Geheel toevallig ligt de gemiddelde leeftijd van de vier dichters die in 2011 de beste dichtbundels afleverden een eind boven de 50.

Barnards beste
Benno Barnard koppelt cultuurhistorische kennis, intellectueel vermogen en maatschappelijk inzicht aan uitbundig taalplezier. Wit and wisdom. Zijn gedichten zijn pareltjes van schoonschrijverij. Mét inhoud. Barnard staat met beide voeten in de werkelijkheid, een werkelijkheid die vele plaatsen en tijden overspant, en verliest zich niet in gekunstelde abstracties of obscurantisme. De dichter zelf bestempelt 'Krijg nou de lyriek' als zijn beste dichtbundel ooit. Geloof hem maar.

Klankbord Carette
De titels van op één na alle gedichten in 'Een zeemeermin aan de monding van het Zwin' van Hendrik Carette beginnen met het onbepaald lidwoord. De 41 gedichten van de eerste afdeling bevatten telkens vier disticha (een tweeregelig vers dat uit één zin bestaat), in de tweede afdeling wordt die strakke structuur losgelaten. Inhoudelijk zijn het reacties op van alles en nog wat. Carette weigert klakkeloos te ondergaan wat hij zoal leest en ziet en ontpopt zich in deze fraai vormgegeven bundel tot een ge- en bedreven poëtisch klankbord.


Steengoede Goudeseune
Koenraad Goudeseune is een vrijdichter, een desperado. In 'Dichters na mi'j doet hij alsof hij helemaal geen weet heeft van dichters vóór hem. Authenticiteit troef. Het lijkt allemaal zo achteloos losjes uit de pols geschud, zonder ook maar een druppeltje zweet neergeschreven. Humor, melancholie, liefde, misantropie, grimmigheid, het zit er allemaal in. Hij verknoopt zijn taaldraadjes tot klankrijke, verfrissend tijdloze gedichten. Geen uitgemolken themaatjes, niks voorspelbaarheid, elk gedicht is een avontuur. Poëzie met ballen.


Ti-ta-Tongele
Al vele bundels lang schept taaltovenaar Mark van Tongele een prettige poëtische dynamiek die uniek is in de Nederlandstalige poëzie. Dat is in 'Ademruis' niet anders. Als lezer voel je het immense genot waarmee de man zijn verzen schrijft, en dat genot werkt aanstekelijk. Een plezierdichter in de echte zin van het woord is Van Tongele evenwel niet. Hij laat ons meekijken in zijn diepste binnenste, waar ook wel eens twijfel en angst heersen, en naar zijn gezinsleven. Dochter Van Tongele, die in 'Ademruis' bevalt van Juul, is aardig op weg om de bekendste dichtersdochter van Vlaanderen te worden.


Philip Hoorne