N-VA

De N-VA zal in de strijd te land, ter zee en in de lucht sneuvelen (‘Ik zal Paars-Groen bestrijden te land, ter zee en in de lucht’, Knack nr. 38). Oorlogstaal slaat niet meer aan. Van de N-VA onthouden we de ‘electorale’ uitstap na Marrakech en het beperkte geheugen van Jan Jambon in de zaak-Chovanec. Voor mij hoeft de N-VA niet meer mee te regeren. Graag anderen en beter – en geen oorlog meer.

Eric Ghekiere,

Nazareth

Fortis

Dat wij in ‘Het land van de onbestrafte misdaden’ leven wordt andermaal bewezen door de verjaring van het Fortisdossier (‘Onze onrechtsstaat’, Knack nr. 38). Ook in het Dexiadossier zag het parket geen reden om iemand te vervolgen en werd de topman, Pierre Mariani, door de raadkamer buiten vervolging gesteld. In beide gevallen zijn duizenden burgers hun geld kwijt. Waarom werden deze dossiers niet in de openbaarheid van een strafproces behandeld, zodat de burger kon zien hoe recht wordt gedaan? De hier gevolgde wijze van gerechtelijke afhandeling heeft dezelfde gevolgen als de door het Grondwettelijk Hof afgekeurde afkoopwet: de strafrechter kan niet oordelen over schuld en boete en alles wordt afgehandeld zonder enige openbaarheid.

Dat het anders had gekund, spreekt voor zich. Nu blijven er in beide dossiers niets dan terechte vragen. In belangrijke dossiers als deze zou een assisenjury, de burger zelf, moeten beslissen. Dat politieke dossiers door een volksjury moeten worden beoordeeld, is buiten het kieshokje de enige mogelijkheid voor de burger om politieke onbehoorlijkheid te bestraffen. Dat justitie bij herhaling faalt, ligt daarom grotendeels bij een falend strafrechtelijk beleid. Het is het gevolg van een meermaals door het Grondwettelijk Hof afgekeurd beleid dat door deze justitieminister halsstarrig wordt voortgezet.

Walter De Smedt, gewezen lid Comités P en I

Universiteiten

Jonathan Holslag heeft groot gelijk als hij aan de kaak stelt dat voor de financiering van universiteiten het aantal studenten primeert op de kwaliteit van het onderwijs (‘Strijdbare universiteiten’, Knack nr. 37). Hij vraagt zich daarbij af: ‘…wat doen we zelf om ervoor te zorgen dat de volgende generatie leiders – van politici over ondernemers tot activisten – sterker wordt?’ Mag ik er daarbij even op wijzen dat de jongere generaties zich de laaste jaren erg slecht uitdrukken in de eigen moedertaal, het Nederlands? Niet alleen de uitspraak van het Nederlands maar ook het taalgebruik, de woordenschat en de grammatica moeten dringend meer aandacht krijgen. Als de volgende generaties daar werk van maken, kunnen we in Vlaanderen eindelijk weer genieten van de Nederlandse spraak-kunst!

Noël Van Haver, Sint-Niklaas

Politie (1)

In ‘De hele bedrijfscultuur van onze politie zit fout’ (Knack nr. 37) lees ik dat ‘bijna iedereen die aan de opleiding begint, slaagt’. Ik werd destijds door de politieschool gevraagd om les te geven over het thema ‘lawaai’. Op het einde werd mij gevraagd om de examenvragen over dit thema op te stellen, met de juiste antwoorden erbij. Zelf mocht ik de examens inzien en punten geven. De antwoorden van iedereen waren letterlijk gelijk. Dat wees erop dat men bij de vragen ook de antwoorden kreeg. In die context van liegen, bedriegen en zwijgen, aangeleerd in de politieschool, moet men niet verbaasd zijn over de foute bedrijfscultuur bij de politie. Onze politiemensen doen hun best, maar zij krijgen niet de correcte opleiding die ze verdienen.

Jozef Verheyden, Antwerpen

Politie (2)

Men zegt dat er bij de politie een zwijgcultuur heerst en dat men elkaar indekt. Dat is in veel gevallen juist. Maar niet alleen bij de politie is een dergelijke gang van zaken ‘normaal’. Ons kent ons in heel veel gevallen. Sofie De Kimpe, hoogleraar criminologie aan de VUB, stelt dat de minderheid die zich misdraagt veel groter zou kunnen zijn dan algemeen gedacht. Heeft zij daar cijfers over?

Steven De Smet, hoofdcommissaris bij de Gentse politie, stelt: ‘De politie heeft een enorm waterhoofd. Er zijn gewoon veel te veel bazen.’ Zeer juist. Sinds de politiehervorming van 2000 kunnen we echt spreken van een Mexicaans leger. Toch is er een tekort van 10.000 (!) politiemensen. Collega’s die lang ziek zijn, mensen die opleidingen volgen of gedetacheerd zijn naar een andere dienst, agentes in verwachting, enzovoort, worden meestal niet vervangen. Dat er niet voldoende kandidaten zijn: laat me niet lachen. Maar men houdt het, gezien de financiën, liever zo.

Verder lees ik dat een politiecel geen ‘folter- of isoleerkamer mag zijn’. Bij het woord ‘folterkamer’ denk ik aan Iraanse toestanden waar mensen geschopt, verkracht of geëlektrocuteerd worden. Ik heb zoiets in mijn veertigjarige carrière nooit meegemaakt.

Ten slotte stelt men in het artikel dat ‘politiemensen onvoldoende getraind zijn om bepaalde zorgwekkende situaties te onderkennen’. Correct. Bij mijn weten zijn wij nog steeds politiemensen en geen dokters of verplegers. Men krijgt gedurende de basisopleiding een aantal uren EHBO. Daarna niets meer. Men investeert liever vele uren in een schietopleiding, terwijl je die in de meeste gevallen niet nodig hebt. En gelukkig maar.

Stephan Vandemaele, gepensioneerd rijkswachter

Correctie

In ‘Natuurlijk geloof ik nog in de mens’ (Knack nr. 38) is een fout geslopen. Daar staat dat op 22 september aan de VUB-ULB vijf eredoctoraten worden uitgereikt, waaronder die aan de Brusselse advocaat Simon Gronowski en aan beeldhouwer Koenraad Tinel. Op 22 september worden enkel de eredoctoraten aan Gronowski en Tinel uitgereikt. De andere drie kregen hun eredoctoraat reeds vroeger. Onze excuses.

De redactie

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content