Ludo De Brabander
Ludo De Brabander
Woordvoerder van Vrede vzw
Opinie

20/01/18 om 15:11 - Bijgewerkt om 15:13

'Willen we de Koerden echt als zoenoffer overleveren aan Turkije?'

'Nu de Koerdische volksbeschermingseenheden (YPG), met de succesvolle strijd tegen de Islamitische Staat het vuile werk hebben opgeknapt mogen ze als zoenoffer overgeleverd worden aan het Turkse leger.' Dat zegt Ludo De Brabander, woordvoerder van Vrede vzw, naar aanleiding van de Turkse bombardementen op de Koerdische enclave Afrin.

'Willen we de Koerden echt als zoenoffer overleveren aan Turkije?'

Turks president Erdogan en Voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk © Belga

Turkije is begonnen met zware bombardementen op de Koerdische enclave Afrin in Noord-Syrië. Alles is in gereedheid gebracht voor een grondoffensief. Een nieuwe escalatie en machtsstrijd tussen internationale spelers dreigt waarvan de Koerden het slachtoffer kunnen worden. Het internationaal recht wordt opnieuw herleid tot een vod papier.

Delen

Willen we de Koerden echt als zoenoffer overleveren aan Turkije?

Afrin is een van de drie Koerdische kantons in het noorden van Syrië (Rojava of West-Syrië) die sinds 2012 onder controle staat van de PYD (de Democratische Unie Partij) en haar militaire vleugel, de YPG, de Koerdische Volksbeschermingseenheden. Zij besturen het gebied volgens de principes van het democratisch confederalisme, een libertair-marxistische ideologie die steunt op de ideeën van PKK-leider Abdullah Öcalan, die een levenslange gevangenisstraf uitzit op het Turkse eiland Imrali. De PYD/YPG wordt daarom gezien als een zusterorganisatie van de Turks-Koerdische PKK.

Het sociaal Handvest op basis waarvan ze het noorden van Syrië besturen - een soort van grondwet - plaats radicale democratie, gendergelijkheid en etnisch-cultureel pluralisme centraal. Inmiddels is de linkse Koerdische beweging opgegaan in een grotere alliantie met Arabische, Assyrische en zelfs Turkmeense bevolkingsgroepen en vormden ze samen Syrisch Democratische Strijdkrachten (SDF).

Turkse omsingeling van 'terroristisch' Afrin

Dat project wordt in Ankara als een bedreiging gezien voor het Turkse autoritair, centralistisch en radicaal nationalistisch regime van Erdogan, de ware reden waarom de linkse Koerdische beweging met alle middelen wordt bestreden. Turkije dreigt daarom al vele maanden met een militaire operatie tegen de 'PKK-terroristen' in Noord-Syrië.

Delen

De Europese Unie kijkt liever de andere kant op, want het heeft Turkije nodig om de 'asielcrisis' aan te pakken

De Koerdische YPG voerde de afgelopen jaren een succesvolle strijd tegen de Islamitische Staat en kon zo het grootste deel van het grensgebied met Turkije onder controle plaatsen. Dat is een doorn in het oog van Ankara. Afrin is een geïsoleerde enclave in het noordwesten van Syrië, dat ten westen en ten noorden grenst aan Turkije. Het Turkse leger heeft ook troepen en zwaar materiaal ontplooid ten oosten, in de bufferzone die het in Noord-Syrië bezet sinds de invasie van 2016 en ten zuiden in oppostiegebied Idlib onder het mom van een observatiemissie.

Daarmee is het Koerdische Afrin defacto omsingeld. Turkije werkt samen met lokale krijgsheren, dikwijls van extremistische strekking en in Idlib zelfs gelinkt aan al-Qaida, die het traint en bewapent en heeft zich met eigen troepen en zwaar materiaal goed voorbereid voor een militaire operatie tegen de Koerdische enclave.

Sinds enkele dagen is het Turkse leger begonnen met bombardementen. De verwachting is dat die gevolgd worden door een invasie om, in de woorden van de Turkse president Erdogan, Afrin te 'zuiveren' van terroristen. Daarvoor worden hele buslandingen met Syrische militieleden in Turkse bussen naar het grensgebied vervoerd.

Groen licht van Rusland, VS en Iran

Deze Turkse agressieoorlog is maar mogelijk omdat Rusland, de VS, Iran daarvoor groen licht hebben gegeven. Het ziet er effectief naar uit dat Turkije en Rusland het op een akkoord hebben gegooid en de noord-westelijke Syrische taart onder elkaar verdelen: Turkije en zijn extremistische jihadi-milities krijgen Afrin, Rusland en de Syrische regering mogen verder oprukken in het zuidelijke gelegen oppositiegebied Idlib.

De VS, die de YPG gebruikten om Noord-Syrië te zuiveren van de Islamitische Staat, wil zijn gespannen relaties met Turkije niet verder op de spits drijven en laat Turkije ongemoeid, zolang het grotere noord-oostelijke deel Syrië, waar Amerikaanse troepen zijn gelegerd, met rust wordt gelaten. Ondertussen houdt de Europese Unie de lippen stijf op elkaar geklemd. Het kijkt liever de andere kant op, want het heeft Turkije nodig om de 'asielcrisis' aan te pakken. Bovendien prijkt de PKK op de Europese terreurlijsten omdat Turkije daar destijds zo hard op aandrong.

Koerden worden geofferd

Nu de Koerdische volksbeschermingseenheden (YPG), met de succesvolle strijd tegen de Islamitische Staat het vuile werk hebben opgeknapt mogen ze als zoenoffer overgeleverd worden aan het Turkse leger. Turkije blijft zijn oorlogsdaden verantwoorden door te herhalen dat ze gericht zijn tegen 'terroristen' maar steunt zelf extremisten die ideologisch verwant zijn aan de Islamitische Staat. Ze zijn in staat om de Koerdische bevolking in Afrin op grote schaal te vervolgen en vermoorden, zoals we dat eerder ook in Noord-Irak (in 2014) hebben gezien. Gaan we opnieuw wachten tot we die beelden in onze huiskamer binnenkrijgen?

Delen

Turkije blijft zijn oorlogsdaden verantwoorden door te herhalen dat ze gericht zijn tegen 'terroristen' maar steunt zelf extremisten die ideologisch verwant zijn aan de Islamitische Staat

De Turkse aanval is een inbreuk op de soevereiniteit van een land en het internationaal recht en moet veroordeeld worden. Een nieuwe zware escalatie dreigt met vele slachtoffers. Turkije voert overduidelijk een agressieoorlog tegen een bevolking die met succes werk maakt van een duurzame, sociaal rechtvaardige en vreedzame toekomst. Op de EU, de VS, Rusland en andere internationale en regionale machten rust de verantwoordelijkheid om de bevolking van Afrin te beschermen. Zij zijn perfect in staat om de Turkse agressie een halt toe te roepen. De wereld moet nu reageren: kordaat en effectief. Er zijn geen excuses.

Ludo De Brabander is woordvoerder van Vrede vzw en auteur van 'Oorlog zonder Grenzen' (EPO, 2016).

Onze partners