Burn-out treft elk jaar 19.000 Belgen

28/01/13 om 17:14 - Bijgewerkt om 17:14

In ons land moeten jaarlijks 19.000 werknemers tijdelijk afhaken omdat ze met een burn-out kampen. Weinigen lopen ermee te koop, omdat het stigma zo groot is. Terecht? 'Een goede auto doe je toch ook niet weg omdat er een probleempje met de batterij is?'

Burn-out treft elk jaar 19.000 Belgen

© Roel Venderbosch

Deze week vindt u in Knack een uitgebreid dossier over burn-out, met ook drie openhartige getuigenissen.

'Als je 's avonds pillen neemt om te slapen en 's morgen weer andere pillen om op te staan, dan ben je verkeerd bezig.' 'Niet dat ik zeven dagen op zeven werkte, maar veel scheelde het toch niet. 's Avonds na het eten ging de laptop meteen aan.' 'Mijn advies aan dokters en psychiaters: schrijf iemand met een burn-out onmiddellijk voor minstens drie of liever nog zes maanden thuis.'

Volgens een prevalentieonderzoek van de FOD Werkgelegenheid uit 2010 zou 0,8 procent van de Belgische werknemers van wie de gezondheid regelmatig wordt gecontroleerd door een bedrijfsarts met een burn-out kampen. 19.000 gevallen per jaar, genoeg voor een podiumplaats in de lijst van beroepsziekten.

Burn-out treft bij voorkeur gemotiveerde medewerkers, presteerders die de lat hoog leggen en die hun zelfbeeld in hoge mate door hun professioneel succes laten bepalen. Ze gaan zo op in hun werk dat ze hun sociaal netwerk verwaarlozen en geen tijd meer nemen om te recupereren.

HR-expert Theo Compernolle: 'Het gaat om gemotiveerde, hoogpresterende medewerkers die zich totaal met hun werk identificeerden. Dat maakt van burn-out ook zo'n pijnlijk fenomeen voor bedrijven of andere organisaties: het zijn geen zwakkelingen maar waardevolle elementen die uitvallen.'

Is een terugkeer aan de top mogelijk na een burn-out? Compernolle is sceptisch. 'Burn-out blijft een taboe. De meeste managers lopen er niet mee te koop. Begrijpelijk, want het staat niet mooi op een cv. Headhunters zijn er allergisch voor, net zoals beursgenoteerde bedrijven die als de dood zijn dat een zwak moment van de ceo op hun imago afstraalt. Bij kmo's en familiebedrijven springen ze er doorgaans wat menselijker mee om'.

Het stigma van de burn-out? Volkomen onterecht, vindt Tanya Verheyen, coauteur van Remotie: een stap terug is een stap vooruit. 'Het is niet dat de slachtoffers hun competenties verliezen. Het blijven toppers, ook als ze door omstandigheden een time-out moeten inlassen. Vergelijk het met een goede auto. Die doe je toch ook niet weg als er een probleempje met de batterij is?' (ERA)

Lees meer over:

Onze partners