Guy D'haeseleer een fenomenale score van 40%. Hij stelt een coalitie voor met N-VA, maar blijkbaar moet de Antwerpse burgemeester en het N-VA-partijhoofdkwartier daarover beslissen. Geen enkele Ninovieter kon op Bart De Wever stemmen, maar toch gaat die man bepalen welke coalitie er in Ninove komt? Kan de democratische wil van de Vlaming nog meer genegeerd worden?De Vlaming is massaal tegen het cordon sanitaire. Als De Wever de mensen blijft negeren, aan alle lokale democratieën het ondemocratisch cordon blijft opleggen, en in zijn eigen stad liever met socialisten en groenen bestuurt, zal hij de rekening gepresenteerd krijgen in 2019.