De politieke partij Islam, die twee gemeenteraadsleden in Brussel heeft en in België de sharia wil invoeren, heeft zich opnieuw, net als in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, in de aandacht gewerkt met omstreden uitspraken over onder meer het scheiden van mannen en vrouwen in de bus. N-VA, MR, PS en DéFI pleiten er nu voor de partij te verbieden. Maar daar is geen rechtsgrond voor, en het ziet er volgens grondwetspecialisten ook niet naar uit dat die snel zal worden gevonden.
...

De politieke partij Islam, die twee gemeenteraadsleden in Brussel heeft en in België de sharia wil invoeren, heeft zich opnieuw, net als in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, in de aandacht gewerkt met omstreden uitspraken over onder meer het scheiden van mannen en vrouwen in de bus. N-VA, MR, PS en DéFI pleiten er nu voor de partij te verbieden. Maar daar is geen rechtsgrond voor, en het ziet er volgens grondwetspecialisten ook niet naar uit dat die snel zal worden gevonden. Intussen beheerste Islam dankzij de felle reacties van de andere partijen dagenlang de media, tot grote frustratie van cdH-politicus Ahmed El Khanouss, zelf een praktiserend moslim. 'De partij was aan het wegdeemsteren', zegt hij via WhatsApp vanuit Indonesië, 'net als die andere islamitische minipartijtjes die we hebben gekend. Die slaan niet aan in de moslimgemeenschap. Mijn vrouw ging door het dak toen ze hoorde wat Redouane Ahrouch, medeoprichter van Islam en gemeenteraadslid in Anderlecht, over die bussen uitkraamde.' Vijf jaar lang heeft Lhoucine Aït Jeddig, het enige gemeenteraadslid van Islam in Sint-Jans-Molenbeek, geen klap uitgevoerd en geen woord gezegd, zegt El Khanouss, en nu krijgen die 'politieke malloten' een 'gratis reclamecampagne in de schoot geworpen'. Een strategische vergissing van formaat, vindt hij. 'Men had die kerels moeten doodzwijgen.' 'Iedereen is in de val van hun berekende provocaties getrapt', vindt El Khanouss. 'Vergelijk het met de komiek Dieudonné. Die gaat ook bewust over de schreef. Hij weet dat de reacties van het politieke establishment en van de Franse staat hem alleen maar populariteit opleveren.' Wat dan met de vergelijking met Sharia4Belgium, dat aanvankelijk ook als een ongevaarlijk clubje islamitische clowns werd weggezet? 'Je kunt de twee niet vergelijken', vindt de cdH-politicus. 'Islam is een legale structuur die het recht heeft om aan de verkiezingen deel te nemen, Sharia4Belgium was een giftige, dodelijke sekte. Ik heb al in 2006 en 2007, toen ze hun actieterrein van Antwerpen naar Molenbeek uitbreidden, gewaarschuwd voor Sharia4Belgium, maar ik oogstte alleen maar onverschilligheid. Politici sloegen pas alarm toen het al te laat was.' Sommige waarnemers in Franstalig België vrezen echter dat de Partij Islam, die deelneemt aan de gemeenteraadsverkiezingen in 28 Brusselse en Waalse gemeenten, wel degelijk een groeiende aantrekkingskracht uitoefent op boze moslims die zich buitengesloten of tweederangs voelen in België, en die sterk begaan zijn met het lot van moslims wereldwijd - grosso modo dezelfde groep die om die redenen sympathie heeft voor de IS.