Dierenhandelaars weren zich tegen de druk van de dierenrechtenlobby.

In Oostenrijk is onlangs een strenge wet gestemd, die het misbruik van dieren aan banden moet leggen. Binnenkort zal het er zelfs verboden zijn honden aan de ketting te leggen. Overtreders kunnen boetes krijgen van 2000 tot 15.000 euro.

Als Britse dierenvrienden hun zin krijgen, zal iedereen in het Verenigd Koninkrijk binnenkort op zijn hoede moeten zijn. Goudvissen als prijs op de kermis: het zal niet meer kunnen. Er is een wetsvoorstel in de maak, waarin zelfs slakken en wormen een vorm van bescherming krijgen, in die zin dat het verboden wordt hen nodeloos pijn of ander leed te bezorgen. Waardoor onder de tuiniers al de vraag rees of ze nog straffeloos verdelgers zullen kunnen sproeien.

Dierenrechtenverenigingen zouden ook de wettelijke mogelijkheid krijgen om onaangekondigd binnen te vallen op plaatsen waar ze vermoeden dat dieren slecht worden behandeld. Zelfs iemand met een als depressief beschouwd huisdier, kan geviseerd worden. In het wetsvoorstel zijn boetes tot 30.000 euro en een jaar celstraf vastgelegd.

In ons land zijn het welzijn en de rechten van dieren onder druk van organisaties als GAIA op de politieke agenda beland. SP.A-voorzitter Steve Stevaert is een regelmatige bezoeker van activiteiten van GAIA, en Michel Vandenbosch slaagt er moeiteloos in andere bekende Vlamingen voor zijn kar te spannen.

Met de regelmaat van de klok duikt GAIA op in het nieuws met goed uitgekiende acties. Deze zomer is het dolfinarium van Brugge de schietschijf. De dolfijnen zouden er een slecht leven leiden. Veemarkten, rituele schapenslachtingen, zelfs het drinken van levende visjes als cultuurhistorisch curiosum; als Vandenbosch ergens zijn oog op laat vallen, krijgen de betrokkenen gegarandeerd een hoop gedoe te verwerken.

Er is uiteraard nog werk aan de winkel in ons land. Veel mensen beschouwen dieren nog altijd als iets dat je koopt voor in huis, zoals de bos bloemen op de schouw, zonder dat daar plichten tegenover staan. Vorig jaar kwamen bijna 37.000 honden en 27.000 katten in asielen terecht.

Voor mensen die beroepshalve met dieren bezig zijn, is de druk van dierenrechtenorganisaties een nachtmerrie. Bonthandelaar Christian Parmentier legt dat mooi uit in zijn boek De Luis in de Pels (Uitgeverij Van Halewyck). Volgens Parmentier kan je als veeboer of bonthandelaar nooit op tegen de erg mediatieke acties van GAIA, want ruimte voor nuance is er in dit soort berichtgeving zelden. De persoon die van dieren zijn handel heeft gemaakt, wordt automatisch in het defensief gedrongen als een boertige dierenmishandelaar.

Daarbij speelt GAIA, volgens Parmentier, handig in op het feit dat slechts weinig mensen het onderscheid maken tussen dierenwelzijn en dierenrechten. Iedereen is het ermee eens dat kippen en koeien goed behandeld moeten worden in hun stallen, maar weinig mensen zijn bereid geen vlees meer te eten omdat daarvoor dieren moeten sterven. GAIA gebruikt argumenten inzake dierenwelzijn om een agenda over dierenrechten door te drukken die weinig mensen zouden aanvaarden, stelt Parmentier.

Belgische primeurs

Als bonthandelaar is Parmentier uiteraard bezorgd over een initiatief van federaal minister van Volksgezondheid Rudy Demotte (PS), bevoegd voor dierenwelzijn. Demotte wil een moratorium van het houden van pelsdieren voor bonthandel, om vaag gede-finieerde ‘ethische redenen’. Hij moet dat wel vaag definiëren, meent Parmentier, want de pelsdierkwekers in ons land houden zich strikt aan de strenge regels aangaande dierenwelzijn. Het voornaamste argument van Parmentier en de zijnen tegen dit soort initiatieven blijft dat iedereen de keuze moet hebben om al dan niet bont of vlees te willen, en dat agressieve organisaties hun eenzijdige visie niet aan iedereen mogen opdringen.

Volgens het kabinet van Demotte moet over de optie van het moratorium nog uitgebreid gepraat worden. Het kabinet wil vooral de vele regels die de Europese Commissie inzake dierenwelzijn uitvaardigt, in de Belgische wet opnemen. Demotte verbood wel als eerste in Europa de invoer van zeehondenbont, die sowieso marginaal was, na acties van dierenrechtenorganisaties, waarbij het doodknuppelen van zielige zeehondenjongen in Oost-Canada nog eens uitgebreid in beeld werd gebracht – België was ook het eerste land in Europa dat wetten op dierenwelzijn stemde. Demotte ijvert overigens ook nog altijd voor een verbod op het gebruik van wilde dieren in circussen.

Maar op de eenvoudige vraag wat de minister inzake welzijn van inlandse dieren wenst te realiseren, kwam het ontwijkende antwoord dat er niet op de feiten vooruit mocht worden gelopen. Ondanks de druk van GAIA lijkt het in ons land dus niet zo’n vaart te lopen als in Oostenrijk of het Verenigd Koninkrijk.

D.D.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content